946 resultaten.
diepe trage vleugelslag
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
129 het is de zware vlucht van de zeegier
die diepe trage vleugelslag
hij weet dat de zee groot is
groter dan het leven
onverschrokken schreeuwt hij de wereld
van lichtgeraakte goden toe
zeegeraas smoort zijn zachte
sissende geluid
als in een meditatieve bespiegeling
hangt hij soms stil in de lucht
hij weet dat de zee groot is
groter…
Wanneer het koolwitje komt
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
219 Witte vlinder rust
op jong blad in ochtendlicht
het veld wordt wakker
Het koolwitje verschijnt
niet plotseling, maar alsof het al een
tijdje op mij heeft gewacht, een wit trillen in de
lucht dat mijn fijngevoelige, waakzame zintuigen voorzichtig opent.
Ik voel hoe het licht zich
aan zijn vleugels hecht, hoe elke beweging
een minieme verschuiving…
Vroege vogels
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
148 Over de weidse
Oostvaardersplassen
hangt in de kilte
der morgenstond
de wazige damp
van een manshoge nevel,
schuilplaats voor duizenden gasten
Onder de brede
vleugels van Jara
wacht ik, onzichtbaar
voor andere vogels,
in slinkend duister
aan drempels van licht,
op de rossige gloed van Aurora
Door galerijen
verspreidt zich…
Tussen vogelgezang en wind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
444 Avond over riet
een zang verdwijnt in de wind
duinen ademen
Onder een bleke lucht,
waar vogels zich verliezen boven het
gras, luister ik naar geluiden die niet haasten maar
langzaam verdwijnen in de open ruimte tussen hemel en aarde.
Langs de stille duinen,
waar helmgras buigt in ademende wind
voel ik hoe de drukte in mij zachter wordt…
Late merelzang
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
397 Merel op tak
avondlicht op stille daken
wind in de lucht
Hoe de hemel al zachter
hangt tussen de daken, doffer licht
ligt over ramen zonder glans. Dan gaat zijn zang
daar doorheen als iets kleins dat alles verschuift wat stil wordt.
Hij zit hoog in het groen,
herkenbaar als een donkere vorm die
rust op takken die niet bewegen. Zijn stem…
Zocht zij mijn hand
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
146 In dat ene ijzer
vastgeklonken aan de muur
valt alle pijn
niet ondersteboven
gebroken in vrijheid
zocht ze mijn hand
waar in de vroege ochtend
zij de mooiste zon zag komen
de vogels harder floten
dan gras dansen kon…
Maxat
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
254 Wij nono's op het wereldwijde web
Wij onbezoldigde bevlogen profs
Wij trucendozensociobabbelaars
Wij scheppen uit het niets bedachte woorden
die leiden om de tuin naar buitenboorden
waar ik meer dichter ben dan
wat ik heb
Geïnspireerd door lappen aan de laars
die afwijkt van de standaarddeviatie
van doorsnee nono's op het world wide…
Mot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
218 bij het ochtendgloren is het getrompetter
niet van de lucht, Canadezen voelen zich
buitengesloten, zwanen staan erom berucht
zodra een nestplaats is gevonden, vecht
pa zwaan hen uit de sloot, de kleintjes
mogen blijven, maar al dat groter is dan groot
zal er om moeten knokken, wie het sterkste is
van de twee, vandaar het droevige getrompetter…
Die dekselse dashond!
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
213 Voor kenners van kennels
vol hondstrouwe viervoeters
en laag kuitenbijtend klein wild
is 't een grof schandaal en
een schande
dat ik na een kwartiertje
blaffend geweld
naast de mechelse herder
die cave canem
over de casa waakt
de takshond pardoes was vergeten
je ziet hem zo over het hoofd
- arme teckel -
maar hij bijt je de…
Ovcharka mastiff
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
201 Men neme voor de lijn een rottweiler
en aan de lijn een zwarte deense dog
men neme nooit - maar geeft, laat dat gezegd
wel duizend penningen aan de gemeente
per jaar, wel te verstaan, en dat alleen
omdat een doberman of sennenhond
nu eenmaal meer plezier verschaft dan spencers
een leonberg mastiff of pyreneese
berghond die zich meet met een…
In stilte met mijn hond
netgedicht
1.7 met 54 stemmen
434 Stille hond naast mij
ademt zacht mijn wereld ruim
milde ziel ontwaakt
Zijn ogen volgen stil mijn
beweging; elk moment voelt als een
uitnodiging om aanwezig te zijn. Zijn wollige vacht
tegen mijn hand maakt de wereld even eenvoudiger, minder zwaar.
Hij ligt loom naast me op
het tapijt, traag ademend, warm en
veilig, en de kalmte die van…
Het ballet van de fuut
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
220 Spiegelend water
borst aan borst in zacht ritme
zij volgen het licht
In kalmte glijdt de fuut
over het water, zijn beweging zo zacht
dat de wereld even vertraagt, en mijn adem volgt
vanzelf zijn rustige ritme, alsof elke rimpeling vraagt om aandacht.
Hij zoekt de ander in een
balans van licht en water, een afstemming
waarin niets wordt…
KOEIENDANS
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
228 De deuren van de stal
zwaaien wijd open
telgen van het runderras
verdringen elkaar wild
na maandenlange opsluiting
rennen springen en stampen
op de ruime weide
waar elke grasspriet
feestroes en vrijheid roept
de dolle dieren
werpen al hossend
de stalgeuren van hun huid
door zuiv're lucht over bloemen
reuk kringelt en windt op
stijgt…
Ochtendsonate
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
317 Eén zuivere toon
weeft de stilte aan elkaar
de dag ademt in
De stilte is niet leeg, ze wacht
op de eerste toon, een verre merel die de
grijze lucht voorzichtig kleurt. Ik voel de trilling in de koele
ochtendwind, nog voordat het verstand de dag bij naam heeft genoemd.
Het geluid als een weefsel van
losse draden, elk fluittoon een…
Ongrijpbaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
301 Geboren aan de Zuiderzee
proef ik de smaak van paling.
Uit wijde water glijdt zij naar de lokkende rivier.
Ongrijpbaar drift vergezelt haar reis,
opdat zij zout en zoet bemint.
Geboren aan de Zuiderzee
proef ik de smaak van paling.…
KRACHT OMHULT HET TERE
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
210 De hoorns van de koe ogen soms
als angstwekkende wapens
die steeds gereed zijn
tot keiharde strijd
deze strenge speren
herbergen het beheer over
warmte binnen haar lichaam
bewaren in zich bouwsteentjes
voor goede gezondheid
helpen mee met al wat
het runderlijf inwendig doet
tevens beslissen
die gekromde sieraden
van de koeienkop…
Voorjaarsbode
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
244 Vleugels in de zon
langs bloesem dwarrelt hij zacht
lente ademt licht
De ochtend ademt over
het jonge gras, een zachte gloed die
de stilte kust. Daar dwarrelt een vlek van kleur, los
van de aarde, een fluistering van lente die zich voorzichtig aandient.
Je draagt het licht van
nieuw begin, lichtvoetig, onbelemmerd
door gisteren. Met vleugels…
MOERASSPEL
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
255 Het zwarte hagedisje
vroeg uit zijn winterslaap ontwaakt
scharrelt traag en verdwaasd
over de koude grond
naar het gele pluimgras
bij het grijze heideven
aan het troosteloze water
wacht een schoon wit gevaar
roerloos staat de zilverreiger
loert met strakke blik
de kleine fijne maaltijd
die zichzelf aan kan bieden
komt steeds dichterbij…
Het vroege uur
netgedicht
1.5 met 13 stemmen
314 Nacht kleurt langzaam blauw
roodborst zingt in de vrieskou
de zon slaapt nog diep
De wereld slaapt nog
onder een deken van grijs, geen
stemmen, geen haast die duwt. In de witruimte
van de dag die nog moet beginnen adem ik stilte tot mijn randen.
Daar klinkt je eerste
parelende groet, scherpe en heldere
klanken vanaf kale tak. Je kleine…
De warme stem van een winterkoning
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
430 Klein bolletje dons
zingt vanuit de kale tak
koning van de kou
De wereld is een vlijmscherp
canvas van wit en grijs, waar elk geluid als
glas tegen mijn slapen tikt. Ik zoek de stilte in de diepe
plooien van de vorst, terwijl de koude lucht mijn zintuigen zachtjes sust.
Dan breekt er iets open tussen
de naakte takken, een trilling die…