3.814 resultaten.
Tijdgenot
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
123 Getrimde zeilen
een zachte golf raakt het hout
stilte draagt de boot
De wereld trekt aan me,
voorbij in een stroom van golvende
indrukken die me meeslepen. Ik blijf staan waar
drukte oplost en alles zich uitvouwt tot een zachte ruimte.
De breekbare stilte legt
zich neer als een lichte sluier over
wat nog trilt - een uitnodiging om dieper…
Ontdooiing
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
7 De aarde herinnert zich
wat ze was
voor wij namen
wat we nodig hadden.
Een worm draait zich om
in het donker.
Niemand ziet het.
Het telt toch.
De kers bloeit drie dagen.
Daarna fruit
of niets —
ook dat is een antwoord.
Ik sta in de tuin
zonder conclusie.
De grond is zacht.
Dat is genoeg.…
De mist die mij draagt
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
179 Mist over daken
de stad houdt haar adem in
licht zoekt contouren
De stad ontwaakt in een sluier
die alles verzacht. Daken verdwijnen, net
voorbij hun eigen vorm, en hoog boven mij staat een
toren stil te wachten, alsof hij luistert naar wat nog niet gezegd wordt.
Uit schoorstenen stijgt een trage
warmte op, een stroom die zich zonder…
krassen
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
68 boombasten barstensvol
generieke liefdestragiek
vervlogen vogelsoorten
orkestreerden woorden
partituren over het dan
wat al lang over schijnt
evenals het verzwegene
de ontbroken vergeving
gevraagd of als gegeven
strijden en voortbestaan
wortelbodems aangrijpen
invoelende vertakkingen
wind als reden aanwijzen
verwaaien met…
voorwaartse rust
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
94 De stille streling wervelt op zonnestralen,
sterfte en leven breken uiteen
vanaf het begin, als lijnen,
kussende tederheid in bedrieglijke rillingen,
grof als versteende watten.
Zanderig geritsel stijgt op over smalle heuvels,
arrogant doorslaande wortels waarvoor de dieren vluchten,
bekoeld, elk individu,
wijd verspreid omdat al onhaalbaar…
LUCHTREIS
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
39 Edel en statig landgoed
rondom het herenhuis
heeft de adellijke aard
van een eeuwenoud park
zeer kunstig aangelegd
hier weeft jonge wildernis
zich langzaamaan vrijuit
onbelemmerd doorheen
het luchtige warrige bos
blaast zijn helende adem
kwistig over de drukke weg
een gezellig spijshuis binnen
waar
keukengerei fraaie potjes
en bussen…
Het veld dat mij draagt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
152 Bloemknop in het gras
ochtendlicht rust op het wit
stilte vóór de bloei
Hoe de bloei van het
madeliefje mij uitnodigt om trager
te worden, alsof elke stengel een fluistering is
die ik pas hoor als ik dichtbij genoeg kom om niets te verstoren.
Het grasveld wiegt als
een lichaam dat mij herkent, een lichte
golf die langs mij glijdt zonder…
achterwaarts tumult
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
86 Kijk
de mokerslag raast richting natuur
geboorte en dood versmelten
aan de finishlijn. In cirkels
bijtende ruwheid van oprechte droogte
Zacht als diamanten, zacht
als een katoenen diamant. De gouden stilte
trekt zich terug
op uitgestrekte vlakten, nederig
afgeronde taken, waarachter goden zich verschuilen
verhit; - de menigte
dicht…
onder de bloemen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
118 Na een staarwedstrijd
met de Narcissus onder de bloemen
besloot ik mij te verzoenen
met een opkomende viool
in twee kleuren stond zijn tulp
bloemrijk open-
gebroken
toen lieflijke margrietjes
voorbij kwamen gevlogen
‘Xanthippe!’
zou geroepen zijn
door de stinkende gouwe
maar het bleek zijn gele neef
een rouwende hoornpapaver…
Een moment voor de vroege zanglijster
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
114 Een moment van stilte
overvleugelt alles, ook al daalt ze
telkens neer bij nieuwe dageraad
blijft haar waarde toch behouden
wel luister en geniet mee van de lijster
van zijn luchtig vorrjaarsgezang
zijn roep omgeven in fijn gewaad
waarmee de dagen ontluiken
tevoorschijn komen, narcissen stralen
een moment van ‘stilte’
terwijl de…
Altijd aanwezig
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
182 Stil water ademt
mijn aandacht wordt weer lichter
ik kom langzaam aan
Hoe ik aanwezig word
in het moment, alsof de open lucht mij
voorzichtig uitnodigt om te vertragen, en elke adem
een dunne draad spant tussen mijn binnen en wat zachtjes beweegt.
In mij beweegt een stille
gevoeligheid die elke nuance opvangt -
het verschuiven van licht…
REGENDRUPPELS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
60 Regendruppels tokkelen een vrolijke melodie op het dak.
De fluitende wind speelt ondeugend met een tak.
Lentebloemen, gisteren nog fier met een popelend hart.
Vandaag moedeloos... alles zwart.
Bedroefd laten ze hun hoofdjes hangen.
Terugkeer van de zon, een groot verlangen.
Ze zien de schoonheid van de regen niet.
Glinsterende parels wanneer…
Pteridophyta
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
135 Gegroet, o lezer
met struisverenhoed
in uw chíton, sandalen
goedkoop ondergoed
op de drukke bazar
de markt of de soukh
voor een kus of een duit
of een heitje een joet
gekocht afgedongen
of eerlijk gejat
ondershands zonder sou
achter kleurrijke schermen
naakt over de schutting
gepast voor een knaak
om uw lijf tegen kou
en…
De wilde perenaar
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
105 Wat jammer dat ik niet gekeken heb
naar witte bloesem van de wilde perenaar;
nu is die alweer weg, het blijft niet duren
zo is het met ons leven ook wel, dat is waar!
We hebben vaak geen tijd om echt te kijken
of vinden andere zaken wel van meer belang;
Toch is de natuur een wijze leraar ook
die leert ons toch: och, wees zo gauw niet bang!…
stijgochtend
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
145 Reiger wit
blinkend zilver
dal en beek
al
de vogels vallen
De bomen in de wind gebroken
gedogen wild trillend de richting van hun vingers
In wrange wortels
waardoor de tranen gaan
zingt de orchidee
vrijwel ongeoefend
noch sterker
niks wilder
niet wilder
Alsmede vaagt licht uit
alsmede zachterbij
Zachte blauwe-lucht-vleugels
eerste…
Thuis op deze aarde
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
182 Kwetsbaar op de grond
vleugels drinken zacht het licht
veilig in het nu
De geur van natte aarde
stijgt langzaam op, een uitnodiging om
de adem diep te laten zakken. Het ruisen van bladeren
filtert het lawaai, totdat alleen de hartslag van het bos nog overblijft.
Mijn vingertoppen tasten
naar mos, een textuur die langzaam de
wirwar in…
Nu echt lente
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
122 Woorden die opengaan als licht
dat zijn oorsprong nog niet heeft gevonden.
Warmte die belooft dat ze komen zal,
kreet uit gesloten monden.
Een merel heeft vanmorgen bericht:
de seizoenen draaien verder,
de schaapjes zijn reeds op zoek
naar weiden en een herder.
Kan vrede dan niet geboren zijn?
Of merkten we niet de weeën?
Er is zoveel…
Stokebrand
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
158 O Stokebrand, laat een ding
helder zijn
de varens rond de zilverreigervijvers
de poelen des verderfs
aan gene zijde
waar schraapzucht heerst in schorre herenkelen
rond tillen van de duiven bij kastelen
daar zullen cijfers, nimmer letters walmen
de mondiale vloek der mammon galmen
in naam der trust van magatrump
en musk
En zal het frans…
Nergens sneeuw onder
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
69 Nergens sneeuw onder
de bomen, alsof ze bloed-
warme dieren zijn.…
een korte serenade
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
99 Plotseling hoorde ik hem zingen
even na zevenen
mijn dierbare merel
na jaren van ondenkbare stilte
teruggekeerd op zijn oude nest.
Ik pakte mijn telefoon
zette de recorder aan
hield hem gespannen en stil
buiten het raam.
Vast en zeker een teken uit het niets
een korte serenade
‘eine kleine Nachtmusik’
—speciaal voor mij?
met melodieën…