2.291 resultaten.
STERRENDOM
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 daar sta je dan
niet meer alleen
een plek waar je
eindelijk schitteren kan
met al die anderen
om je heen
nooit meer zul je
je eenzaam voelen
jullie zullen met z’n allen
hetzelfde bedoelen
een richtpunt in het
donker zijn
voor hen die zoeken
samen voor de ene
een lichtpuntje in het
donker wezen
en jij zult voor altijd
bewonderd…
Afscheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
377 Ga met God en laat je leiden door de zon
Speel lichtvoetig in grazige alpenweides
Dans op de wolken van de seizoenen
De engelen zullen je vergezellen
Een lentewind wijst je de weg.
Ga met God en laat je leiden door de zon…
De reis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Plantjes neemt ze mee
niet te groot
ze moet er nog mee reizen
plantjes dus op schoot
in bus en trein
tot ze met z'n drietjes
bij de voorlaatste halte zijn.
Voor hem en haar
was het het eindstation
wel met een tussenpoze
van vier jaar
maar nu liggen ze daar
parmantig naast elkaar.
Elk jaar onderneemt ze deze reis
soms vaker dan 1 keer…
Afspraak
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
573 Ik heb een afspraak met de dood
een contract getekend over de dag,
het uur, de seconde
ik heb het gedaan met een lach
geen moment van twijfel
mijn beslissing staat vast
en zo ben ik niemand tot last
ik kijk tevreden terug op het leven
iets mooiers is mij nooit gegeven.…
Ween niet mijn lief.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
398 Ween niet voor wat gestorven is,
de kim blijft gericht naar het
onvoltooide licht, onttrokken aan
de duisternis in een smetteloze vlam,
die de menselijke ziel heeft ingericht
uit al het as van mensen die ik lief had
en werd ontnomen, een gebalsemd hart
een drijvende kroon in een gelauwerd bad,
hun hoofden gekranst met geurend
duizendschoon…
zoute poëzie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
386 weinig woorden
waren nodig
om pijn te
voelen in de
blinde nacht
afgeworpen
tot aan de
laatste draad
de kleren
van de taal
de zoute poëzie
van afscheid
brandde
weerloos op
onze lippen…
De pelgrim
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 Ga met God
en laat je leiden door de zon.
Stel je open voor verdriet
De wind zal je tranen drogen
Je stappen in het zand zullen vervagen
De aarde zal je zorgen dragen.
Ga met God
en laat je leiden door de zon.…
Eerst de tol, dan….
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
325 Het lot ver van het gevoel
gebracht in de lusten en
de lasten verzadigt mij in
het eenzaam doel, doet
bezweet ontwaken in een
voortdurende gewetenspijn
tevergeefs in dromen op je
gewacht, toch zal ik je eens
ontmoeten, de ochtendstond
gaf mij je hand en beeld, je
zonden zal ik strelen in het kleed
van lief en leed in verlangens…
Dolende Julia
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
394 DOLENDE JULIA
Soms staat zij opeens naast me
met haar geur en drukke gebaren
natuurlijk zegt zij geen woord
strijkt geen vingers door mijn haar
immers lang geleden overgegaan
Zij komt zomaar wat bij me spoken
voelde mijn eenzaamheid, het samen zijn
de afwas doen of het Indisch koken
Dan gaat ze weer want ze is bang
dat ik boos word en…
De poort
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Achtervolgd worden door een monster,
is angstaanjagend. Het verleden.
Vluchten voor de duivel van de toekomst,
is als de dood zijn voor zijn macht.
Laten we denken aan de grote David,
die moedig op zijn Goliath wacht.
Wanneer een angstig mens,
alles te verliezen heeft,
opent zich een enge poort.
Eindelijk vallen de schellen,
van zijn betraande…
als ogen sluiten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 waar ik welbewust
mijn ogen sluiten zal
weten jij en ik
eindigt het samen zijn
in het hier en nu
het gelijktijdig weten
wat jou en mij blijft
is het eindeloze boek
vol altijddurende verhalen
dat jouw eeuwigheid opent
in wederkerig samen zijn
ieder aan de eigen oever
van de overkanten tijd
zal het blijven inspireren
wat wij elkaar…
eeuwig is de oogst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
358 ik denk niet aan jou
liggend in natte klei
op een verlaten kerkhof
ik zie jou lopen
op het pad daarlangs
tussen de populieren
op weg ben jij
naar het station
dat naar de overkant voert
een zomerse dag ooit
ontmoet jij mij daar
om mij weer te omarmen
ik denk aan jou
over een landtong lopend
vol rust in herinnering
ik zie ons…
Memorium aan mijn zus, (+ 30-05-1993)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
409 Nog steeds
Hoor ik je woorden,
Fluisterend uit je mond.
Draag zorg voor mijn kinderen
Ze zijn nog zo jong.
BLIJF!!!
Schreeuwden mijn ogen.
Maar je ging
Naar ’t eeuwig licht.
Nu, is je leven uitgewist
als golven over 't strand.
Verstrooid als as,
verscholen in het gras
nog steeds ontmoet ik je gezicht,
bij iedere avond,
teder licht…
STILTE (3)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
349 en het zal
weer stil zijn
geen blad zul
je horen vallen
geen regendruppel
uiteen horen knallen
geen eierschaal doorboord
horen worden door een kuiken
geen bloem zich horen ontluiken
het zal weer stil zijn
stiller nog dan het geluid
van groeiend gras
zoals het ooit eens was
voor je was
en alles kan
opnieuw beginnen…
Slaapwel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
361 Elke avond dat wij welterusten zeggen
Is elke keer een beetje meer afscheid.
Dit begreep ik dezelfde dag dat
vele jaren geleden wij waagden
1 te zijn voor de 1ste keer. Stilaan
Lijkt het slaapwel de laatste keer.…
meer dan ooit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
369 meer dan ooit ben jij aanwezig
juist nu
nu jij niet meer hier bent
nu is er het weten
nog voor ik was
keek jij uit naar mij
en toen ik was
beschutte jij mij
meer dan ooit ben jij aanwezig
juist nu
nu jij niet meer hier bent
nu is er het weten
de eerste stapjes
met vallen en opstaan
de eerste woordjes
jij leerde ze mij
meer dan…
mama
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
364 Mama
Ik heb je hand moeten loslaten
Jij hebt ons moeten verlaten
Je strijd is heftig geweest
Elf dagenlang heb je gestreden
Je hield je vast aan het aardse
Nu is dit allemaal het verleden
Op het laatst nam je mijn hand stevig vast
Je keek recht in mijn ogen
Net of je mijn gezicht wilde blijven zien
Voor je het aardse ruilde voor hierboven…
tijd heelt niet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
407 nee
natuurlijk heelt niet
tijd mijn wonden
van jouw verlies
mij blijft het litteken
trots jou dragen
opdat nooit jij verdwijnt…
Vaarwel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
859 het laatste wat ik van je zag
waren je korenblonde haren
wiegend op het losse loopje
dat ik zo goed heb gekend
en met een bijna leuke ladder
in je meer dan lieve nylons
ging je aan het einde van de straat
het hoekje om
zo ver…
Verleden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
350 Teller van hartslagen en stemmen.
Grasgroene velden en helderblauwe lucht.
Een plotse losgedroomde nachtmerrie, een feilbaar geheugen.
De schemering valt en de brandende, pijnlijke zon komt tevoorschijn.
Het duurde te lang...
Overal glas, bloed en geschreeuw.
Onbegrijpelijk hoe de schoentjes ooit zo levendig en vrolijk, nu verdwaald geen…