hoe je stilte kan horen over besneeuwde heuvels en kan ruiken, proeven op bevroren lippen waarom ruis verdwijnt gestapeld onder dikke lagen langzaam bedolven als herinneringen aan iets als versteende tijd…

Op reis Vooral mijn wachtwoorden niet vergeten mee te nemen Vier middagen bezig visum aan te vragen, de vragen! Dacht klaar te zijn nadat granted vermeld Maarnee! Het officiële document nog binnenhalen hoe ook dat moeite kostte Nadien even naar ‘mijn overheid’ gegaan voor een bericht De digidee deed niet mee En toen ‘k er eind'…

Zoete groene druiven, goudeerlijk geteelt aan de voet van de andes, duizenden mijlen in de buik van de jumbojet zalige griekse fetakussenbollekes met superslanke olijflijfjes en een twintigtal viervoetige rundergehaktschijven als salami een voor zestig procent volvette roombrie van el presidente een kerstgroen bedrukte megadoos met ministol…

Al consumerend tuimelen wij halsoverkop naar het feest van het licht zo noemt men al tweeduizend jaar de geboorte feliz navidad der messias die ergens op aarde een lijn had met vader en voor de zwakken en zieken misdeelden van moeder natuur magie had verricht De rest van het jaar buiten het kerstreces vergaderen wij in alle ernst…

Kom zitten en warm je aan mijn haardvuur, nu buiten de late winterzon wegkruipt achter de kale takken en het bos in diepe slaap gewiegd wordt. Dit is het moment dat de magie aan zet is en het schemerland tot leven komt bij het schijnsel van de maan Het fluistert tussen de stenen op de heuveltop en het ruist rondom de open plekken in het…

Goede raad is wijs en duur een uil een kauw een berkeboom voor vogelzang een lieve oom een schuilplaats sieraad der natuur Onwijs is een gemeenteraad barbaars, kortzichtig zoals Leiden die eenzijdig heeft gemeend zonder pardon en zonder lijden twee witte berken, zestig jaar van geven, midden in het leven in één klap te euthaniseren…

heiligheid aan de top van eminenties kardinale excellenties gedragen door bisschoppelijke monseigneurs apostolische ambassadeurs ondersteund door zeer eerwaarde dekens en het pastoraat gestut door vlijtige diakens zusters broeders en al wie zo graag naar de hemel gaat de roomse piramide is wel torenhoog maar onderaan toch fel verzwakt…

Het is windstil Plastic water in het kanaal Ik eet bij mijn moeder Onderweg naar huis talm ik op het kruispunt Mijn kamers zijn zo leeg en jij woont hier vlakbij Ik kan naar je toegaan en toch kan dat niet Achter de dunne gordijnen leeft de straat, de stad Niemand ziet mij Ik zou liefdesbrieven willen lezen van jou, ontboezemingen…

De schrijnende journaalbeelden ('Ter Apel Inside') spreken voor zich... Zie ook "Beroepsgrimassen" van Wil Melkert ________________________________ De grimas van Yesilgöz is als een judaskus de nieuwgekomen vluchtelingen rondgereden in een bus in plaats van overplaatsing naar een plaats waar niemand hen nog löz…

ik zie hoe snel beroeps grimassen passen op nieuwkomers- gezichten waar lente jong en onbedorven binnenstuift mee eet uit de ruif die vlot geserveerd is zo veranderen specifiek kenmerkende trekjes in een algemeen herkenbaar patroon want het jeugd repertoire smijt met energie in een snel give en go terwijl in de praktijk…

Het is een stil geheim dat vloeibaar goud onzichtbaar stroomt in langgerekte sporen van de dorstende aarde Dat de wind de tranen droogt bomen krakend ter aarde vallen zout als parels ligt op een bed van kale takken Dat de Tijd hier geen eeuwigheid meer heeft om besef te laten rijpen want het noodweer loeit met druppels van tranen dat…

Wat neem je mee op reis of inderhaast bij overstroming bij aardbeving, explosie of bij fel uitslaande brand bij onverwacht bezoek van ongenode gasten Je geld en smartphone in een tasje als survivalkit? Heel goed, maar geld is slechts een substituut voor goed dat dag en nacht z'n werk doet hangend aan de deur en voor het raam en aan…

te gaan in het waas van witte bomen intens alleen maar niet verlaten al één…

in het stille uur voor een nieuw begin licht in werelden in strijd en oorlog de wens naar vrede stevig op de klimaatklok tikt een kritiek geluid roept om collectieve duurzaamheid die ons de aarde weer laat ademen de zucht naar verbinding met elkaar roept ons juist daar bruggen te slaan waar zwaarden in tegenstelling dansen waar de kloof…

Stil. Donker. Huis Ik denk de hele tijd aan jou, jouw stille passen in mijn herinneringen aan jouw passen in dit huis blindelings in het donker van mijn verwardheid naar de liefde onder mijn angst een leegte nu, geen stem om te roepen, geen tranen geen lichaam meer, verloren als ik hier weg zou gaan of een ander leven leven als…

schemer of gewoon grijs het gevoel is hetzelfde de zon is al tijden kwijt kauwtjes strijken neer op kale takken wijze bomen wenken alles te overdenken en tot stilstand te komen naakt en schijnbaar onbewogen…

onzichtbaar hebben zij zich genesteld in onze maatschappij onvindbaar maar toch broos en breekbaar voor wie er mee omgaat want gamen zullen zij er is lang genoeg op hen gebroed gaten in de markt zijn verstopt met hun overvloed het doofstommenspel heeft onze jeugd gefixeerd op een gigantisch taalprobleem leren communiceren…

even hierop gericht de schitterende kerstboom is niet het echte Licht wel ruikt het bosrijk een gezellig gezicht straks wordt de lieflijke geboorte herdacht zij die eerbiedig geloven weten er wordt iets overweldigend verwacht bazuinen zullen klinken heel het diversun zal beven dus ook onze aardbol met goddelijke kracht…

Nu Kerst nadert, wordt het tijdelijk vrede Vrede op aarde met een goede reden Uitdaging is vrede alle dagen Met in alle mensen een welbehagen Een doemdenker weet; vrede wordt het nimmer Dus 't Vredeslied gescratcht*, wel- licht slimmer Het is Geert nu al in de bol geslagen Hij stapelt non-idee op non-idee en weet dan precies, díe heb ik…

Vleermuizen omcirkelen grafstenen een dans in winterse mistroostigheid echoklanken uit een overleden vaderland dieper in de nacht krioelt het ongedierte tussen het door de kou vergeten gras ritmisch klinkt de klank van hongervrees in de machteloosheid van een dwalende wees door dit land is ieder kind zwerver geweest tussen de wandelgangen…