WAARHEEN?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
424 Twee avonturiers verlaten Bommelstein,
gaan het bos in, vol verschrompelde bomen
met mager herfstkleed. Uit de grond komen
fonkelogen, zoeken spokend samenzijn.
Een oude tovenaar bewaart zijn venijn,
weet al loerend boze drang in te tomen,
wil dat later naar buiten laten stromen,
wenst de beide wandelaars alle pijn.
Reusachtige zwammen werpen…
Haar ludieke intrige
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 ik zag op
het wiegen
van de wind
de gele schicht
van een verre bloem
zo op de
grens van
horizon en
opgeschoten
weidegroen
zij markeerde
in haar ludieke
intrige het einde
van de nog
zichtbare wereld
haar grootsheid
dwong mij in
gepaste eerbied
dichterbij te komen
haar droomgrens
te raken om van
van wind en wiegen
met zonnebloem…
Mus op het balkon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
496 Ik dacht een duizend dromen
voor zover ik denken kon
want toen mijn droom begon
te komen, zat er een mus
op het balkon
die mus begon te zingen
zo mooi als hij zingen kon
waar was hij vandaan gekomen
die vrolijke mus op het balkon.…
Check list
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
412 Hebt u alles ingevuld
het Ibannummer van uw bank,
de rekening courant,
waarmee u dagelijks en 's nachts op elke hotspot die u spot
niets over 't hoofd ziende, nonstop
met een qr-code hopshopt
Naam en toenaam en geboortedatum van uzelf
alsmede van uw ouders - tenzij reeds aan gene zij
En
een waarheidsgetrouwe
kopie conform origineel…
okerzwart
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
404 tijdens de valduur
als goudstormen al zijn gaan liggen
ergens ter hoogte van twijfel
en weinig trefzeker
verschijnt een gelijkende beeltenis
die geen licht doet branden
daarmee is het al zo laat
dat vergeten geen zin meer heeft
lijkt vlees verdampt,
bestaat aarde uit huiver
zo diep verscholen dat er
zelfs geen tijd meer is voor…
toen jij er was
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
471 alle stemmen zijn
uit haar verdwenen
achter de binnenste muren
waken ze ze wassen haar
ze schreeuwen snikken
huilen en roepen
leggen haar in het stenen veld
van geesten en goden
waar niemand zo licht
zo stil kan leven
in het oog van zon en maan
een vaalwitte valk bidt in de lucht…
Hokjesgeest
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
410 De hokjes van erkenning zij floreren
Steeds hebben zij mij weten te benauwen
Ik pas in geen ervan, ga erdoor snauwen
Ik stik, ben tegen dat classificeren
Poëten, ga ertegen protesteren
Hoed je voor labels,hoed je voor de klauwen
Van Teveel Onderscheid, dat gaat berouwen
En splijt in wij en zij en ja dan scheren
Die voor je 't weet als…
[ Muren beschermen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
373 Muren beschermen
je en ze sluiten je op --
tot ze instorten.…
Het oude huis
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
375 Het oude herenhuis
Staat deftig aan de gracht
Hij ziet mensen wandelen
En een kind dat vrolijk lacht
Dromerig kijkt het huis
Naar de bomen aan de waterkant
Hij beschouwt ze als zijn vrienden
Ze zijn lang geleden hier geplant
Het huis staat er al eeuwen
Iets verzakt en iets versleten
Heel vaak gerestaureerd
De laatste keer is hij vergeten…
Als mensheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
425 als mensheid
zijn wij aan het
begin van de schepping
begiftigd met een
aantal hulpverleners
die met ons gestalte
en vorm hebben gegeven
aan het ontstaan van
leven en de eigen
maatschappelijke
ontwikkeling van ons
bestaan hier op aarde
dat opgetuigd was met
alle mogelijke toeters
en bellen als natuurlijke
hulp die zich specifiek
ontwikkelde…
Weerpraatje
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
803 zie eens die parasol!
wappert en klappert maar.
hangt op half zeven
nu zomer zo sloopt
en weer de bui heeft, zo'n
slagregenachtige
heb ik dat ding maar
tot plu omgedoopt…
Modus vivendi
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
434 Mag ik van u een pond modaliteit?
Da's goed. Zo een die werkt
op je gevoel,
Zoals jammer, helaas en
tot mijn spijt
Als bijwoord van gevoelshoedanigheid?
Affecties, ach, u weet
wat ik bedoel
Nou nee, dan maar een onsje werkelijkheid
Iets epistemisch, qua
realiteit
Niet soms, vermoedelijk of
naar het schijnt
Geen wou of zou maar…
van 't brood eten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 de woorden zijn er eerder
daar waar aards voedsel gewoonlijk passeert
de geest en gevoel dringen zich op
hier strijden behoeften opdat inzicht wordt geleerd
welke type speeksel draait dan aan de knop
het moet gezegd
dat het een persoonlijk aansturing kent
soms neemt het graan de leiding
terwijl de ziel kiest voor haar moment
het vraagt…
Verbrijzelde Tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
481 Nu zij hem vertelt over
een verboden liefde in Nevers
Hij over de verschrikkingen
van Hiroshima spreekt
weten ze hoe het is
hoe het verlies van geliefden is.
Ze zegt: mijn kale hoofd van toen
is dezelfde als de kaalheid na de bom
Hij onderbreekt: wij delen een trauma
herinneren is een daad van herscheppen
je bent niet begiftigd met een…
Mijmering bij een geschenk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
408 Ik dacht over de naam van ridderspoor
terwijl ik naar buiten keek,
het regende en 'k
een mager katje oversteken zag,
het dan vlug beschutting onder auto zocht.
Terwijl 't in mijn hoofd speelde,
dat ik als ridder, goed
voor een spoor zorgen moet.
Of waren jullie het juist
die me ridderlijk op 't goeie spoor brengen, met deze plant,
die…
buigzaam leven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
406 de vrouw
dicht als een steen
ogen open als schelpen
wie herkent haar?
de dichter
zijn klankloze stem
in woorden verborgen
wie zendt hem de eerste regel?
de bedelaar
de huid vol ogen
die zonder wapen doden
wie zal hem zien?
de gemaskerde god
die as bewaart
van gesprokkelde takken
wie bespeurt zijn leegte?
de vrouw zeilt…
Zeehuig
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
418 Een zoele zomerzotheid
zo zilterig zo zinderig
zo zwiepend zot en zwinderig
zo zalig zeeïg weeïg zoet
zo waaierig verzwinderig
Zou de zoute zeehuig zachte zeenimflijven laten zwieren
tussen mui en slufter in
door zonnebranding surfend
hen als poseidon in de huizen
hoge weerwolfgolven zwelgen…
[ Alles is Gewicht ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
351 Alles is Gewicht
en Tegenwicht: het Lot en --
het Rad van Fortuin.…
Pracht
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
390 Omgeven door groen
zon voedt elk levend wezen
inclusief mijn hart…
Het sociale vangnet
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 ik heb de
vrienden om me
heen gezien in
alle staten
van ontbinden
de vagen die weinig
verantwoordelijkheid
wilden dragen
en een dieper contact
uit de weg gingen
waarbij het afscheid
minder pijnlijk was
de echte die in samen
steunden elkaar de
hand reikten bij
onverwachte dreunen
ook waren er de
seizoeners die bij
gelegenheid altijd…