Vandaag lag er een witte deken ik zag de hele wereld ingepakt zover als ik maar kon zien zal hij straks verdwenen zijn of blijft ie liggen en verwarmt hij ons dan ook nog bovendien…

'Israël is vervallen,' Citaat van auteur David Grossman 'tot gevaarlijke apathie'. Zijn zoon sneuvelde in Libanon Deze uitspraak deed hij dus Zonder enige sympathie 'Kijk niet alleen naar de extremisten maar naar de meerderheid van dat arme volk met wie ons lot is verbonden'. Over en weer kinderen zonder ouders Over en weer gezinnen zonder…

Met tastbaar genoegen wordt mijn bloeiend loof liefdevol overgoten In stille wateren wordt het leven weer manifest en frivool vervolgt het kabbelen van het levenswater zijn weg De storm kent in de luwte geen ademnood meer Met zuivere intenties breekt het verleden zijn stakige punten en herleid ik de schoonheid der dingen tot hun…

Onverstaanbaar prevelt hij de zin die hij geeft aan zijn bestaan Waar haalt hij het lef vandaan om vlees en bloed met geest te verwarren? Om het heilige leven te sarren, op te porren en te doden? Om zand te strooien in de ogen der Goden? Wat hij wil is levensvreugd, maakt van zonde weer een deugd Maakt van water rode wijn de mens…

O Nux, het leven is een jeremiade, de nacht een zwoele ballade. Quo vadis? O Petrus, wij klagen, Jezus' afscheid kweekte mishagen. O Juturna: Quousque tandem! De Lethe stroomt, Quia absurdum! Morpheus houdt ons in de handen, Kassian kassian! om alle landen. Het razende water is omineus, onsolide en violent en dubieus. kind van Baäl, u…

het konijn rondjes rennend in het gras, alsof het nooit ooit anders was, zo zacht zou heel het leven moeten zijn, want de wereld is hard, de mensen zijn hard of hard geworden en het dromen moet weer hardop gedaan worden, op zachte voeten, met konijntjes die rondrennen in het natte lente gras- als dat zou kunnen dan kende ik geen…

wat rest is de regenboog ik weet de zon achter mij en de straat is, zoals immer, glimmend nat…

Voor Paul B. Het zijn extreme tijden in secondes wordt over miljoenen beslist ja, dollars en mensenlevens, heel gewoon volle stadions wereldwijd orkanen van geluid op de gladiatoren ”FUCK, KILL, HELL!!” levensgrote schermen overal vol van de onrustigste beelden als je goed kijkt zie je jezelf zwaaien. Het zijn uiterste beproevingen vloedgolven…

De wereld zou zoveel mooier zijn, als men elkander in waarde liet Want waardevol of waardeloos dat zie je aan de buitenkant niet. De wereld zou op haar mooiste zijn, als mensen groeten zonder venijn Maar stel je nou eens voor dat het altijd vrede zou zijn.…

Eén wereld daar: network camera op Leiden hier: introspectie Boudy-de-Beauregard terugluisteren Rotterdam Nachtrijder nu en toen dagpauwoog hier en nu waar komen lijnen samen hier: convergerende- mijn selectieve perceptie hoe anders?…

's nachts in mijn dromen smeken ze om aandacht strekken hongerhanden met lege bedelnappen zonder een kruimel brood zie mij, hoor mij ontken mijn menszijn niet hun ogen kijken mij aan getekend door wreed lot geschokt schrik ik wakker…

In 't gewezen huis van Gods dienstbaarheid verhalen ver en nabij verleden, samen met krachtig, verrassend heden, over schone kunst en daagse nijverheid. Beeld en schilderij, geëerd in elke tijd, zijn verblijd door bedachtzame schreden, die ook gaan naar dat wat mensen ooit deden: arbeid zonder roem, maar zeer toegewijd. Peinzende muren omsluiten…

zo veel emotie te veel verdriet hangt hier rond en er is veel pijn…

de wind waait door je haar je bent verrast alsof je je hoed kwijtraakt, afgestaan aan de wind, je bedankt haar voor deze koele onderbreking, en loopt daarna weer verder in de traagmakende zon, bezweet en langs de hoge bomen richting de boerderij, naar boer Jansen, kijken of daar wat te doen is. Koeien kijken je verbaasd aan en schapen…

tranen je hebt het soms moeilijk en laat zomaar een traan emoties komen los met de beweging in het gezicht ook is er wel eens troost als het even mee zit maar als de zon schijnt en het is gaan regenen komen gedachten en emoties kleurrijk bij elkaar…

na regen komt zonneschijn je hebt het soms moeilijk en laat smoms zomaar een traan emoties komen los met de beweging in het gezicht ook is er wel eens troost als het even mee zit maar als de zon schijnt en het is gaan regenen komen gedachten en emoties kleurrijk bij elkaar…

Vanuit een verloren stilte, boren miljoenen zielen zovele gaten in gordijnen van het paradijs, steeds meer licht priemt door onwrikbare schaduwen, waarin de onmacht wordt beleefd. Wanneer het verloren bloed door de mazen van de schijn is weggevloeid, kleeft smart van arbeid aan ieders handen, geronnen de harten van rechtvaardigheid…

daar, waar wolken schuiven voor het licht dat elke dag het oosten onderdompelt in de zee daar leef ik, bijna gestrand voorbij de duinen in onmetelijk zand…

Kom muze, zing me van de man die Gods wijde velden niet bewandelen wilde. Werd hij niet te vroeg begraven? En zijn lichaam, koud en strak, was het niet nog warm toen wij zand over hem schepten? De wereld is, in haar simpelheid, nog voor menigeen complex en haar draden, over weg en drassig pad gespannen, zijn als struikeldraad. Vrouwlief…

wachtend op een nieuwe tijd stralend vanuit ons gouden hart wetend in de kosmische cyclus lijdend door de pijn verward hopend op een nieuw leven strijdend door de duisternis wakend over liefde en leven biddend voor de Apocalyps stervend in de ban der tijden vechtend in het hemelvuur hopend op een goede afloop terugkerend naar de natuur…