Neonlicht flikkert in een vette plas blauw baken voor een verloren ziel de tramlijnen snijden door de stad ijzer op ijzer snerpt in de kou de vroege ochtend breekt aan en dromen worden uitgespuugd Op de hoek staat een man met lege handen hij praat zacht tegen een lantaarnpaal deelt zijn dronken wijsheid met het kille licht steegjes ruiken…

Belinda staat aan de kade met een kater en hoort het gejank van die gekke tante een prachtige vrouw die dacht dat de wereld op haar wachtte het water van de Amstel sleept zich voorbij, een bruine stroom vol plastic, zeik en rotzooi net als de tijd van toen en de teringzooi van nu niks verandert de wereld is oneerlijk echoot de stem…

Aan weerszijden van stadssingel horend naar de namen Nassau en Wilhelmina fluistert jong verleden over het zonder-werk-zijn van onvoorstelbare aard de ene oever bewaart geschiedenis in zich van hen die lange tijd moesten zitten in het fraaie koepelgebouw maar strenge gevangenis bij de zijde daar tegenover bezingt zacht gekabbel…

Er groeien verse zaailingen in vruchtbare geboortegrond in de argeloze achterbuurt van een gehavende havenstad leven zij somber tussen het beton en grijze stenen zoekt groen een broos bestaan de zwoele wind proeft zilt en zwaar oude muren slaan een warme nevel neer wortels klauwen in diepe grond breken door de asfaltlaag heen de haven…

Hier op aarde is de oude vrouw moe haar verlangen kiest voor de droom brieven blijven ongelezen liggen er is geen vertrouwde plek meer slechts herinneringen in een hut waarom speel je die melodie de stad is een wildernis niemand luistert naar jouw gezang niemand wordt rijk van dit hart muziek uit duistere nachten als diep en zwart goud…

Rijen drogend gras in de vallei van de Zwarte Nete. Hooitijd in juni. Geuren van mijn kinderjaren. Een golf van geluk.…

Bloemen lezen geen poëzie zeker niet in de wildernis van de achtertuin waar mijn grijze oudoom woont ver weg in het buitenland hij verzorgt zijn groenten alsof het verwende kinderen zijn zijn hart bleef achter in een naakt verleden een verloren land vol oude rabarber en koolrabi diepe schorseneren in het zand bittere warmoes en snijbiet…

In de geweldige zaal van onze stad zitten bij elkaar gebrachte eenlingen te wachten op begeerde meldingen, die meer licht geven over hun levenspad. Binnen een rij hoeken heerst blinkend én mat een mengeling van dansende stemmingen onder voortvloeiende uitleggingen, aangaande moeilijk of duidelijk "WAT?" Ambtenaren, achter schermen gezeten…

Na stevig maaiwerk uitblazen op het terras met zicht op een ouwe Amerikaanse vlag als vogelschrik, een lievevrouwebeeldje uit het geboortehuis, een struik azalea's in lentebloei. Zo vertrouwd de beelden, zo zalig de geborgenheid.…

In Drachtens Van Haersmapark zuchten hoge loofbomen over wat hun misschien wacht zullen vele van ons weldra gekapt of gerooid worden? moet dan een grote plaats voor motorvoertuigen het park en grasveld verwoesten? door de wijde tuin waaien zachte luchtstromen vol weemoed wegens het verdwijnen van steenwerk der herinnering aan gesneuvelde…

Platte plannen rezen op in 3 dimensies Tot een compact fraaie villa met stijl 50 jaar geleden werd een nieuw huis Voor het eerst met dromen behangen Nog altijd een betere buurt Met flink wat groene accenten Het huis staat er wat verloren bij Moderne eend in fermettenbijt Er wonen nu andere mensen Die ook het beste mogen wensen Op vleugels…

Het geweldige dorp haalt welwillende wervelwind van stuwen en vorsen vol verlangen naar zich toe gebouwen met daadkracht en strijd om het geld rijzen tussen woningen en wijd boerenland zenden hun stem en waren over heel de wereld nijvere trots van Fryslân schalt door Azië en Zuid-Amerika kunst van beeldhouw- en schilderwerk…

Over het fietspad blaast een oude eik nieuwe bladerlucht, toont trots de zwarte spleet binnen zijn kruin en voet: felle bliksem streed met de sterke stam; snel nam het vuur de wijk. Als onkreukbare vorst schouwt hij langs de dijk aan rivier de Mark, is voortdurend gereed tot waken bij spel van vreugde en leed in zijn klein, beschermd, niettemin…

Het gras huilt zonder geluid, alle bladeren fluisteren, het kind speelt alleen, grote mensen haasten heen. De stad hult zich in geluid, auto's, trams en bussen snellen nergens naartoe, straten zijn vol met leven. Als de avond valt, keert het tij, een hond die zijn baas uitlaat, een overwerker onder zijn jas, lege tram knerst naar de remise…

Zusters van Drachtens klooster belijden met vreugde hun diensten en vertrouwen in God, waar ze toegewijd op bouwen, tot hun huis een ander leven zal leiden. Hier mag een ieder zich aan bezinning wijden; allerlei zienswijzen kan men stouwen. Menig feest klinkt vrolijk bij trouwen. Toonkunst wil volle zalen verblijden. Het gebouw geniet sterke…

Het kan zo lekker wezen sommigen doen het voor hun brood zo heerlijk tussen twee werelden hangen nog even sluimeren voor je weer in de pas loopt deze dommel kan ik waarderen maar sommige doen het tot hun dood ze zitten maar wat te rond te hangen met een scheef hangend hoofd soms slaat het hoofd naar voren gebogen in een stram en oud lijf…

een idee van hoe iets in de realiteit uitkristalliseren kan een doorkijkje een doorgeefluik een fuik van sferen het beheerste licht het gesublimeerde ener zoetigste inval muren volgeschreven geschilderde figuren in teruggetrokken uren ruimte voor gedachten stille gevoelsstromen het komen en het gaan het groen door het raam…

In Breda s gezellig Heuvelkwartier heeft het grote Buurthuis fraaie zalen, waar de wanden hun blik laten dwalen over samenzijn en kunstwerken alhier. Bij vredig samenspel en schappelijk vertier klinkt mengeling van welluidende talen. Omlijste beelden, schilderijen stralen verleden uit als welwillende vlier. Verfbeugel en kwast wachten…

In Breda s zuidwestbuurt glanst een kleine burcht vol opbeurend wit omgordt een keurig onderhouden tuin de lieflijke veste heeft vele woningen in zich waar de vredesstem klinkt het leven der geborgenheid houdt zijn staf omhoog maakt luchtige zwaaiing vereent het wezen van eenling met duurzame broederschap.…

Longen voelen zilte lucht langs oude lanen en wegen in mystiek van wrange stilte witte meeuwen in hun vlucht zoekend naar de juiste winden wat is er waar van de geruchten het landschap gaat ten onder of gebeurt er toch een wonder groeien er spoedig nieuwe bomen komt er bloei in de gehuchten waar de stervelingen dromen weidse luchten…