en zo worden zelfs onze lichtste dagen bezwaard met leegte…

Aan de toog, een flink beneveld echtpaar. Een gepensioneerde verver. Aan een tafeltje, een man met een oude teckel. Hij lacht zijn tanden bloot. Beweert dat hij geen burgemeester is. En dat zijn hond ziek is. Hij is de enige die koffie drinkt. Niet bitter is. Er is afstandelijke en vervreemdende genegenheid. Het is bijna te snijden.…

Een vlucht wilde ganzen gesponnen uit zonlicht De schuwe roerdomp in de geslotenheid van het moeras Een veldleeuwerik jubelt naar beneden De zwaluw brengt zielen thuis Een weemoedige engel schildert Het licht van de beeldenzee Ik zal de dag roerloos ondergaan…

Opa is knokig, zijn mond spreekt duidelijke taal -- ook al zegt hij niets.…

je draaide een liefdes pirouette op de streaming van mijn lach varieerde snelheid met middelpunt- vliedende en zoekende kracht jouw en mijn timing kwamen recht uit het hart ik zag handen komen die mij zo hadden meegenomen naar een plek waar het applaus alleen nog maar zal groeien de waardering nog meer en mooiere bloemen…

Lentetijd tropische kalendertijd Springtij Schrikkeldag Het jaar dat langer wordt De lente die op zich wacht Weekdieren Rustgetijden weekenden inluiden Schrikkeldag weekdagnamen doen opschuiven Donderspreuken bliksems geplensde regendruppels in tropische stormen tijd verstommen voor en najaarstormen herbronnen houdgreep herwonnen…

Brokstukken en puin Een weduwe van schuim De geverfde papegaai Korzelig en niet schoon Krijst tiranniek achter een icoon…

verbrande boeken verwarmen nog steeds lezers oerdom nazidom...…

Tussen doen en laten zie ik alles maar ik kan er niet bij Hoeveel gedachten wonen in verlangen hoeveel bergen tussen ons bedacht Ik moet mijn hartslag vinden tak voor tak de bomen lezen Neerstrijken als een vogel landen om nergens heen te gaan…

in kaalgeslagen stompen bos met nacht en onmacht in donkere darmen gorgelend grommend en fluitend duister drab van eigen brein komt los schuifelt over de vuile verbodsgrond knarsend het legergroen roestig kolos primitiever dan toen we onwetend waren het stamhoofd bevroegen op zijn wens en bovenop de zere blaren zaten naast de karkassen…

Sneeuwklokjes wiegen zacht, nietig en bescheiden, worden bemoedigd door heersende narcissen. Knipoogt dichter Staring nog?…

Een frisse wind blaast laatste restjes winter weg waait nieuwe lente Hoe ondernemend, open en uitnodigend je steeds weer dagen kleurt met stromingen die inspirerend zijn, aan het denken zetten, blik op het leven verfrissen om me heen daar er altijd iets onverwachts gebeurt met jou. Door jou kan ik vol overgave mijn breekbare – en kwetsbare…

we hebben ze gedolven geroofd uit de aarde gekloofd en briljant geslepen zodat wij kunnen schitteren met hun kleur pas later uit hebzucht geëigend in stilte en afzondering is kunst schaars gemaakt en weggehouden van het publiek later weer tentoongesteld ten faveure van de eigenaar om geld en macht te verwerven met…

Bloemen verwelken, ook als ze uit de zon staan -- en van papier zijn.…

verbrande boeken verwarmen nog steeds lezers oerdom nazidom...…

na het slotakkoord houdt hij zijn baton hoog de instrumenten zwijgen uit het ampul vloeit een concentraat van stilte recept voor de wereld…

Zie ook 'Parlementair getild', het snelsonnet van Theo Danes, over de werkelijkheid van de actualiteit (zoals het hoort) - en omgekeerd, over de actualiteit van de werkelijkheid. INQUISITIE In onze rechtsstaat zal 't recht zegevieren Conform de wapenspreuk Je maintiendrai... Doen alle ministeries hieraan mee? Niet als zij burgerrechten…

Ik hang spartelend over opa's been, hallo -- glanzende schoenen!…

wij hebben god zij dank nog allemaal een eigen stukje wereld waar wij onze geest als hoeder houden over zaken die ons leven privé aangaan en die niet zomaar toegankelijk zijn voor anderen omdat ieder een eigen instelling heeft die afgeschermd kan en mag worden naast een bewust deel aan te gaan met anderen in zoveel vormen…

In de trein bedacht ‘k hoe ‘t zou zijn als we elkaar niet zouden zien Erg sneu, op Valentijnsdag nog wel Mijn mobiel vergeten hoe zou jij, hoe zou ik nu weten Je wilde een ontmoetingsplek die ‘k niet kende ‘k Vroeg een NS mevrouw waar die was Ze snapte ‘t niet Toch zei ze: er is een wolk van licht daar Ik eerst naar de trappen…