Ik kan wel in mooie kleren op schoot gaan bij een man met blauwe ogen, en champagne drinken in de kleur van zijn huid zonder iets voor hem te voelen maar mij bevalt het op een verlaten terras in mijn eigen waarheid van een verlaten terras te zitten, hopend dat er niemand denkt gezellig, dat terras laten we daar maar berm- bloemenlimonade…

Met mooi weer spelen in regen en wind kom je er niet makker het leven is zoals het is ook verdriet zal jouw deel zijn positief doen kan voor een glimlach zorgen vaak zo oppervlakkig dom en naïef terwijl de natuur wegkwijnt de puurheid verdwijnt de massa een eenheidsworst wordt door criminele psychologen zakenlui en crisismanagers…

Koffiedamp en vergeten vingers De ochtend is een koude lepel die tegen mijn tanden tikt, melk kringelt traag als oude rook door het porselein van de dag. Jouw hand lag ooit op mijn rug als een warme munt uit de broekzak, vingers die de ruggengraat volgden alsof ze een landkaart lazen die alleen wij tweeën begrepen.…

Vertel mij o muze, waarom en waartoe weswegen werd je inzending verwijderd? door wiens ogen gelezen en door wiens brein beoordeeld gewogen als zijnde te licht voor een in ieder opzicht te pruimen gedicht Vertel mij o muze, wat was het geheim wat mocht daarvan de reden wel zijn dat jouw eigen product op dit publiek domein onzichtbaar respectloos…

Het kraakt weer onder mijn Beverse nieuwe schoenen met dikke rubberen zool Terwijl ‘k juist podcast had beluisterd, ‘t ging over water, en blote voeten, contact met de aarde, zo van belang Het hele strand is hard, breed, ‘t duin afgebeukt ‘k kijk achterom wat mijn zolen ingedeukt hebben Gisteren hoog water, zelfs onder strandtent…

Die dag zo anders dan de andere dagen van deze veertigdagentijd want Jezus knielde voor de mensen die Hem het laatste maal hadden bereid. Hij wist dat nu het einde zou beginnen 't verraad, verloochening en pijn, maar wilde afscheid nemen en nog leren wat het betekent echt beminnen. Een teken liet Hij na, in brood en wijn, en hoe zijn vrienden…

** Je voelde het zweet. Je voelde de aarde terugkijken. Je voelde hoe stenen en bladeren wenkten en weken. Je struikelde. Je bleef. Je gedachten bezonken tegen seringen die roken naar wat je verlangde zonder het te weten. Komt er een dag waarop vroeger. niet meer pijn doet. Komt er een dag waarop we lachen om wat voor ons ligt.…

Krijgen goden een naam dalen ze uit de wens mist te grijpen dansen op strepen neus tegen het raam krijgen een gezicht in je handen ligt een gedicht dat zich laat lezen – waar tekens staan.…

Het huwelijk blijft een zeer bedenkelijke vorm van seksueel samenzijn de kern is - volgens de denkers - respectloos en aanstootgevend maar het gebeurt nog elke dag. Zelfs de meest beschaafden onder vrouwen ook doen het met opgeheven hoofd uitgedost als feestelijke lekkernij leggen zij de gelofte af zo de onzedelijkheid wettig lijkt…

Het programma is er maar niet de Partij voor het Algemeen Belang de partij voor mensen die solidair zijn, burgers boven consumenten de partij voor voorzieningen en een sociaal verdienmodel de partij voor elkaar en voor het dichten van de mazen van de wet waar de parasieten tieren en met leugens zichzelf en iedereen een rad voor…

In hoeverre het projectie was dat je mij dom noemde, terwijl jij je verveelde met jezelf kan ik niet met zekerheid zeggen ik koester mijn wijsheid vanwege jouw inzicht nauwelijks meer dan mijn onkunde die je met enige stelligheid dom kunt noemen nu ik heb geleerd hoe het beter kan voor jou heb ik je voortaan anders lief dan…

De kist stond er. Kransen hingen slap. Kleuren dof onder licht dat hier niet kwam. Daar stond ik en alles zweeg mee. De zaal koud. Jij al verder dan ik kon volgen. In mijn hand mijn brief. Niet gedeeld. Niet voorbereid. Inkt die al wist dat ze zou blijven waar jij ophield. Dit is een afscheid, schreef ik. Maar jij zei niets. Woorden…

Stil water ademt mijn aandacht wordt weer lichter ik kom langzaam aan Hoe ik aanwezig word in het moment, alsof de open lucht mij voorzichtig uitnodigt om te vertragen, en elke adem een dunne draad spant tussen mijn binnen en wat zachtjes beweegt. In mij beweegt een stille gevoeligheid die elke nuance opvangt - het verschuiven van licht…

om de hoek van inzicht komt het land tot leven in uiterwaarden, in uitlopers van geheugen met wendingen die te overzien zijn in snippers van nauw verweven achterland maar op het snijvlak van geestesverschijning fluistert een vrouw niettemin ‘wacht op mij’…

soms zou er een verhaal moeten zijn over een raadgever die vulkaan werd die woorden uitspuwt door het vuur uit het hart van toen te verbranden de stroom zal dat voorval omvatten hels drukkend op de grote slagaders in kale halzen van kokende rivieren waar de vissen als mieren uitvlogen en andere dieren als wezensvreemde schepsels die…

Is dit zomaar een snelsonnet Het zit alleszins in een strak schema Maar wat is hier dan het thema? Of speelt hier gewoon wat schrijfpret Ah ja ik zie al wat het is 1 literaire aprilvis…

De jonge dichter Gebogen zijn zijn schouders. De smalle heupen billen van een kind. De jonge dichter oogt ontroerend kwetsbaar. Met zijn verbaasde blik, hij draagt zijn krullen in een staartje, loopt hij zijn werk zijn best te doen. Alsof zijn best doen is wat er van hem verwacht wordt. Ik doe mijn best denkt hij, zo nu…

Heer Bommel sluipt bang door een eenzaam, donker bos. Talloze ogen vol angstwekkende glanzen loeren tussen de bomen. Geweldige schrik! De beproefde Olivier tuimelt plotseling in een diepe valkuil, ligt wanhopig op de bodem. Dan wordt hij gered door een onbekend heerschap met een enge bril. Betekent dat verlossing of nog meer onheilspellends…

Regendruppels tokkelen een vrolijke melodie op het dak. De fluitende wind speelt ondeugend met een tak. Lentebloemen, gisteren nog fier met een popelend hart. Vandaag moedeloos... alles zwart. Bedroefd laten ze hun hoofdjes hangen. Terugkeer van de zon, een groot verlangen. Ze zien de schoonheid van de regen niet. Glinsterende parels wanneer…

Ik weet niet hoe ik danken moet, Gij, die ons duizendvoudig groet in alles wat Gij hebt gegeven: het licht, de dag, het weer, de wind, de sterrenpracht, de lach van 't kind en ‘t water dat het al doet leven. Ik weet niet hoe ik danken moet, want Gij, o God, zijt eindloos goed Gij laat U overal uit blijken: in vrolijkheid en vriendenfeest…