Ach, mocht ik eeuwig naast jou lopen hier in 't groen door kronkelpad en stiekem zou ik hopen dat ik voorgoed jouw hart bezat. Waar zou ik zijn zonder muze zoals jij waar zou ik dan de woorden vinden zolang reeds wens ik jou aan mijn zij maar wil jou ook niet aan mijn grollen binden. O schone, die mijn hart op hol doet slaan gelijk een…

plompverloren golfde ze voorbij in het koude water van de zee haar gebronsde huid glom als een veel te kort moment, een flits van onverklaarbare schoonheid het water week voor haar, verdween alsof een Mozes met zijn staf kon toveren, alsof een poel van verderf opeens een scheiding werd van goed en kwaad, een horizon van licht dook recht…

Door diepe beeken stroomt verlangen
 vervuld is mijn hart dat haar bron verkoos
 te monden in de glooiing van het Limburgse..

 zacht en verfrissend kersenrood dat druppelt 
door de kerven, maken een warme gloed
 dubbele voldoening schenkt ze boven 
tussen bron en monding gebogen 

 kom mijn schoone.. 
dan strengelen wij samen 
naar smachtende…

We zeggen niet veel, zo praten wij met elkaar -- Nog vol verlangen.…

ik wist wat ik miste toen ik jou niet meer als horizon zag en mijn eerste blik niet jouw fotogeniek heerlijk gezicht met lachende ogen zag het was mijn eigen spiegelbeeld zonder enig perspectief in emoties vaag en onbestendig waar anders liefde een warme gloed trilde kaatste wit in hard lichtblauw existentiele kou waar vage…

‘k Ging naar een lezing over een Rusland reis De lezinggeefster, reisleidster haalde vaak de naam Ivan aan, haar overleden man Er lag zo'n passie, liefde in haar rede dat ik om haar die reis wel maken wou. Bij mij ook veel passie om de naam, die beter paste bij mijn zoon, die hij zijn laatste jaar nog kreeg en wel dragen wou. ‘k Kwam…

Hij streelde zacht haar tepeltje zij vlijde zich tegen zijn klepeltje zo vielen zij lepeltje-lepeltje In slaap…

Hij rolt naar mij toe en slaat een arm om mij heen -- Maar van wie droomt hij?…

Jouw ogen kijken, kijken naar mij, ze tellen mijn sproeten, spellen mijn stemming en verdrinken verdrinken in mij, in mij Jouw ogen voelen, kroelen door mijn haar, kussen mijn lippen, nestelen zich tegen mij aan en verlangen, verlangen naar mij Ik ben hier maar even maar ik heb jou gezien jouw liefde niet versmaad ook al moet ik gaan…

In de regen Door de sneeuw In de kou Het geeft niet Want ik ben op weg Naar jou…

Zie, daar gaat in de hortusgaard een engelvrouw of engelman zijn of haar naam is generlei adonis nimf noch lorelei zij dan wel hij is ambigu hun eden is de hof van nu Zij roept hem tot het bruiloftsmaal andante, piano, stil van heil haar stem die sotto voce klinkt zingt 't lijf is vrij, een fiere vaas een hinde opgaand in de gloed van…

Liefde is pogen te vallen, zwemmen, vliegen -- tijdens het stilstaan.…

Wie wil zijn leven voor jou geven? Je liefste! die je wilt houden.…

Ons echtscheidingsfeest is geweldig, verbindt ons -- voorgoed met elkaar.…

'Si je veux' zei zij en hij dacht ja dat wil ik ook 'Moi aussi' zei hij teder en zacht en zag haar voor en onder zich en raakte in zijn stoutste fantasieën nog nèt niet het spoor bijster maar wel bijkans van de kook toen hij zich afvroeg of haar si geen ja was maar een als 'Is that a yes or no,' vroeg hij in…

De zon scheen uitbundig 't was nog net geen lente het staartje van winter toen Anne Iskander pardoes tegen 't lijf liep Die zestiende maart zei zij ik verander mijn naam en gezicht in miss metamorfosa want ik ben een ander Hoop dat je 't niet erg vindt, mijn lippen en ogen dat ik jou beval als Elim Mamatova voel je niet opgelicht…

Geen volle maan of bloemenveld, echte liefde -- kust grauwe dagen.…

Een goedemorgen juffrouw Kostverloren Mijn teerbeminde in het vrijersveld Het ging jou toch om mij, niet om het geld? Wij laten onze toekomst niet verstoren Mijn lief, bespaar mij al je vurig smachten Ons één zijn heeft je hart op hol doen slaan Het heeft met mij ik-weet-niet-wat gedaan Ik wil dat jij niet langer hoeft te wachten   Als…

uitgewoond aan de tijd voorbij zullen wij dan elkaar ontmoeten in de wilde wintertuin waar alleen maar blauwe bloemen bloeien draag je nog je lange zilveren haren uitgewaaierd over je ranke blanke schouders kraken je gewrichten nog altijd harder dan de mijne kijk ik nog door watervalgordijnen dreigt het altijd donker nog of zijn wij…

Ik kan deze ruimte niet (be)schrijven, stil in beweging, eindeloos tijdloos en toch is mijn hartslag voelbaar, telbaar, zelfs hoorbaar. Het licht komt van jouw ogen, afdalend langs een pad als een bergbeek springend naar een ven en valt in mijn ogen waar draaikolken wervelend het licht in gang zetten, dat zich nestelt in mijn borst,…