[ Ze trekt haar jurk op ]
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
368 Ze trekt haar jurk op
tot haar gezicht en houdt het --
beschaamd verborgen.…
Panorama
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
556 Harlekijn draagt
een kap met bellen
zijn stem slaat over
als hij in volkstaal rapt
over zijn panorama
op de wereld
de wereld op zijn kop
om zijn middel draagt hij
een koord waaraan
een kleine spiegel hangt
die ritmisch meedanst
als Arlecchino spreekt
op de maat van muziek
de mensen keren hem
de rug toe als
de snelle satirische…
Altijd aanwezig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Een herfstig blad valt
biedt haar schoonheid en troost aan
een graf zonder naam
Wind strijkt langs de namen in steen, een fluistering van wat was,
mijn vingers volgen haar letters, koud en stil, maar nog altijd haar.
Ik sta hier, met een hart dat echo’s draagt van wat verloren ging,
en in de aarde onder mijn voeten fluistert haar stem zonder…
Beschaamd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
463 ik ben niet fier een mens te zijn
wat is het die ons drijft
op grote schaal te doden
wij dieren met verstand
met vlaggen en met doeken
met hoedjes en met boeken
omringd door velen
om het groot gelijk te delen
en wapens zoveel mogelijk
want god is altijd mannelijk
ik ben niet fier
al sta ik aan de veilige kant
ik weet wat er vanbinnen…
Dit stukje hemel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 toen jij
hier voor de
eerste keer
kwam leek alles
tot leven te komen
veranderde
het licht van wit
steriel naar de
warme kleur van
intieme gezelligheid
alles waarnaar
jij keek deed
meteen van zich
spreken liet stralend
de ziel even zien
het was alsof
jouw ogen hen
deed oplichten
naar ontspanning
en innerlijke rust
zij vergaten…
Wanhoop veranderd in hoop
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
538 Geweld en terreur; mensen en noden
duizenden doden alles in
rouw en verdriet krom gebogen
Het mensenhart is
verduisterd met kwaad
dat brandt als zout in een wond
Kerstmis komt eraan; mistletoe en dennengeur
voor het hout gekruiste raam
zien we de kaarsjes staan
Het stralende licht
van het kindje dat in de kribbe ligt
voor een nieuwe…
[ Jij dringt wel voor, maar ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
333 Jij dringt wel voor, maar
waarom wil je dat, terwijl --
je ziel achterblijft?…
LAIS CCLVI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Uw wereld is de wereld niet. Het heeft
zichzelf in deze verzen omgezet
en kwam zo vrij van 't web dat het omgeeft
en het tot prooi verlaagt. Rol uit uw wet,
het biedt daartegen nauwelijks verzet.
't Zal knagen in het lijf, oud spijt dat blijft
omdat uw haat erin werd ingelijfd.
Kabaal? De taal staat van uw misbaar krom,
het is niet het dat lelijk…
Tussen de regels
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
468 De bomen broos van ijs
hoe verdragen zij het diepe
geweld van de aarde?
Onder de ijsvelden trillen
weidevelden van een
vergeten diep verlangen.
De goden rouwen
om vernietiging en
dwalende doden
Wij bouwen een grafkelder
voor het opslaan van
ondraaglijke herinneringen.
Zullen we binnenkort
alles tussen de regels
vergeten…
Resetten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
441 Jezelf resetten
Hoe doe dat…
Goed slapen,
vakantie, reinigingskuur,
kerkbezoek,
goede film of boek,
boswandeling,
opgesloten zijn,
op onbewoond eiland zijn
Alles opschrijven...
Wat valt onder alles?
God danken
Alles en iedereen bedanken
Van alles wat?
Sterven en opnieuw geboren worden?…
Gegijzeld
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
379 Wij moeten ons zeer ernstig
gaen beraden
Op wat hier in een snelsonnet
wel mag
Het wordt steeds dwazer op
de laetste dag
Des heren, 't zijn geen woorden meer, maer daden
Zijn geloofsartikel zegt:
eindrijm verbrijzeld!
Waerom wordt hij hier niet gewoon gegijzeld?…
Herfstprikkels
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
395 Een plotse wind
steekt op door het herfstige park
het sneeuwt blaadjes
Wanneer bij ochtendgloren achter
grijze wolken een waterige zon zich verbergt van
waar haar licht langzamerhand vermindert op hetzelfde moment is
omgeving in een overgang waar allerhande belangrijke veranderingen plaatsvinden.
Vanop kale tak brengt moede huismus
klanken…
Ze danste...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
434 ze danste
tot diep in de nacht
ze danste
op de muziek
van hun korte samenzijn
de tekst
botste tegen de muur
kwam als
een boemerang terug
de waarheid van hun lied
was voor hen verloren
de woorden waren leeg
ze danste
tot diep in de nacht
in de dageraad
werd ze
opnieuw geboren…
Een teruglopende tijd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
346 zacht warm
voelde jij aan
in lieflijke kleur
opende in vol
vertrouwen
jouw emoties
spiritueel
zong je stem
het ijle lied
van de prille
dagopening
naar boven
bij de
invallende
avond donkerden
doorleefde tonen
van het dagelijks
sluiten van voorbij
altijd klaarden
je ogen op
als jij mij zag
kregen jouw
blikken weer hun…
[ De liefde! Wees blij ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 De liefde! Wees blij
wanneer je haar vindt, wees blij --
dat je naar haar zoekt.…
Ongeleide projectielen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
409 Bokser, geen dichter zijn
is helemaal niet zijn
Een bulderend publiek
heb je ons niet onthouden
Twaalf mensen zijn er binnen
de helft slikt zoete koek,
de rest is familie
Tijd om met je projectielen
te beginnen
Vrouwen, bereid om op een najaarsavond neer te zijgen
doen dit slechts omdat
er wordt gebokst
Comedia del arte
maar non…
LAIS CCLVII
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
511 Het krast het uit. Het is erg aangedaan.
Het knipt de draden door, er komt niets vrij.
Verbanden zonder reden van bestaan?
Zij leeft het uit en het kan daar niet bij.
Het is er niet, er slaapt dood aan zijn zij.
Was het niet meer dan van het lot een gril?
Er was niet eens Parijs, laat staan april.
Het legt zich bij de boeken neer. Ze zei
het…
.In loop der dagen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
449 En verder trekt een rij
dagen geregen tot jaren
ontsproten in nieuwe ochtendzon
uit warmte van talrijke kleuren
vormen en klanken
sierraad om schone vrouwenhals
de dagen die groeiden
in lichtend gloren als smaragden snoer
een gordel om smalle taille gedragen
zwierend in warme dans
tot gouden kroon bezegelt de uren
voor het nijgen van de…
PIETER MESSIE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 De jonge man vaart met levendige lust
over Hillegersbergs wijde water,
wordt opgebeurd door meerstemmig gesnater
van vogelvolk, dat in 't riet strijdt en rust.
Zijn kano danst licht deinend voort, en kust
de golven vol zonneschijngeklater.
't Gepaddel roept gedachten voor later:
wijsheid uit talen van vroeger wenkt bewust.
Doch al spoedig…
[ Jawel, je zei: ik ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
358 Jawel, je zei: ik.
Hoe durf je! Wat denk je wel!
Dat je heel wat bent?…