1.818 resultaten.
Spullig leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
338 Spullen die mensen verzamelen.
Getuigen uit onze verleden tijd.
Dingen die het niet meer doen.
Die ik later nog gebruiken kan.
Later is vandaag geworden.
Ik sorteer en wik en weeg.
Ik schrijf nu over gisteren.
Er komt geen einde aan.
Ik voel neigingen om te vluchten.
Naar wat er nu gebeurt op straat.
Naar superieur koffie drinken.
Met…
Ervaren leven
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
358 Ervaren zijn jonge mensen,
die van wal durven steken.
Die durven leven met gevaren.
Met ongekende wanen van de dag.
Onervaren blijven oude mensen,
die angstig zijn voor hoge golven.
Ze leven in vrije zeeën van tijd,
behalve in het meer van nu.
Daar hebben onervaren mensen
nog nooit ervaren moeite mee.…
Elkaar ont-moeten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Samen koffie drinken.
Genieten van elkaars gezelschap,
zonder elkaar te overtuigen,
van elkaars gelijk.
Samen gedachten ontwikkelen,
en spontaan zien veranderen.
Elkaar domme vragen stellen.
Vrije tijd zien ontstaan,
uit tijdgebrek.
Dat is wat samen koffie drinken doet.
Ja, alleen elkaar ont-moeten moet.…
Wait a second
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
354 Momenten die wachten moeten,
op seconden, moeten wachten.
Het moment van NU is heilig. Heel.
Heel heeft niets te maken met tijd.
Niets met uren maanden jaren.
Met verleden en met toekomst.
Alles verandert helemaal NU.
In NU en in alle eeuwigheid.
Mensen wachten op voldoening.
Wachten op geluk dat nu niet is.
Geluk moet wachten, groeien…
tegenlicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
351 toen we foto’s van
toen bekeken
knipten we minieme
openingen in de tijd
onze ogen bleven
aan een kleine
scène haken
zij prikte door de foto heen
we werden geraakt
door het punctum: jouw
gezicht een silhouet
de peilloze leegte later…
Een wakkere bioloog
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
378 Mensen bestaan werkelijk,
zoals ook dieren leven.
Mensen zijn zogenaamd wijs.
Homo sapiens sapiens zijn we.
Mensen die primaten zijn.
Aapachtig zijn we allemaal.
Primaat is maar een etiket.
Een zogenaamde naam.
Zijn we wat we denken dat we zijn?
Ben 'IK' een slimme gedachte?
Ben IK mijn ego wel,
dat ik heb bedacht?
Zijn we, wat machthebbers…
Donellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 zo'n Italiaanse naam
kan vertellen
maar je kunt stellen
dat het eigenlijk
Dunelee was
diep onder het gras
bij het Wymeerster Sieltief
net in Duitsland
boven Nieuweschans
baksteenpuin was
de kerk teruggevonden
Dunelee of Bonewerda
verdronken dorp
je komt niet verder
in Dollardklei gesmoord
lag het dorp
aan de Lethe
of Moersloot
riviertje…
Ter Wupping
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
363 in Ter Wupping loop je
fiets je
door puur natuur
langs het oude loopje
van de Ruiten Aa
bosjes, een schuur
je kunt rondstruinen
bij oude rivierduinen
Ruige berg, Kieberg
is avontuur
prehistorie
landschap uit voorbije tijd
boerderijen
grasland, beekdal
en al met al
beleef je puur
hoe Westerwolde
vroeger was
bolle akkers, gras
rust…
Tafels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
399 De tafel van 4 kon ik
Nog wel behapstukken
Want deze tafel is in balans
Een evenwicht van voor en tegen
't Verdriet naderbij
Men zou kunnen zeggen
Een gelijke stand
2 voor de waarheid
2 voor de querulant
De tafel van 5 begon
Met radiografisch
Bestuurbare marionetten
Een disbalans als zon en regen
Maakt echt geenszins blij
Balans is…
[ 's Ochtends een zeewind ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
305 's Ochtends een zeewind,
's avonds een wind van het land –
daartussen: mijn dag.…
De sjofar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
413 Er ligt een ramshoorn op mijn bureau
wanneer ik heel hard blaas
komt er een geluid uit
al ben ik wel bang dat mijn wangen
als ballonnen knappen
getver, ik zie de rotzooi al voor me
wat mij als kind niet lukte met
de trompet van de slager
lukt mij alsnog met deze sjofar…
op kousenvoeten voor de foto
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
344 het plaatje zegt veel
de klompen daargelaten
moeder de vrouw
in een stoel met het
schort stijf gesteven
harmonie van jaren her
weergegeven in het zwart/wit
van een lang vervlogen tijd…
Doodtij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
428 Het tij is dood
maar toch bewegen ze
de golven in de zee
die nooit stilstaat
Ik laat me meevoeren
op hun eeuwige ritme
richting onbekend
Het tij is dood
leve de golven…
Eeuwig Kind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 Vertraag uw tijd. Vertraag.
Geef al uw zinnen ruimte.
Sta steeds vaker stil.
Ervaar het wonder.
Zie medemensen om u heen.
Sla uw gedachten gade alsof.
Alsof het trage wolken zijn
die komen en weer gaan.
Vertraag uw tijd. Uw snelle tijd.
U bent uw gedachten niet.
U bent uw angsten niet.
U kwam van verre.
U bent nu hier.
Samen.
We…
Bevroren Tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
355 Eeuwigheid ontdooit.
NU wordt,
zo lijkt dat voor mensen,
tijd geboren.
Mensenklokken gaan lopen.
Mensenbloed gaat stromen,
van leven naar dood,
in sterfelijke momenten.
Eeuwigheid bevriest.
Onze kloktijd staat,
zo lijkt dat voor ons,
voor eeuwig stil.…
Bij Boot Koffie Drinken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 Mensen zitten in hetzelfde schuitje.
Gelukkig is er koffie aan boord.
Koffie spreekt al onze zintuigen aan.
Koffie brengt ons bij onszelf terug.
Koffie vertraagt onze snelle tijd.
Leven is als varen in een schuit.
Ervaren mensen houden van rustig.
Grote problemen ervaren ze klein.
Wonderen maken ze groot.
Dagelijks drinken ze koffie.
Koffie…
Oud Veele
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
373 voordat ze die
gingen verdelen
lag de boermarke
van Veele
rond de Oeleweg
de Veelerweg.
boerenerven
laten het verleden
niet sterven
samen
houden zij in ere
de oude namen.
Jolingh Arve
Eusinghe Arve
op de gevel staat
't Scheltens
op een bord aan de straat
de naam 't Hakkelingh
een ontdekking
net als Arve Rensingh
Arve Hilveringh…
Hervonden beek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Traag meandert de beek
- door mij hervonden –
voorbij de bosrand;
op de bodem, zonbeschenen,
bewegen schaduwen van kringen
op het stromende water,
helder oplichtend, verdwijnend,
om, op een andere plaats,
weer te verschijnen.
Hier leven vissen, soms flitsend zilver,
dan weer als een donkere streep
boven helder zand, nauwelijks
bevatbaar…
Eeuwigheidswaarde
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
406 je lachte
in je hand
bloeide en
vervloeide tijd
de deur
stond aan
liet de uren
ongehinderd gaan
de scene heeft
eeuwigheidswaarde
tot ingrijpen
het verstrijken stopt
actie en reactie
nemen de draad
weer op in het
regisseren van nu
de ingreep
heeft de deur
op slot gedaan en
tijd buiten laten staan
of zijn de uren
meegelopen…
Voltooide tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 Het gordijn van nevel opentrekken
de herinneringen ontsluiten
durven omhelzen wat eens was
achter elke traan een voltooide tijd
niets keert weer
alles is eindig
met trillende handen
de foto’s bekijken van
het lijkt een veel te ver verleden
leren dealen met het heden
waarin het martelend besef
van niet meer
nooit meer een terugreis…