Oh, hoe schoon is de natuur na een haring in het zuur grauwe ganzen op de loop blinde mollen zonder hoop en de zon schijnt op het land Kijk: een houtduif vliegt in brand! Oh, hoe schoon is de natuur…

De Loire, de Rhone en Somme vallen droog Geen hemelwater, gevaar voor natuur Bos- heide- duinbrand kent oorzaak noch duur Ik mijd dit jaar Frankrijk, al zit het me hoog Zo niet Adjudant (Bart), zie zijn snelsonnet Hij heeft tout malheur op een rijtje gezet... _______________________________ BOSBRAND Mon dieu, quel chaleur…

het wildvuur laat een spoor van vernieling na in inkt gedoopt de bast van de bomen de wind trekt slierten van as tussen vermolmde huizen het vuurrood gesteente rouwt zwartgeblakerd droogte en wind het allesverterende vuur verslindt kent geen genade de zon zakt in strepen door het knisperende naaldwoud…

Natuur werkt helend zij deelt ook haar geheimen verruimd bewustzijn. Een verborgen tuin bezoeken waar ik heerlijk kan wandelen langs grasvelden en sierlijke boompartijen Ongekende belevenissen en verrassende doorkijkjes met open groene kamers waar schone gezonde buitenlucht stroomt in een ontspannen, relaxte sfeer. Hoe water zich voortbeweegt…

ik dacht woorden te scoren zag zonnen bloeien in de kleuren van hiernaast daar waar ook hun schaduwen contrasteerden in de al lang gedroogde grijze nevels van de nacht…

De roep van de zee zijn geruis achtervolgt mij tranen van water. Hoe ik even de drukte ontvlucht op een mooi stukje strand waar ik kan luisteren naar akkoorden en noten drijvend in ongedwongen en vrijheid van een opklarende hemel terwijl opkomende lichtstralen van een ster het glooiend duinlandschap zullen strelen met hun warmte. Op welke…

Wijde, luchtige eikenkruinen geven frisse adem aan akker en weiland, strelen verkwikkend de broederlijke band van het blije, tevreden boerenleven. De lange bomenslingers omgeven beschermend teer bosbestaan: dit houdt steeds stand. Veldjes glanzen, dankzij beken langs hun rand, waarbij vogel- en krekellied wordt verheven. Hier vielen eens…

Wakker door regen haar tranen dansen op raam geëmotioneerd. Hoe het grijs wordt ingericht in een nog maar korte tijd geleden ontwakende hemel waar zij verschillende tinten aanneemt bij gestapelde wolken van waaruit tonen in delicatesse en subtiliteit vloeien tegelijk proeft men fracties tederheid in dit ongezien fluweelzacht. In het bijzijn…

Worden Tsjaad, Nigeria en Ghana Ivoorkust Senegal Liberia En Niger een woestijn fata morgana Als de Sahara kookt als de Sahel En de Sahel zo droog wordt als Sahara? Staat het Iberisch schiereiland in brand In warme extreem hete droge zomers En zengt de koperen ploert het Baskenland Nu teistert hij zelfs tropisch de Les Landes Hier op…

Kijken naar boven de lucht schildert vol vurigheid een nieuwe schemer. Hoe ik geheel en waanzinnig in vervoering raak door de veranderende kleuren en het geleidelijk donkerder worden van de lucht waar intense patronen en vormen van licht branden op mijn netvlies op hetzelfde moment laat verstrooiing diepe sporen na in het hart. Flora vouwt…

stralend kwam het vuurwerk van de zomer de kinderen tegemoet hun ogen spiegelden de kleuren die zij al eens hadden ontmoet een lieve verre herinnering met de onbekende koude en grote blauwe zee in golfjes wit die maakten dat het strand draaide je kon het aaien zonder gezicht zij hebben geluiden van het slissende water…

warm stippelden de eerste zonnestralen hun zomer blues op een manier die kinderen al deden kraaien naar zon en strand het nu al draaien met de kleine blote voetjes in het zand gaf al de zachte ruis van wit vallend water als voetenkuis waar warmte zich al laat vertalen in het rood van gezichten zal het ijsje van het…

De grote treurwilg is geknot. Hij dreigde te verzwakken onder ´t gewicht der takken. Gekandelaberd reikt hij naar zijn god zoals het beeld van Zadkin: “De verwoeste stad”. Maar later vormt zich blad na blad een pruikenbol aan nieuwe loten. De wilg treurt groen ontsproten als tevoren. “Im Prater blühn wieder die Bäume” zingt mijn hoofd.…

De vaas met bloemen, die ik buiten heb gezet: meteen vol vlinders.…

Eindeloos kijken naar een onvolmaakt mooiheid Lucht in volle bloei. Laat mij mezelf inspireren door een kleur van hemel- gewelf hetwelk wordt gedragen door vleugels van liefde en licht waar tevens geen enkel wolk in dichtheid en uitgestrektheid valt te bespeuren Een ongeziene aantrekkingskracht, mijn adoratie begint te klimmen naar ongekende…

ook zij schreef in de lucht met het gemankeerde schrift de vlucht van de witte vlinder met zwarte stip landde en fladderde weer op van de voor hen bestemde kleuren in de blauwdruk van het eb en vloed der ferment geuren in golven gedragen door de wind verdween zij in het wit dat blauw bewolkte alleen de zwarte stip was nog…

alleen de vlam van het kaarsje leek sneller te trillen bij het manifest worden van een uiterst pittige totaal onverwachte donderslag natuurlijk deden geluidsgolven iets met de lucht zij geurde anders wat chemisch na een stevige bui door ionisatie van zuurstof met krakende bliksem toch bleek schrik voor donderbuien meer uit…

lange benen dansten warmte omhuld maar de passen muziek en het scenario klonken koel straalden een niet comfortabel gevoel van balans uit het onverwacht zomers ontladen viel niet bij iedereen in goede aarde voor een weers- omslag neemt ieder zijn tijd om 4 uur donderde bliksem voorzienigheid…

Ode aan de zee waarin ik mijn dank betuig Golven van leven. Wanneer mijn ogen sluiten hoor ik de stem van water kabbelen met allerlei door een wind voortstuwende klanken badend in onsterfelijk en tijdloos tegelijk laten de gedachten zich meestromen met de golven van waaruit rust zal ontspruiten; een kalmte nabij. Kijkend naar haar eeuwige…

ik struikelde met pijn en moeite hervond ik mijn balans maar die kans werd mij maar een keer gegund voor ik echt duikelde ik wist dat mijn bestaan alleen nog met variabele balans kon door blijven gaan het was een schok om eigen broosheid als limiet te moeten ervaren want in de taal die mijn lichaam sprak bleef hierna ook geen enkele…