In bloedverzachtende doortastendheid, welteverstaan: “Zie de kapitein achter bergen aan blijven gaan!” En suizen deed ’t: tekort schoten woorden na elkaar, vervaarlijk opeenvolgend, uit zijn comfortabele ruimte, uit zijn sprekende mond die verzuimde te pruimen wat de wereld aanbood, nooit echt inbond, doch niet echt van zich afbeet…

langzaam ontwaken een ziel zonder leeftijd een kind dat ontdekt knisperende bladeren doorbreken stille stilte hier en nu vogels zingen anders luisteren zacht, melodieus levenslied, liefdeslied dansen in een plas neuriën als niemand luistert verrijkt, bereikt ommekeer op een liefdespad langzaam ontwaakt de ziel van liefde binnenin…

Liefde gaat door de huid, Een aanraking van die ander, Worden aangeraakt door d'ander, Siddering, opwinding, extase. Liefde gaat door de huid, Huid op huid, strelende handen, Proevende tongen, huid op huid, Egoïstische verlangens, Altruïstische kusjes, streeltjes, Genotbrengend, genotontvangend, Huid op huid overgebracht.…

Er kronkelt een romance door de woestijnen, een hart dat weer met haar en mij mee vloog. De lucht spiegelt, houdt weer haar betoog — in ’t slapend land zoekt zij de lijnen. Een sonate houdt wacht, stemt tot denken, speelt met de vlakte en de sombere lucht, ze ergert zich aan zijn zwakke gezucht en de niet bij passende geschenken. Soms…

botergaar druipt langs mijn kin in mijn schoot ‘t vocht dat deze trage dag haar glans geven zal mijn zachte zucht naar meer vruchten van verlangen lyrisch fladderende vlinders zo’n zon die aanvoelt als dat prilste begin toen van ‘t voorbije getijde terwijl ik zit te eten blijven beelden nog als bladeren hangen aan stelen van…

Ik proef je zoete lippen, Die ik wil kussen, Ik voel je lieve zachte lijf, Dat ik wil strelen, Ik ruik de geur van je haren, Waarin ik wil kroelen, Ik zie in de pupillen van je ogen, Waarin ik wil verdrinken, Ik hoor je fluwelen stem, Die noemt mijn naam, Wou ik ging gans op in jou!…

Mijn avond begon nogal saai, ik stond daar tussen mensen die ik niet echt kende. Toen zag ik jou. Eerlijk, ik wou je eerst vermijden, ik luisterde naar mijn buikgevoel. Maar toen jouw aanraking, ons gesprek toen begon mijn avond pas echt. Mijn buikgevoel zei ineens iets anders, alsof ik je al jaren kende. Er was een klik, jij werd…

De rode zon zakt langzaam in de zee, Neemt deze dag met zich mee, Wijl wij hand in hand, Staand met onze voeten in ’t zand, Wachten tot de sterren en de maan Ons begroeten gaan, Om ons te vergezellen in de nacht, Bij de liefde, die ons wacht. De brekende golven in de branding Lichten wit op in ’t duister, Zand licht groen op onder onze…

In deze middernacht glijdt mijn hand van borst naar borst, terwijl jij, half dromend, nu en dan fluistert: O, mijn konijntje, je speelt als de nacht valt, omdat de slaap je niet vinden kan. En ik laat het toe, omdat ik geloof dat liefde lijden is. Buiten tikt de regen, een zacht wiegelied voor het konijntje dat stil op jouw buik…

Zijn vingers dwalen over haar huid, Zonder dat 'n woord wordt geuit. De lichtheid van het bestaan, Komt eens een einde aan. Stilte die om hen is neergedaald, Is oorverdovend, Wordt door het einde ingehaald, Zonder toekomst belovend. De wachter staat gereed, Biedt nochtans geen vergezicht, In ’t duister van de nacht, Hun liefde overwint…

nauwelijks gedroomd in onze slaap zijn onze dromen ons ontlopen ons ontvlucht dromen zonder dromers nu wolkenflarden zonder lucht en wij de dromenloze slapers de dromenloze wakers wij slapen donker naast elkaar jij ergens in een of andere grijze stad en ik verloren in een of ander ver gehucht…

Tijdloze middag Klusjes uitstellen Administratie wegleggen Met jou naar bed gaan Mijn hart klopt in mijn buik precies waar ik explodeer met jou - vuurwerkvonken en zoete loomheid in elke cel Mijn lichaam overal aangeraakt door de tover- spreuk van hormonale liefde naglanzend van aandacht en zweet elk plekje gewekt en verwend doezelend…

Jij was weg, ik was weg van jou en daar sta je ineens voor mijn deur met een matrasrol Ik kijk naar je Jij gooit een anker uit en wilt van alles laten zien en met je handen uitleggen en ik heb geen idee hoe dit ineens gebeurt Ik ben wel blij dat ik thuis was, thuis ben Ik maak soep Er is roggebrood We hebben honger oude honger…

De hete adem Van de vlucht naar voren, Blijft achter In de hitte van de nacht. Er gaat geen tijd verloren, Wijl de hitte wacht Op weer geboren passie, In de nieuwe nacht. In de zinnelijke nachten, Zij op zijn wederkomst wacht, Blijft verborgen, Tot de passie weer ontbrandt.…

een vissersboot op zonbeschenen golven zijn vleugels uitgeslagen in gouden schittering ontvouwt de oude boot ons jeugdig hart…

Ik mag wel zeggen dat hij zich niet moet laten kennen onder druk van de pillen en grillen in de dalen van zijn ziekteverloop. Ik mag ook vertellen wat zijn persoonlijkheid doet met en bovenop mijn dankzij bepaalde indicatoren relatief rustige bestaan. Ik mag hem zeker beperken in zijn continue stroom aan opborrelende verhalen waardoor…

in tijdeloze tijd vertikt de klok tevergeefs onze eeuwen traag geleefde tederheid…

Je vroeg me zojuist een gedicht te schrijven over jou, we waren net klaar met intensief onze lichamen tegen elkaar aanwrijven; mijn ogen konden de horizon nog niet vinden, je straalde alsof jij in hoogst eigen persoon weer daalde, terug in jouw godinnelijk lijf. Ik vond je schokkend, zinderend, beminnelijk opwindend, schitterend…

Even tussen alle moeilijke woorden door, soms lijkt het wel een ontsnappingskamer voor vergevorderd levenskunstenaarschap, wil ik slechts de aandacht vestigen op het volgens mij meest wezenlijke bestanddeel van tevreden toekijken tot uiterst gelukkig zijn in het dagelijks leven. Het afscheid van de zomer die nooit eerder zo groots scheen…

Zal ik blijven wachten alleen aan tafel? Mijn ogen springen en zwaaien Help Help Help Schepen varen voorbij Ik roep steeds harder met mijn schouders maar ik ben onzichtbaar Stad en land overstromen schepen vergaan volgepakt Help Help Help Ach, zal ik zal ik blijven wachten?…