Steeds als je mij met je ogen raakt wordt ik als kristal en doorzichtig, transparant, waarin regens licht door alle bloedbanen stromen, om uit te uitmonden in de delta van mijn amazone en in de druppels van haar regenwoud, overleeft ze voorzichtig in de parelmoeren palm van mijn hand. Kijk, het water ademen waarvan we zijn gemaakt, nog…

ik speel wat met de wolken verzin een zon en maan maar anders dan op aarde ik raak ze zelfs aan mijn heelal is ook oneindig in eeuwigheid kent tijd geen grens ben god in mijn gedachten laat de wereld wachten tot ik weer bij de mensen ben…

ooit vertrokken jullie vanaf hetzelfde perron in de gele trein gestapt bestemming onbekend kleurde dageraad blauw met schapenwolken ontlook ze voorzichtig als een passiebloem groeiden jullie innig doch gestaag naar elkaar ontmoetten vele hoogtepunten als wel diepe dalen waar steeds moeizamer uit omhoog geklommen werd leken obstakels groter…

ik trek een draad en plak hem vast met oogcontact spin mijn web met lach en soepele gebaren de dialoog rijgt kruislings actiespanning op wordt zij mijn prooi of hang ik dadelijk zelf als uitgezogen pop…

zegen overviel viel voor mij neer neer op de grond grond onder mijn ziel ziel aan mijn voeten voetjes zo klein kleine handjes handen die streelden streelden over je haar haartjes zo blond blonder dan de zon zonnestralen warmden warme dekens dekten jou toe toe maar, slaap slaap je droom droom heen heen en weer wiegden wiegjes zacht…

vandaag geen woorden voor het licht laat het gloren onuitgesproken en ook geen woorden voor mijn lief laat haar liever nog wat dromen nu zij nog roerloos naast me ligt in het pure wazige ochtendlicht mijn zinnen nog zachter dan zacht ten volle met haar versmolten…

verstrengeld door liefde lezen zij elkaar in de weerspiegeling van de zee maren in de wolken zonneklaar blijkt dit nu allemaal passé hij leest zijn pijn in haar ogen blaam kruipt op vanuit zijn ziel probeert hij ze kussend te drogen wat eens solide was nu zo schriel lijkt deze magie doorbroken nu hij vaker in cirkels praat 's nachts…

pigmenten zijn gekozen penselen klaargelegd alleen de melodie waarin alles gaat verlopen is niet op toon gezet het is de symfonie van kleuren mengen die grenzen gaat verengen het speels improviseren van vorm en klank gaat niet uit de losse hand toch zal het doek gaan zingen omdat kleuren de pan uit zullen swingen…

Vrede is maar een woord al zo vaak gehoord nog steeds is er oorlog en geweld waarbij een mensenleven niet meer telt. Wat zou de wereld mooier zijn als de mensen vreemdzaam zouden leven met elkaar geen strijd meer of verschil tussen blank en zwart, arm of rijk, ieder mens is toch gelijk! Vrede, is dus maar een woord al te vaak gehoord!…

stilte gaapt in de rood bezoedelde straat koude mist benadrukt rust met beperkt zicht een vage fietser zoekt als vroege vogel zijn bestemming op volgt de wakkere kater in zijn aangeschoten kop nieuwjaar ligt nog op een oor maar de wekker geeft aan goede voornemens al luid gehoor…

heb mijn beelden gehakt uit de helling van het leven ze vorm en uitdrukking gegeven in mimiek en gebaar keek naar ze op maar de voetstukken werden al kleiner met oog voor detail werd het gelaat in trekken steeds fijner ik sta in het dal zij kijken me aan hoe moet ik nu verder gaan wil melker 31/12/2010…

Wanneer de stilte in alle rust ontwaakt waarbij reden geen oorzaak kan vinden dan ervaar ik de passie in het opkomende licht die de cycles volgt zonder verweer een kreet die stil wordt bedwongen als serene rust wordt verstoord angst maakt zich compleet meester over mij het is net of de hemel mij roept dan denk…

Vingers over mijn aura Strelen mijn ziel Kippenvel van binnenuit Tranen in mijn ogen Voorbij het verleden De toekomst ver weg Nog nooit zo dichtbij…

In de donkere uren was jij mijn licht aan jou kon ik tonen mijn ware gezicht. Bij jou kon ik schuilen als ik moest huilen tot ik keek omhoog plots zag een regenboog in de mooiste kleuren. De warmte van liefde voelde en wist ik was weer thuis gekomen.…

er is een jaar voorbijgegaan waarin het toch niet ging met strijd wat eer behaald maar bloedloos of met tegenzin er tussen in verknal de boze geest die is geweest treed in het nieuwe jaar maak dat tot feest…

Daar, waar ik Was Daar, waar ik Ben Daar vond ik Jou Daar vind ik Ons…

heb je kunnen houden houd nog steeds van jou jij bent oudjaar maar ik blijf bij je ook in het nieuwe jaar houd ik van haar…

Mijn deur staat voor jou altijd open, maar, lieve schat, ik vraag je, als je dan weer eens toevallig voorbij loopt, wees dan niet nieuwsgierig, ook al ziet het er van daarbuiten nog zo netjes uit, laat het gaan, en klop niet aan. Want daarbinnen ben jij als een woeste storm, en als je dan weer verdwenen bent, dan kan ik zoeken zolang ik wil…

de tekenen waren daar luid en duidelijk strijden tegen drift en verlangen beloofde trouw daarvan heb ik haar ontslagen een mens heeft geen recht op een ander mens…

schreef een vlucht meeuwen op zwart papier nu zijn ze weer hier als raven in de sneeuw zonder sporen geland weg van zee en het strand maar ik wil ze zien vliegen nog ongelijnd op een blanco a-vier…