[ Avond, in mijn hut ]
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
409 Avond, in mijn hut
ben ik alleen, buiten ook --
En het wordt donker.…
Wisch toe borch
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
518 Pal tegenover de Sint Joris
de draak met luide klokkengalm
sloegen wij ons tabernakel
op en woonden er een wijl
de torenspits benam het uitzicht
half, maar wel de ganse dag
van opkomst tot zonsondergang
de bronzen slag tot middernacht
wijl zonderlinge dorpelingen
sliepen, stierf de laatste klank
weg na het middernachtelijk uur
en…
er had nog
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
415 hier had een bos kunnen groeien
gewoon, op het slagaderlijke veld
het had gekund
er had een beuk kunnen staan
een berk
geen klaprozen op hellend vlak
er had een vogel kunnen vliegen
in lucht vervuld van aarde
alsof geen zwaartekracht bestond
de sleet van korrelig stof
heeft huid en kruid omwoeld
er had nog een hart kunnen slaan…
Bodhi boom
netgedicht
1.6 met 14 stemmen
400 Ik zit onder de bodhi boom
bladeren van een grote tak
vormen tegen de zon een dak
verlichting vormt zich als een droom
harder gaat de wereld kolken
woede woelt tot hoge wolken
hongerend naar van alles meer
de waarheid wentelt warrig neer
met zovelen vals verlangen
waarmee mensen zich behangen
ik vind mij in oneindigheid
voor mij…
Cirkels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
301 jij die beweert dat de wil een ziekte is
je hebt het leven niet begrepen
ook ik lijd aan nogal wat waan-ideeën
zoals bijvoorbeeld
dat zeldzaam en uitzonderlijk hetzelfde zijn
en coherentie een deugd is
ik wil het allemaal
de rust en extase
reflectie en beweging
het geld en evenwicht
de nacht en de dag
verzaken en omarmen
ik wil het…
Pas
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
514 In mijn achtertuin kijkt een rode tulp me wijd lachtend aan,
fleurt daarbij de hele tuin
Aan de voorkant siert een paardebloem
Inmiddels zijn het er twee,
inmiddels vier,
nu tien
Speenkruid is de tulp
gezelschap komen geven
Roze trossen van de schoenlapper
in de schaduw
Een bak narcissen op de tafel
Pas als ik alle plantjes en de…
Symfonie van het bos
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
627 Vuurgoudhaan zingt weer
tussen naalden van het bos
eerste lentelied
In de nevelige ochtend zingt een
merel zijn eerste lied, vleugels ritselen zacht tussen
de takken, verborgen, maar nabij. Tussen wortels murmelt een beek,
een fluistering van helder water, golvend in de cadans van een tijdloze herinnering.
Geur van mos en vochtige aarde…
Nacht overdag
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
331 Ze liegt, nee, ze liegt niet
ze is ziek, hartstikke ziek
Laten we voor haar bidden
haar redden als ze wil
als ze knielt voor genade
We doen een beroep op haar
geweten, haar schaamte
en op de nacht
waarin niemand kan leven
die het licht heeft gekend
Ze is hysterisch
spuit haar plat
snijd het weg
uit haar hersenen
of sluit ze kort…
Genadeloos
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
509 In elke dag voel ik de speelse dood
neergeworpen in haar warme kluister
streelt ze mijn ziel totdat die voelt als lood
maakt met haar kluuw mijn blikveld duister
Ze laat mij balanceren op de rand
grijnzend wordt gena geweigerd hier
zodat ik als balling weerloos zweef
in een vreugdverterend niemandsland
Een sardonisch spel, slechts voor haar…
APRIL WACHT
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
636 Het lage lover
blaakt vol kracht en zonneschijn
van ontloken groen,
waarboven kale eiken
hun oud geduld uitstralen.…
Contramine
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
409 Wie kent die brombeer nog
uit Pietje Bell
die zuurpruim was de personificatie
van nooit eens ja maar altijd
die negatie
van homo ludens in de contramine
da capo in mineur tot aan al fine
hij had als buurman niks óp met dat stel
die schoenmaker, met zoon voor galg en rad
avonturier, maar met een gouden hart
als bendeleider van de hand…
LUCHTKASTELEN
netgedicht
1.8 met 9 stemmen
451 Grazyna, een vierenveertigjarige vrouw uit Litouwen,
is van plan om dit jaar met Elvis Presley te trouwen,
om een strijkwinkel te openen op de maan,
om een knoop te leggen in de nulmeridiaan ...
En daarmee werd ze wereldkampioene "luchtkastelen bouwen" !…
[ Het ruisen van wind ]
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
287 Het ruisen van wind
en water troost mij, vertel --
hem van mijn liefde!…
In de adem van het bos
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
614 Licht als een zuchtje
boomblauwtje fladdert voorbij
het bos ademt mee
Lopen waar bomen ademhalen en
het licht door de takken danst, waar de geur van
aarde mijn gedachten tot rust brengt. Elke stap verzinkt in de zachte
omhelzing van mos, en in de verte zingt de wind een lied dat niemand ooit vergeet.
Hier spreekt de stilte luider dan de…
De mier.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
474 een mier zo klein en altijd druk
snijdt bedreven haar blaadje stuk
colonnes in een streng patroon
marcheren van pad naar boom
ze trekt en sjouwt door weer en wind
met kracht en trots die niemand vindt
geen taak te zwaar, geen drempel te steil
bouwt een wereld voor het mieren heil
haar bestaan in teamwork groot
zwoegen en dienen tot in de…
[ Waarom bestaat er ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
307 Waarom bestaat er
geen pil tegen verliefdheid:
Antilovine?…
Over Vrijheid
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
464 Als ik volledig mijzelf mag zijn,
alle ruimte inneem die ik mij wens,
alles zeg wat ik wil, alles doe wat ik wil,
alles eet, alles drink, alles tot mij neem,
hoe ik wil;
als ik nooit meer iets moet,
alle dagen leeg voor mij liggen,
geen verwachtingen, geen verplichtingen,
als ik alles zelf kiezen mag,
wanneer ik wil;
als ik overal…
Quelegie
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
567 Onze verbumdynamica
zal als zingende zaag
eeuwigtreurend vibreren
opdat de waan der nymfomaan
in de baan van haar ellips
door Scylla verzwolgen
wegkwijnt in Charybdis' golven
en in Hades' kluisters
ten eeuwige dage...…
Quatsch
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
996 IJdel geklap van klinkende klanken
vervreemden de leegte met luchtloze
liefdespartituren plachten de heren
raadselend rede te deponeren
of imponeren met oerkretenkwats?
Hun diepbezielende ontreddering
orkestreren Jupiter en Hades als
vuurbezwaarders van kosmische krachten
Ach! Wie kan mijn roodverdroten hart
gruwelend verwoest voeren naar…
Aster*sken
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
495 Ergens in de schaduw van
het Al
Vertoeft het amoregoloze
Niets
Ontsnapt aan het moment
dat nimf Pandora
Haar brainbox opent en bloemgodin Flora
Het firmament bestrijkt met asterisken
in nucleo sterren planetoïden
Egoloos doorschijnend als
het Iets
Dat voor het mensdom achterblijft als Hoop
Op de verlossing in hun Wederdoop…