957 resultaten.
Buizerds
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 Bedreven stevenend op de thermiek
Door een bries kwiek voortgestuwd
Mediteren ze als het ware laconiek
Op wat hen onzichtbaar aanduwt
En geen kik die hun blik niet betrapt
Zoals mijn kippen die voor galg en rad
Scharrelen in het grasland onverkapt
Waarop ze zitten te azen als een kat
En moeiteloos zwenkend,draaiend
Achtjes makend zonder…
Vogels onder elkaar
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.174 Hoe hoger je vliegt
des te harder je valt
zei de spreeuw tegen de merel
die net het avondlied had gezongen
heb ik de zee
het land zien veroveren
en het land opnieuw de zee
zei de merel tegen een meeuw
die over de oude stad vloog,
wat ga jij vanavond eten?
vroeg de meeuw aan een voorbijvliegende zwaan
een vis, een rups, een handjevol…
Rosse grutto
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
604 na het broeden op de
toendra van Alaska
vlieg je naar het wad
voor la Grande Bouffe
je maag overvol gevuld
met overheerlijke fruits de mer
sluit een sierlijk vaarwel uit
maar een aanloop bevrijd je
van al het aardse gedoe nu je
aan één stuk 13.000 kilometer
over eindeloos water van de
grootste diepste zee vliegt
uitgeput…
Aanval
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Langs de boten aan de steiger
Vliegt met vaste klap de reiger
Plotsklaps remt hij aan het riet
Waar hij sluw kijkt als een krijger
Of hij soms een kikker ziet
Al maakt de kikker geen geluid
Toch gaat de reiger erop uit
Staand als een standbeeld in het water
Volgt hij die groene kikkersnuit
En razendsnel, met veel geklater
Verrast hij prompt…
Grote bonte specht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Grote bonte specht
In een rood broekje gehuld
Hakt zij berkenhout
In een blanke stam
Omlijst door zonnestralen
Begint zij haar nest
April dient zich aan
Tot haar lege nest syndroom
Zal dit haar thuis zijn...…
Echte dieren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 Elkaars uiterlijk doorzien
toont ons de werkelijkheid,
van wie of wat we zijn.
Dat we een hart bezitten,
dat liefde voelen kan.
Dat we angsten koesteren,
die mensen laten lijden,
en dieren laten doen.
Mensen die zelf dieren zijn,
die ook medelijden kunnen.
Toon ons de aard van mensentaal,
taal die om de tuin kan leiden.
Om de tuin van…
De man die de kraaien voerde
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
592 Vanuit het niets
verschijnen zij ten tonele
Om zijn grijze hoofd dartelen zij
als uitgehongerde donkere duivels
Krassend als oude violen die talloze jaren onder het stof hebben gewacht
om hun laatste strijkje te mogen spelen
Wiekende vleugels zonder richting
laten blauwzwarte veren neerdalen als donkere parels
die verdwijnen in het herfstige…
Dag voor de dieren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
500 Gegroet u allen,
vogelen te velde
En in de lucht,
waar u ook moge gaan
Ooit was uw bakermat
het paradijs
Maar thans, van 't leven
in het ondermaanse
Wordt u 't meest in uw
voortbestaan bedreigd
Weerloos opgejaagd -
is dat de prijs
Voor de natuur
in haar uniciteit
Wie is uw vijand toch
in 't ongewisse?
..........…
dag dieren-dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 als wij ze vandaag vieren
de beesten en de dieren
laten wij dan kijken ook
naar gisteren en morgen
in het weten allemaal
dat over de hele wereld
zij steeds nog knokken
voor vriendelijk bestaan
onze waarheid is wreed
zelfs de veiligste oorden
zijn voor hen niet veilig
waar mensen zich kleden
in hun mantels van bont
zoals hier de koe…
Hondenjagers
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
468 De wolf is terug in Drenthe.
Pas op schapenhouders.
Let op uw zaak.
Kijk uit voor loslopende honden.
Let vooral op loslopende jagers,
die natuurbeheerders zijn.
Ze bijten niemand.
Ze schieten raak.…
Wespenleed
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
433 mensen hebben geen weet
van wespenleed
als het regent vallen
waterballen
ploffen tegen je aan
stoten je uit je baan
er is niks meer aan
om rond te vliegen
en het is koud
geen wesp
die daarvan houdt
we kruipen weg
voor de nattigheid
onder dekens
donkere hoekjes.
mettertijd
als het droog is
zonneschijn
is het fijn
rond te scheren…
Reiger
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
458 Roerloos wachtend langs
de waterkant, zijn snavel
als harpoen gereed...…
Zwaluw
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
487 Zie ik hoe jij de zomer
een hemels karakter geeft
jouw sierlijke zweefvlucht
hoog in strak blauwe lucht
bedenk ik de lange reis
terug naar jouw Zuiden
dans ik even om te leven
jouw droom hoog boven mij.…
Herinneringsbeeld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
442 Brunel de
beeldschone herder
ja nog
een ik
schrijf dit
alles met
plezier
de schitterende
Newfoundlander deze
buurthonden gedenk
ik hier
de eerste
herkende mij
zelfs door
de sneeuwstorm
zijn verzorgster
zag het
totaal niet
de tweede
blafte ook
trok zelfs
aan de
riem wat
een hondenliefde
hè weg
waren de
zorgen en
verdriet…
Geiten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 het weitje
hoek Bosweg-
Zevenmeersveenweg
staat vol met geiten
vertederend springlevend
maar ze lijken dood
doorschijnend wit
met een beetje rood
ze liggen, staan
tegen de erfscheiding aan
om met hun lijven
uit de wind te blijven
in de schaduw te staan
soms rent er eentje
klimmen een paar
op de bok met hooi om daar
om zich heen te kijken…
Bijen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 bijen zoemen
in onnoemelijke
aantallen om ons heen
bijen hielden van
het hoogveen
voordat dat verdween
er is een Iembarg
bijenberg, bij Jipsinghuizen
waar ze bij duizenden
vlogen, er is daar
alleen nog een café
met camping over
bijenkasten, -korven
zetten de mensen graag
in de hei, de venen
om de bijen
onderdak te bezorgen
de honing…
Eerbied voor het leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 Eerbied voor het leven
biedt alle levensvormen rechten.
Het levensrecht van al wat leeft.
Zo bezitten mensen dierenrechten.
Dierenrecht is de diepste grond
van alle mensenrechten.
Niet andersom.
Eerbied voor het leven
nodigt alle mensen uit
om respect te tonen.
Om kennis te vergaren.
Om rechten te verlenen.
Aan alle planten en mededieren…
Applaus
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
423 zegen gewenst
voor de
moedige/ heldhaftige
politiehond
terstond
uiterst geconcentreerd
lettend op
seintje van
de knappe
begeleidende agent
fervent
het doel
behalend misdaad
moet gestraft
helemaal goed
dank U
Schepper voor
dit geweldig
Team wat
een moed…
Vogels verliezen nooit hun taal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
468 Fraaie veren pronken in het warme nest
ik kan de zon niet ontkennen
vogels verliezen nooit hun taal
terwijl mijn vragen zwijgen
gevleugeld in het ogenblik
in het geluid wat ik wil vinden
natuurlijke melodieën klinken
ze leven fluitend met mij mee
waar ik ga en ik hoor de tijd
in mystieke mysteriën
over het gedrag van mens en dier…
[ De koeien kijken ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 De koeien kijken
me aan alsof ze vragen:
leef jij zonder gras?…