Schreeuw niet tegen mij dat je verzuipt in drank die dank je aan jezelf; je mond loopt over, van jij...en wij? Wat jij bedoelde, voelde ik met onschuldige, blauwe ogen. Er is geen reden om te lachen, of het moet de wreedheid van jouw gedachten zijn. Wat is de waarheid waard, als jij het vergeten bent en bang bent voor jouw verleden?…

over hebzucht, leiderschap en de kunst van loslaten We willen zo graag vasthouden — aan plannen, aan posities, aan gelijk. Aan macht die ooit gekregen werd, maar het hart verstikt als te strak gestrikte das. De vuist die zich sluit om het zand verliest het sneller dan een open hand. Zo stroomt wat we vrezen te verliezen ongezien tussen de…

Het orgasme is een aangename overgave van liefde het lichaam en de geest.…

Als het einde nadert en hij met lege handen en een handvol holle woorden staat Graaft hij dan naar de zin van het leven vindt hij waarheid of leugen Als de nacht haar zwarte vleugels spreidt en hij stille tranen huilt Voelt hij dan dat de kralen die hij telt schitterende parels zijn in een zinloos bestaan…

Zo: zijn jullie er weer? Ma: we kunnen weer een week vooruit. Di: ik hoor weer creativiteit. Wo: ik zie weer opgeladen mensen. Do: 'Opnieuw gaan wij het geDonder te lijf!' Vr: want het Weer klaart ook weer op: vrede, vrijheid, vriendelijkheid. Za: zalig de mens die speels kan klussen: stilaan zet hij zijn scepsis opzij…

Een verandering verleidt ons tot een innerlijke strijd, vaak tot een verlies, poëtisch uitgedrukt, als een stervende zwaan. Soms zie je het al van ver, of is er plotseling een dood moment. De schaduw bedekt dan ons lichaam met onze ledematen Alles wordt dieper naar de ziel geleid; meestal is het zij die leidt en ons onzichtbaar, maar vastberaden…

Een zachte fluistering, Met ’n verholen hunkering, Bereikt mijn luisterend oor, De stem ik gaarne hoor, Die mijn ten diepste raakt, Mij tot willoos wezen maakt, ’n ultiem euforisch gevoel, Op weg naar m’n levensdoel.…

Zij reisde wekenlang van kust naar kust verliet het land van apen en bananen van kettingbeer, gevechten met de hanen 't zat in haar bloed - nimmer verging haar lust Zij reisde in de tijd dat Slauerhoff zich in liet schepen op de wilde vaart naar Het verboden rijk van de Chinezen en 't Eldorado van de Portugezen vanuit het land waar…

Ik ben een mens die leeft van geluk, voorspoed; de weg naar ontzegging en verboden goed, naar het begin heb ik dikwijls gewroet. De wereld herrees toen ik je had ontmoet. Als een dunne jas zat je om mijn huid, beschermd tegen leugens en een fout woord. Ik mocht je – en wat ik van je had gehoord, dat ik je dichtknoop, blijft mijn besluit.…

Geboren in licht proeven wat leven is buitelen en rennen voluit lachen liefst van al en het wiel draait het water rond de aarde en daaromheen winden met wolken en het vuur van de zon het wiel van schoonheid: de seizoenen bamboespruiten en bloesems die allemaal sterven de fladderende vlucht van de veldleeuwerik de wonderen van het bos…

Voor zijn ogen stroomt het leven als een kolkende rivier, klotsend tegen zijn weerstand; zonder slaap bezwijkt de dijk: het schaap moet op het droge blijven zodat het niet in verlangens verzuipt. De goden probeert hij uit de lucht te plukken als kersen, met bloeddoorlopen vingers tot gevolg. Hij kan dan verbolgen zijn dat zijn vluchtplan…

Ze reist de hele wereld rond, Bezoekt ver weg gelegen plaatsen, Van toeristische paradijzen, Tot stille en ver afgelegen oorden. Dat doet zij met de gordijnen dicht, Bij een kleine schemerlamp, In haar knusse luie stoel, Met de reisgidsen in haar hand. Zij kan je verhalen vertellen Over alle windstreken ze bezocht, De mooiste natuur…

De aarde bleef zijn ogen het licht ontnemen, zijn mond vullen, zolang hij boven zijn hoofd groef naar een ingedaald leven; sterker dan elke zwaarte: de menselijke kracht, met vingers dromen te toveren, om overal boven te komen. Vanmorgen zag hij nog grond onder de riemen van zijn nagels, terwijl haar welving vergleed onder zijn…

Witte vlinders incognito dansen graag in de wind ook vermomd op een oude fiets wij rijden in gedachten terug naar een moeiteloos voortbewegen op meer dan luchtledige banden in ons nog onbevreesd bestaan naar huis was samen verder terwijl de krekels tjirpten, gelukkig zijn kostte geen moeite bij een maagdelijk witte maan de eerste…

Op het donkerbruine hout dampen sierlijke kopjes geurige koffie daarachter wachten in kasten flessen drank geduldig op hun beurt te mogen schenken hun geestrijk innerlijk glanst en wenkt verlangend maant de bezoekers vriendelijk tot zelfkennis langzaam genieten met eerbied voor het matige hoe veel pils schuimt opgewekt zingt…

Ik ben een gier en tijd is mijn prooi Als hij vliegt, vlieg ik sneller, als hij voorbij is verslind ik hem in mijn hoofd Ik verteer het vlees van mijn ervaringen en verslijt mijn lichaam tot mijn snavel te zwak is en de tijd ontsnapt naar zijn laatste einde…

Letternijen als krokant verbrande versnaperingen alcoholvrije delicatessen vrij van oververzadiging in het antiperistaltische maagdarmcomplex verzwolgen door blauwalg in de koele meren des doods, en op zijn beurt door blaudzun te zijn geconsumeerd en de aanlandige spinvis gedecimeerd en na bewezen diensten gereduceerd tot…

Aan de buitenkant valt het mee Banken ruimte en groen voor het gebouw Binnen wordt het benauwend donkerder Kleine kamers smalle drukke gangen Hij kon het niet gewoon worden at niet meer Miste zijn hof gewoon eens buitenkomen Niets boven je eigen huis eigen eten Eigen bed maar ja het moet gaan Immobiel tussen bleke koude muren rijgen…

Een rimpeling slechts over het spiegelend water veroorzaakt door een zachte bries en zacht wuift langs de oever het pluimend gekrookte riet. Een visser eenzaam in zijn bootje in gedachten ver buiten aardse trend genietend van stilte en rust alleen aandacht voor zijn dobber gespannen hopend op een kleine vangst. En verderop de witte zeilen…

ik ben ouder dan mijn schaduw en gewicht, betekenis die nauwelijks valt te grijpen. aan een goed begin hoor je te slijpen — tot nu toe is op verjonging geen zicht. de grove lijnen kaderen mijn jaren, vormen het vlak tussen taal en een zucht. voor het afsterven ben ik nog niet beducht — de donkere lucht zal zeker klaren. ik bleef mezelf,…