Onder dictators valt niet te voorspellen wat -- het verleden is.…

Recent in een zaterdag- op zondagnacht Hoorde ik nieuws waarvan ik nooit had gedacht Dat zoiets nog eens zou kunnen gebeuren Dus 'k ongelovig telefoontjes gepleegd De waarheid echter liegt nooit Veel Palestijns gebied van de kaart geveegd De duivel daar is ingetreden Israël heeft honger tot wapen gemaakt Mensen, kinderen uitgemergeld, hon…

Hedenochtend vroeg in de schaduw van de bilt was de gevoelstemperatuur op teenhoogte nul graden tintelende handpalmen vergrepen zich aan ijzer van het vacuümgevaarte Een onvoorziene uitglijder zorgde voor dwarrelend stof boerburgerbewegend nitraat weer was het rooster onder mijn drie- vierdubbele diepvrieskoelkastcombinatie…

Ik ben een soort bocht, die de weg gelijktijdig -- naar rechts en links buigt.…

Is het een wagon van verre die haar vasthoudt, terwijl de sleutel kermt in het roestig slot? Of sloot men brozer deuren? Welke mist legt zijn zachte kunst op haar schouder? Met blootgelegd hiaat reikt ze me de beker aan uitgebeten, zwart. Niets verraadt wat vanaf haar vingertoppen start. In niemandsland beweegt ze tot ze de plaatsen…

wij werden in een heksenketel geworpen woorden tegen de wind gefluisterd maken dat we dansen ... dansen in geïnspireerde spiralen (terwijl de wanden de hele tijd wervelen in de wind, en de hele tijd wind wervelt door onze wereld) we dansen op het water dansen wij water dat we ons eigen maken in de dans onze eigen dans eigen…

New York.... alleen heel even naar brooklyn bridge en columbia waar al sinds mensenheugenis mijn neef al eloquerend oude geschiedenis oreert New York niet meer dan tussenstop naar yellowstone the rocky mountains the golden gate van san francisco waar mijn hart voor altijd ligt En dan als uitsmijter niet disney island…

Ongehinderd door kennis van zaken regel ik op en af een gedicht Ik ben er een sport van gaan maken tussen avond- en ochtendlicht Ik schreef terwijl anderen sliepen over liefde en pijn en verdriet zonder mij in de vorm te verdiepen dus ik wist het sonnet nog niet of ik toch eens het tij moet keren en wat dichtregels toe moet passen Ze zeggen…

De dolle keizer Nero geeft opdracht eigen stad Rome in brand te steken. Mensen krioelen wanhopig, breken hun huizen af, bestrijden de vuurmacht. Rijken, bedelaars vluchten in eendracht naar de stadsmuur, waarbuiten omstreken heil beloven; gevecht doet hoop verbleken. Plots voelen duizenden slaven wonderkracht. Een lijfeigene grijpt naar…

De minister van Offensie Zoekt nog 10.000 man Interesse? Meldt u an Een jeugdzonde is geen probleem Daar kijken we overheen Kom gerust op gesprek met een klein gebrek Ben je goed in gamen? De Drone-divisie zal je claimen We zijn inclusief van A t/m Z met genderneutraal toilet Er mag en kan veel De verdiensten zijn royaal Maar op één…

als zwarte vogels niet uit wolken zouden vallen of uit bomen zelfs als ze niet laag over de aarde zouden gaan vliegen of zich te pletter zouden storten soms dan zou ik naast je blijven in de ontharde tijd maar nu moet ik gaan waar niemand me kan volgen intens alleen maar niet verlaten in dit koele nevelland rondom geen hoek of kant…

Anderen komen goed voor de dag, ik soms ook -- Op kleine foto's.…

Gesloten deuren leven in stilte verdrinkt wind draagt hun namen De rails vertellen het verhaal dat niemand zeggen wil, een spoor van mensen, door onmenselijke machten bepaald. Het staal herinnert zich de zware last van levens, van hoop die werd gebroken, van dromen voorgoed verdwaald. Bij Kazerne Dossin, waar muren hun namen fluisteren,…

wees niet bang als je scheuren moet lijmen twijfelt aan iets alles of iemand anders niet bang voor droevig dwalen door het open einde als niets zeker is wees niet bang om opnieuw te beginnen voor aarzelingen als de taal niet stromen wil niet bang je mag opnieuw beginnen wees niet bang je adem is lang…

geheel bewolkt sjokt amos zonder tas de zanderijen door de wijzen zwijgen de duinen golven grauw en stug en roepen rwanda op heuvel na heuvel krankzinnigheid de kardinaalsmuts kraakt van verre gebeden de zachte berk slaat in de wind het mededogen…

Bij aankomst op HS begon het al ... De hal bleek nog een vrijplaats, maar buiten hingen gewatteerde dekens uit, klaar om me in te kunnen sluiten. Het kantoor voor het station had de mist herschapen in hotel `Terminus`, de gasten- en geestenburcht waar vader en ik vroeger wachtten op de bus. Als je zo de stad betreedt waar je tot dan je jaren…

Zij was ooit, of eigenlijk is zij nog steeds, een schier onverwoestbare cabarettière met optredens in de ville de lumière al klinken haar kwinkslagen nu wel wat sleets Zij kwam naar de lichtstad als schildersmodel en timmerde stevig aan haar carrière ontmoette Van Gogh en Toulouse-Lautrec Rond ging haar naam, zij raakte in tel bij dichters…

Schroei je pootjes niet op deze vleugelloze vlucht zul je de doornen vermijden? Pas op de engelen vliegen laag zou je de andere kant bereiken niet verdwijnen in het zwarte water? Verlies de milde goden niet uit het oog onthoud de volheid van het landschap wie loopt iets mis in stilgevallen tijd? Van herinneringen weet je veel van onthechten…

. het wit heeft niet alles aangeraakt ik bedoel dat het groen en grijs niet overal deze nacht is bezocht door de maagd maar was zuinig van sneeuw, neen zij toonde geen duidelijk helder vooruitzicht, bovenal ..... . we hebben er niet om gevraagd, (wellicht een enkeling) Ik ben eerder gewaarschuwd voor mogelijk glad gedrag door bewegende praters…

huil niet, mijn kind, om wat verdween mijn ziel zweeft zacht in tijd en ruimte niet de leegte, maar de herinnering is waar mijn liefde eeuwig zingt glimlach om de paden die we liepen om slapeloze nachten vol verhalen mijn stem, mijn lach, mijn warme blik leeft voort in jou, dat is mijn geluk ik ben de zon op jouw gezicht een haven vol geborgen…