het glazen leven spiegelt en brengt mij terug zonder beweging niet geautoriseerd het kan zomaar een ander zijn ik moet de barst voelen die iedereen heeft op een bekende plaats me desnoods daar snijden waar bloed zichtbaar in beschadiging raakt eigenlijk ben ik zelf nog gewond toen ik de sporen bloed buiten stollend vond…

Drie zomers lang was je een blonde zwaan geduldig om wat komen ging gelukkig om wat voorbij was gegaan mag ik je mijn zielschilderijen geven als onderpand, voor mijn behaagzieke dromen vroeg je in het kalme water van jouw spiegelbeeld en ik bleef telkens in de waan dat ik moest dromen over een blonde zwaan het was een komen…

Je houdt je gebruinde gezicht schuin omhoog Je kijkt Nee, je kijkt niet Je hebt je ogen bijna helemaal gesloten Je kijkt naar de verre binnenlanden van je ziel Waar regio’s elkaar…….. Te vuur en te zwaard Je slaakt ‘n diepe, diepe…….. Met geloken mond roep je zacht, zonder woorden de goden aan Wat gaat dit worden? Wat zal ik…

Nu schijnt de zon en straks valt weer de regen. We kwamen op de tocht zoveel momenten tegen die vreugde brachten, ook verdriet, en zo gaat 't leven voort. Je bent er niet meer bij waar wij nu verder moeten; toch willen we je groeten en danken voor zoveel. Nu schijnt de zon en straks valt weer de regen en ‘t leven gaat voorbij - straks…

Adams keuze in het snelsonnet van Wim Meyles heeft mij tot deze atheïstische overwegingen geleid, puttend uit de Galleria degli Uffizi in Firenze, het rijke archief van 20th Century Fox, e.v.a. _____________________________________ Ik zou heel graag zien waar hij uit kon kiezen Een dancing queen, een rubens of een stoot Een gypsy met een voorhang…

De helden rusten in de vervallen herberg -- die de wereld is.…

Naar vier kanten kijk ik op ‘t uitzicht in mijn kamer: richting keuken drie boeketten, naar de muur toe schilderingen familiefoto's bank, richting tuin op groen gekleurd de kaktusjes in vensterbank En zicht nog op verjaardag gisteren, in een fluisterboot die langzaam onder wolken waaiend wilgenblad bewoog en kreupelhout, glijend…

Ik zie, omringd door stenen, door jouw ogen Een grafkamer van wel tweeduizend jaar Ik ken ze wel, toch kon ik 't niet geloven Hoe is het mogelijk, wat deed hij daar Was er geen Barinees die 't licht kon doven Te veel respect voor doden meegewogen? Ik ben een Baarnaar en geen Barinees Als Tukker ben ik niet in Baarn geboren Ik woon en…

ik ben er altijd op uit gegaan in onderzoekend recreëren nu komt de tijd dat ik alles ga abstraheren zoek een onopvallend plaatsje zoals een terrasje op een hoek met uitzicht op een rustig dorpsplein met lokale markt of gewoon ergens een pittig drukke splitsing van wegen in een middelgrote stad met komend en gaand verkeer…

Je ziet er gezond uit op het zomerse kerkhof waar winderige vergankelijkheid stoere bomen het hof maakt je lacht zoals een zure appel lacht huilt in een vergeten fruitschaal het praten is nu tegen de doden in een stadium van berusting je ziet er leuk uit in je zomerse kloffie op die foto bij jouw graf…

De kustlijn tussen Bari en Brindisi Vanouds berucht om smokkelroverij Kent stenen burchten langs de waterzij Vooruitgeschoven posten half in zee Bij stormwind en hoog water aan de loef En bij windstilte vredig in de lij Een vogelaar ziet tussen burcht en wal De balustrade van een duiventil Het is er 's avonds stil en 's ochtends bal…

Bezie het snedige brunchsonnet van deze zowaar oranjezonnige zondag ("the day after"), geschreven door ons aller Inge Boulonois. __________________________________ Kalm aan Esther en ook gij, Laurens Dassen Ik ben wel cool en toon niet gauw emotie Maar word niet warm of koud van jullie motie Het is mijn taak op Geerts winkel te passen…

Onverschillig ziet zij het aan, en ze glimlacht -- tot vervelens toe.…

ik heb de top nooit beklommen langs steile wanden omhoog vorst en kou trotserend om het intense wit van de eerste zonnestralen te zien ik gleed uit in een peilloos diepe spleet vol donker en begon te rollen met ijs sneeuw en divers formaten steenslag steeds sneller in een bocht aan de buitenkant in vertraging duwde ik me van…

Een vrouwtjes-pieterman in 's Gravenhage besprak voor 't Zwarte Pietjournaal de vragen naar haar beleid Migratie en Asiel: "Dit", zei ze, "voer ik uit met hart en ziel!" En (niet hardop): "Nu krijgen we het dan, ons volkseigenen ontomvolkingsplan."…

zij ziet een engel met vredige oogopslag een somber tobbend hoofd een kreng met kwaad in de zin een verloren achterblijver een duivel met flikkerende blik zij ziet een pias van Hide & Seek een kind dat groot moet zijn een oude vrouw die beter weet iemand die verliezen draagt die het niet weten schraagt zij ziet een uitgeputte renner…

Paulus verstond blijmoedig zijn roeping steeds te reizen enige tijd in een stad toeven voor geestelijk werk daarna verder trekken voor onnoemelijk veel medewerkers gold de boodschap op de plaats blijven waar je woont en arbeidt sterk de samenkomst waar Jezus' wil wordt uitgelegd en ernstig nagestreefd men elkaar bijstaat vol liefde…

ze zit er nog verscholen tussen het riet als je het niet weet zie je het niet de wind deed wel haar best een dag lang gepest ze zit er nog verscholen tussen het riet als je het niet weet zie je het niet…

...Voortbordurend op het zaterdagse snelsonnet van Bart Adjudant... __________________________________ Men schrok zich dood bij die schaduwpremier De hel brak los, het werd adembenemend Ze gaan voluit hun eigen lijn hanteren Dat is ten voeten uit de PVV Minister voor Asiel, tegen Migratie? Waar was Schoofs rode lijn, die demarcatie?…

mijn schilderij is nog niet af ik heb te lang gewacht met de laatste streken de veranderingen bleven binnen dus geen subtiele vingers die kleur kregen in groeiend bewegen zij zouden de zorgvuldig opgebouwde harmonie onherstelbaar verstoren door het veranderde tijdsbeeld omdat hun schaduw in een andere tijd geboren was onder…