Waar is thuis thuis voor jou? Dat vraagt ze me. Ik denk terug aan hoe ik met mijn familie aan de etenstafel zat De geur van vers afgebakken brood, muziek, gesprek en een glas dat nooit leeg is Een hond die net te lomp om een restje komt smeken De lach van mijn moeder die de kamer doet verlichten Ik denk aan het kamp met de vervallen struiken…

Ze kijkt mij fel aan, legt koket in haar ogen -- weer eens heel haar ziel.…

In het oude Ierland waaien vertellingen van het volk rondom hutten en weiden steeds onthouden of vergeten zweeft deze verhalengeest naar Europa 's vasteland verbergt zich bescheiden in geschiedenis en sprookjes bemint vooral twee vrienden vol avontuur Tom Poes en heer Bommel dragen bij hun bezonnen dan wel dol beleven de…

We zitten niet meer op dezelfde golflengte de horizon wordt vaag lieve dromen verdwijnen natuur krijgt veel te verduren eenzaamheid lijkt dwangmatig herhaalt zich in het handelen zoals bij eb en vloed de zee ik ben een land zonder vader in een man zonder minnaars waar jouw boom begint te groeien verdort de taal van onze woorden…

zelfs het uitgestreken gezicht moest lachen toen hem zijn gestoethaspel verweten werd in een soepele kennismaking van vrienden pas later werd het gezelschap geïnformeerd hoe precies de vork i n de steel zat toe ook meteen de aap uit de mouw plotseling tot opluchting tevoorschijn kwam onthutst trokken zij zich terug uit…

het gesprek vindt plaats in gemeenschap van gedachten op locatie zoals gebruikelijk bij plaatsvinden tezamen op het bankje blootgesteld aan elementen en een naderende avond waarvan het strijklicht de suggestie wekt van vertrek laten we niet bij de pakken neerzitten, hier gloort een breder verband er blijft meer over dan alleen…

als een zwerm vogels vlogen woorden uit het nestje van haar hoofd het koekoeksjong wierp onverschrokken porseleinen poëzie overboord gebroken woorden in kalkschalen bevrucht de adem van de goden nu haar gedicht?…

Om mijn apparaatje te testen stapte ik naar m'n nicht in Nieuwegein, ik liep over voetpad, fietspad, zebrapad van menige straat en plein, bij aankomst meldde m'n toestel "108", ik heb 't dan naar de winkel teruggebracht, volgens de verkoper bleek 't geen stappen- maar stoepenteller te zijn !…

Na eb komt vloed de zee brengt schelpen en neemt zandkastelen mee. Zomerbroek zoekt bloemtjesjurk om buiten te spelen. Kampvuur - twee gitaren praten met elkaar. Vllinder maakt een landing op haar bloemetjtes jurk.. Kwal op het droge - kinderen prikken met een stokje op zijn rug.* Hete zomerdag - vissen drijven boven vogels…

Toen zij de ongeschreven wet tot hun masterplan verhieven en zij op een troebel vlot de onschuld uit hun ogen wreven op de trage deining van de tijd Toen zwarte harde lijnen mens en wereld begrensden en zij van knevelen en kleineren een wet van achter-de-rug schreven Toen onder de flinterdunne hemel de verschillen werden overvaren…

De stad weerspiegelt mijn droom van liefde: verweerd -- van al het wachten.…

zacht vlaagde wind in warme en koude compromissen zonder duidelijk richting aan te geven hij stuurde rafelende wolken in dreigende kleuren voor zich uit nog voor hij viel geurde regen verfrissing je zag het landschap opveren in het snel tot bloei brengen van hun stukje aarde na verzenging en droogte de mens is die…

avondwandeling de drukkend zware en zwaar vervuilde stadslucht mengt zich met de honinggeur van lindebloesem hé, 4 statiegeldblikjes!…

toen werd het zaak de vleugels te spreiden koers te zetten bij te draaien een wereld te bereizen om terug te keren naar de plek waar het lot begraven ligt…

Ren de liefde na, ook al wil ik jou niet meer -- of vlucht jij voor mij.…

Willen vele denkwijzen en vragen over Geloof zich uitgebreid op papier, of bij gesprekken ver of alhier, aanbieden om mensen te behagen? Meningsgeschil blijft gemoedsrust belagen, is een doelgericht aanstormend roofdier, strijdt dan weer als een opgejaagde stier. Welke verrassingen zullen opdagen? Brein en gevoel mogen elkaar treffen, baren…

Tegen Oostenrijk was ‘t gisteren “der Tag der offenen Tür”…

we droegen voorzichtig het verleden de trap af voor de laatste keer even stil beneden toch geen teloorgang maar rustig met eerbied en respect in dankbaar besef wat door onze handen ging heeft allemaal op eigen tijd in volle belangstelling gestaan en genoten zij hebben meerdere stoelendansen overleefd en gaan in verhuizing…

Het schilderij toont het rijk dat er nog niet is -- Het is een schepping.…

ik zag dat koppie schalks wegdraaien voor een rondje neuzen een lach die alsmaar breder werd ze speelde en wond mij om haar vinger ik voelde mij daar heerlijk bij zij deelde van waar ik ontzettend verliefd op was de snelle lach waar ook zij uiterst gul mee was zonder enig onderscheid wij voelden dat delen niet alleen…