Wentel mij in de weelde van je dauw teken mij in het tasten van je leden tondel mij met de warmte van je blik zegen mij in de volte van je gloed rooster mij in de hitte van je kracht balsem mij met de mirre uit jouw kelk stijg met mij naar het hoogtij van je vuur droom met mij in de holten van je rust gloor met mij…

Ik heb je ooit de liefde verklaard. Nu ja, ooit, zaterdag was het, om precies te zijn. Verdronk gister nog in je prachtige ogen en maakte van je glanzende haren een gedicht. Nu dan, op deze grauwe zondag in maart, als de langzame nevel van een glas wijn teveel optrekt en je me wel lijkt gevlogen, en mijn rijm verschraalt, en je gezicht…

samengeknepen ogen boven jouw baardje 'n stralende lach goudgeel lentelicht streelt onze huid welke ons zijn bevestigd teder kus ik je voorhoofd *…

we wolkten op de wind in vederlichte lagen nog voerde wit wollig gekruld de boventoon maar de thermiek spiraalde zwart de onschuld binnen het buien kon beginnen met een eerste bliksemflits maar in ontlading verregende het zwart de wind nam langzaam af wij wolkten weer geboortewit na de laatste donderklap…

je rolt het leven op slechts een touw geknoopt aan stokjes maakt vaart en gaat de hoogte in nog bibberend en losjes je landing is een kunst op zich waarbij de draad vaak wordt gemist dan rol je stuurloos weg door kant en wal gestopt het spel is uit jij bent gedropt maar zij die aan de touwtjes trekken oefenen het lussen en…

ik verschuil mezelf diep in zoutig zand, dat venijnig mijn brandende huid schuurt, een droge oostenwind beneemt me elke adem, mijn tong verdroogt, mijn keel voelt scherp, mijn liefste, liefste, mijn liefste! ik wil je roepen bij je lieve, blonde naam, ik wil, ik wil je tere, zachte huid strelen ik wil je kussen met mond, neus en lippen…

soms als de nacht fluistert in ’t duister aarzelt worstelt met het licht de zon verduistert staan maan en sterren stil en wachten tot het woord de ruimte klieft in echo’s duizendvoudig verder verder oude verhalen ontwakend dreunend van ver en van toen en van heel dichtbij nu in dit ene tijdloze moment horen de eb en vloed de dag…

ik ben geweest jij hebt gebeden we hebben zij aan zij gestreden voor leven als ons recht het vluchten is voorbij de laatste ochtend gaat mij raken brandend zal de zon mijn vleugels schaken ik ben gestrand eeuwig zal de wind mijn kleuren dragen ribbels over liefde schrijven in het zand…

Ik wilde dat ik de weg zou kennen, De weg rechtstreeks naar je hart. Al duurde die weg dan maanden, Ik ging dan nu meteen van start! Al zou die weg moeilijk te bewandelen zijn, Al lag hij vol met hindernissen, Ik zou de moed niet opgeven, om door te gaan, Want ik kan je niet missen! De weg naar mijn hart, die wist je zo,…

zo op de rand geen lucht geen aarde zelfs gestolen tijd kan ons de liefde niet meer baren er is er niets te stelen in de wereld van geloven in het hopen op een toekomst die vandaag geen handen geeft. mijn eigen naaktheid is geen feest waar water zichtbaar schoont hoont mij herinnering in sporen die mijn lichaam nooit verving ik laat…

ze had gedekt voor twee borden en bestek de glazen op een rij een waterkan erbij vroeg mij de wijn te openen naar de keuken mee te lopen om de schalen te gaan halen waar is de gast vroeg ik voorzichtig zij keek wat schichtig fluisterde ga jij maar op de bank de kranten doen hij was er al ze zwaaide aaide door zijn haar blij…

barsten bederven mijn zicht door het glas breken die tunnel vernietig de pas die me scheidt van het leven ik ben het spiegelen zat vloekt naar het beeld dat spontaan de weerkaatsing kraakt en mij in schaduw verlaat weg alle spinsels en draden die mij steeds weer verraden stop de verzinsels kom dichterbij ik warm me voor het eerst…

zanger-liedjesschrijver avond, mijn knijpie puilt uit aandoenlijk hoor ik het aan, drink HJ, primator, kostelijk vocht schuif luxueus het rokersgedeelte binnen, inhaleer spannend de jeugd om mij heen terwijl ik geroutineerd mijn sjekkie consumeer, trekken ze een filtertje weg en kijken ze verbaasd naar die ouwe kop, ze weten niet dat…

Haar ogen die mij aankijken waar veel in valt te lezen haar ogen vol met sterren die glanzen als de zon haar ogen vol vertrouwen het voelt toch super goed haar ogen vol hoop met altijd nieuwe kracht haar ogen vol vuur vol met pure walging haar ogen vol met woede waar het einde ligt…

Een zachte blos kleurt wangen rood als haar ogen kussen ze proeft..... ze eet de aangeboden vrucht het sap krult van haar lippen als ze gulzig toe hapt genietend verorbert ze de avond glimlacht als ze tevreden achterover leunend haar mond afveegt…

ik wil iets groots dat opzien baart voor één keer in mijn leven een nieuwe stad ontwerpen of tien miljoen gaan erven sneller reizen dan het licht in de rode gloed van mars gaan baden of de ringen van saturnus halen zonder franje iets unieks niet om historie te gaan schrijven maar om even heel bekend te blijven de voorspelling is…

Ik zocht je ogen in de sterren om mijn tranen te verdragen net zo lang ik je kon zien voorbij het vallen van de dag waar jij in sterrenzee verscheen die door jouw lichtjes werd gedragen op jouw hand waar ook de wereld die ik liefde zo in lag Je hield me vast aan gene zijde waar de tijd lag onverslagen net zo lang om mij te zien voorbij…

Zwijgtalen spreek ik geen stemtoon gehoord toch een lang gesprek in voering gesteld Oogkijkend naar dat wat men geeft getuigd hersenenslag aan het werk om correctie aan te brengen.…

je hoorde wel maar wilde niet verstaan de eigen cirkels bleven draaien je kon de werkelijkheid niet aan je koos voor stilte maar de razende gedachten zij niet weggegaan je hebt je afgesloten van de wereld om je heen kom terug samen zijn we niet alleen…

Als zijde wind bloesem streelt op je hart geborduurd kleuren geuren lichte zonnestralen. Glimlach gevend tot bezinning positieve blik geconfronteerd met werkelijkheid. Vlugge flirt onwerkelijk met diepe liefde verward tot op het bot.…