89.635 resultaten.
JEANNE D' ARC HOORT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
772 De Franse heldin der Middeleeuwen
verlaat vol geestesvuur, nimmer te temmen,
haar dorp, geleid door Hemelse stemmen,
loopt door, ondanks verwijtende stemmen.
Met vaste moed, sterker dan van leeuwen,
meldt zij de stad Vaucouleurs, zonder remmen,
haar opdracht. Boze vragen omklemmen
het meisje. Rondom klinkt verwonderd geeuwen.
Na lang doordrijven…
verjaar! - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 De wereld viert jou
licht speelt zacht op jouw gezicht,
het feest begint nu.
Waar vogels zingen,
dansen bloemen in de zon,
vreugde om je heen.
Weer lonkt een nieuw jaar.
De start belooft al zoveel,
grijp wat komen mag.
De avond zingt rood,
met warme gloed het refrein,
dat toekomst ademt.
Het volle geluk,
als geschenk iedere dag,…
De buhne 3
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
436 in kleine groepen zijn
mensen bezig hun
fysieke kracht en
mogelijkheden op een
onderscheiden manier
te exposeren bekende
wijsjes dragen de
goedgeluimdheid
aan van de groep die
op een geweldige
manier met vreemden
aan het verbinden zijn
om dan met hernieuwde
energie kracht in
kringvorm delend
over te dragen
het is druk op de
bühne…
Veel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
531 'k Kreeg foto's uit het verre noorden,
een gouden zon
boven besneeuwde bergen,
houten rode huizen
het Noorderlicht, rendieren,
over ‘t meer een orb
'k Kreeg foto's uit een ander werelddeel
van zoon, ook sneeuw,
Versierd de boom
voor het grote grijze houten huis.
Binnen veel familie
in een rond en op een rij,
zoals bij ons
en…
Wilde bloemen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
503 Kijk, hoe de tuinman worstelt
met de grond
zijn bloembed uitgedacht in rijen tulpen
Kijk, hoe zijn bloemen in het gelid staan
Hoe woest hij schoffelt tegen
wilde bloemen die overal ontluiken
Bloemen, veelkleurige weelderige
verlangend naar water
Het zijn wilde bloemen
Zomaar uit de aarde
Hoe bont, veelzijdig en uitzonderlijk…
Hoe Venus de ziel beroert
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
516 Ster van de avond
liefde straalt in zachte gloed
de ziel ontwaakt zacht
Hoe uitnodigend en verrijkend het is om
Venus waar te nemen als een lichtende ster, waarbij ze in
de vroege avondschemering verschijnt en een zachte gloed verspreidt,
een gloed die zich mengt met verlangen en schoonheid, onzichtbaar doch voelbaar.
Haar licht omhult…
2025
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
517 Geven en nemen
Presenteren en ontvangen
Plezier en droefenis
Dapper en bang
Eenheid en polarisatie
Liefde en angst
Blij en zwaarmoedig
Hoop en wanhoop
Gezond en ziek
Licht en donker
Liefhebben en haten
Verlangen en afkeer
Positief of negatief
Het is lachen of huilen
Ik hoop op veel lachrimpels
En weinig tranen in 2025…
elkaar ontmoeten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
640 uitgewoond
aan de tijd voorbij
zullen wij dan elkaar ontmoeten
in de wilde wintertuin
waar alleen maar
blauwe bloemen bloeien
draag je nog je lange zilveren haren
uitgewaaierd over je ranke blanke schouders
kraken je gewrichten nog altijd
harder dan de mijne
kijk ik nog
door watervalgordijnen
dreigt het altijd donker nog
of zijn wij…
[ Wie en wat ben ik ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Wie en wat ben ik?
In mijn ogen, de jouwe?
In spinnenogen?…
Eigenlijk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
557 Je doet iets, maar waar het toe leidt?
Bereikt vaak niet wat je zou willen
Soms komt er iets anders uit
Daar moet je niet te zwaar aan tillen
Denk je wel eens van tevoren:
niemand die hier iets aan heeft
Dan hoef je toch ook niet te horen:
Wat jij doet, is tevergeefs
Wie je bent, waar je voor staat
en dat je wel uit liefde handelt,
is…
De buhne 2
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
449 het publiek was
enthousiast wilde zich
vaker de lippen aflikken
en kicken op lustgevoel
maar de vloer kraakte
piepte en weerhield
de meute met het zelfde
voeten en handenwerk
als de blonde die nu
tegendraads draaide
en het geharrewar
in de ogen nam af
maar stilte gaf als
rustgever geen pas
het publiek genoot
in pure ongeremdheid…
Winterreis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 Het penseel van winteradem
walst tussen boom en struik
streelt verloren gevallen herfstbladeren
fluistert witte vlokken tot zacht tapijt.
Kleine kristallen schitteringen vallen zacht dwarrelend naar d'aarde
omgetoverd naar diamanten kleuren door winterse zonnestralen.
Een wereld toegedicht onder een tedere liefde, een stil lied,
een serenade…
stilte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
722 waar licht komt
is stilte in mij
even niets
dan warmte
waar de weg gaat
kom jij op mijn pad
wellicht ooit
in mijn hart…
[ Er slingert een rij ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
381 Er slingert een rij
banken langs de tuinpaden --
voor oude mensen.…
Vlinder
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
521 Liefde is het enige
Medicijn.
Daar kan geen
Godsdienst tegenop.
Fladder mee
Met de liefde
En geef het door
Telkens weer.…
Licht in je ogen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
440 Ik kan deze ruimte niet (be)schrijven,
stil in beweging, eindeloos tijdloos
en toch is mijn hartslag
voelbaar, telbaar, zelfs
hoorbaar.
Het licht komt van jouw ogen,
afdalend langs een pad
als een bergbeek springend naar een ven
en valt in mijn ogen waar
draaikolken wervelend
het licht in gang zetten,
dat zich nestelt in mijn borst,…
Wij op de Buhne
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
339 tussen ons
dansten de woorden
op een eigen melodie
twee mannen op
de bühne nog
zonder publiek
de uitnodigingen
waren niet verstuurd
de schoonheid
als publiekstrekker
zat op de enige stoel
zij was gevraagd
mocht interrumperen
op ieder moment
vandaar haar blanco
script en vrije blik
zij had geschiedenis
met de blonde zonder
dat…
Wij op de buhne
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 tussen ons
dansten de woorden
op een eigen melodie
twee mannen op
de bühne nog
zonder publiek
de uitnodigingen
waren niet verstuurd
de schoonheid
als publiekstrekker
zat op de enige stoel
zij was gevraagd
mocht interrumperen
op ieder moment
vandaar haar blanco
script en vrije blik
zij had geschiedenis
met de blonde zonder
dat…
Dood van een dier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Rivieren worden wilde waters
Een weiland wordt een woeste woestijn
Dode dieren, een enkel nog even dolend
Dat denkt, dat het niet lang meer zal zijn
Maar het blijft bestaan, het beest
Maar mens, arme van geest
Jij,
bent er nooit geweest…
Winterregen
netgedicht
2.4 met 17 stemmen
749 Een grijze lucht
de wolken verbergen de zon
regen raakt aarde
Al heel vroeg in de morgen word
ik wakker. Met een daverende kracht hoor ik de
regen uit de hemel vallen. Op weg naar een nieuwe bestemming
strijken talloze traandruppels neer en scheren nog even langs het dakraam.
Buiige neerslag, spetters hebben hun
afdruk nagelaten op het…