ontbonden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
383 toen jij door geel laagland ging
was je niet alleen maar iemand
die voorbij ging
het licht was van porselein
zomerstof waaide op
zwevende korrels van een droom
de schillen van de tijd
het breken van iets
de buizerd biddend boven zijn prooi
niet alleen maar iemand die voorbij ging…
Ontelbaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
471 Ik telde mijn zegeningen
en ergens halverwege
raakte ik de tel al kwijt
Ik telde mijn uitdagingen
pas toen ik klaar was
zag ik dapperheid
De uitkomst was gigantisch
Ik telde mijn aandeel
en mijn vlijt
Mijn zegeningen groeien
Ik ben gestopt met tellen
bij zoveel wijsheid…
[ Het is net als toen ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
311 Het is net als toen,
alsof ik gevallen ben --
tussen twee tijden.…
Jas van mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Jij jas om in te wonen
elke dag droeg ik je
behalve als je weg was
om je te laten stomen
Van spijker was je gemaakt
je was zwart met een groene kraag
alleen werd je jammer genoeg gekraakt
Moest ik naar huis zonder mijn favoriete shell
door de regen en kou
wat een hel
Ik miste je zachte binnenkant
unieke kleuren en mooie vormen
en dat…
WAARHEEN?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
414 Twee avonturiers verlaten Bommelstein,
gaan het bos in, vol verschrompelde bomen
met mager herfstkleed. Uit de grond komen
fonkelogen, zoeken spokend samenzijn.
Een oude tovenaar bewaart zijn venijn,
weet al loerend boze drang in te tomen,
wil dat later naar buiten laten stromen,
wenst de beide wandelaars alle pijn.
Reusachtige zwammen werpen…
Haar ludieke intrige
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
371 ik zag op
het wiegen
van de wind
de gele schicht
van een verre bloem
zo op de
grens van
horizon en
opgeschoten
weidegroen
zij markeerde
in haar ludieke
intrige het einde
van de nog
zichtbare wereld
haar grootsheid
dwong mij in
gepaste eerbied
dichterbij te komen
haar droomgrens
te raken om van
van wind en wiegen
met zonnebloem…
Mus op het balkon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 Ik dacht een duizend dromen
voor zover ik denken kon
want toen mijn droom begon
te komen, zat er een mus
op het balkon
die mus begon te zingen
zo mooi als hij zingen kon
waar was hij vandaan gekomen
die vrolijke mus op het balkon.…
Check list
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
400 Hebt u alles ingevuld
het Ibannummer van uw bank,
de rekening courant,
waarmee u dagelijks en 's nachts op elke hotspot die u spot
niets over 't hoofd ziende, nonstop
met een qr-code hopshopt
Naam en toenaam en geboortedatum van uzelf
alsmede van uw ouders - tenzij reeds aan gene zij
En
een waarheidsgetrouwe
kopie conform origineel…
okerzwart
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
395 tijdens de valduur
als goudstormen al zijn gaan liggen
ergens ter hoogte van twijfel
en weinig trefzeker
verschijnt een gelijkende beeltenis
die geen licht doet branden
daarmee is het al zo laat
dat vergeten geen zin meer heeft
lijkt vlees verdampt,
bestaat aarde uit huiver
zo diep verscholen dat er
zelfs geen tijd meer is voor…
toen jij er was
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
460 alle stemmen zijn
uit haar verdwenen
achter de binnenste muren
waken ze ze wassen haar
ze schreeuwen snikken
huilen en roepen
leggen haar in het stenen veld
van geesten en goden
waar niemand zo licht
zo stil kan leven
in het oog van zon en maan
een vaalwitte valk bidt in de lucht…
Hokjesgeest
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
398 De hokjes van erkenning zij floreren
Steeds hebben zij mij weten te benauwen
Ik pas in geen ervan, ga erdoor snauwen
Ik stik, ben tegen dat classificeren
Poëten, ga ertegen protesteren
Hoed je voor labels,hoed je voor de klauwen
Van Teveel Onderscheid, dat gaat berouwen
En splijt in wij en zij en ja dan scheren
Die voor je 't weet als…
Doet-ie 't of Doet-ie 't Niet?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 “Een eigen lijst? En wel of géén premier?
Wat doe ik met de stikstof, met de vossen?
Moet ik dit kleine kikkerland verlossen?”
Zo twijfelt Omtzigt in Gethsémané.
Hij zoekt, ter voorbereiding op zijn taken,
Nog vijftig leerlingen die met hem waken.…
[ Muren beschermen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
361 Muren beschermen
je en ze sluiten je op --
tot ze instorten.…
Het oude huis
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
361 Het oude herenhuis
Staat deftig aan de gracht
Hij ziet mensen wandelen
En een kind dat vrolijk lacht
Dromerig kijkt het huis
Naar de bomen aan de waterkant
Hij beschouwt ze als zijn vrienden
Ze zijn lang geleden hier geplant
Het huis staat er al eeuwen
Iets verzakt en iets versleten
Heel vaak gerestaureerd
De laatste keer is hij vergeten…
Als mensheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
415 als mensheid
zijn wij aan het
begin van de schepping
begiftigd met een
aantal hulpverleners
die met ons gestalte
en vorm hebben gegeven
aan het ontstaan van
leven en de eigen
maatschappelijke
ontwikkeling van ons
bestaan hier op aarde
dat opgetuigd was met
alle mogelijke toeters
en bellen als natuurlijke
hulp die zich specifiek
ontwikkelde…
Weerpraatje
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
777 zie eens die parasol!
wappert en klappert maar.
hangt op half zeven
nu zomer zo sloopt
en weer de bui heeft, zo'n
slagregenachtige
heb ik dat ding maar
tot plu omgedoopt…
Modus vivendi
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
413 Mag ik van u een pond modaliteit?
Da's goed. Zo een die werkt
op je gevoel,
Zoals jammer, helaas en
tot mijn spijt
Als bijwoord van gevoelshoedanigheid?
Affecties, ach, u weet
wat ik bedoel
Nou nee, dan maar een onsje werkelijkheid
Iets epistemisch, qua
realiteit
Niet soms, vermoedelijk of
naar het schijnt
Geen wou of zou maar…
van 't brood eten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
413 de woorden zijn er eerder
daar waar aards voedsel gewoonlijk passeert
de geest en gevoel dringen zich op
hier strijden behoeften opdat inzicht wordt geleerd
welke type speeksel draait dan aan de knop
het moet gezegd
dat het een persoonlijk aansturing kent
soms neemt het graan de leiding
terwijl de ziel kiest voor haar moment
het vraagt…
Verbrijzelde Tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
464 Nu zij hem vertelt over
een verboden liefde in Nevers
Hij over de verschrikkingen
van Hiroshima spreekt
weten ze hoe het is
hoe het verlies van geliefden is.
Ze zegt: mijn kale hoofd van toen
is dezelfde als de kaalheid na de bom
Hij onderbreekt: wij delen een trauma
herinneren is een daad van herscheppen
je bent niet begiftigd met een…
Mijmering bij een geschenk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
391 Ik dacht over de naam van ridderspoor
terwijl ik naar buiten keek,
het regende en 'k
een mager katje oversteken zag,
het dan vlug beschutting onder auto zocht.
Terwijl 't in mijn hoofd speelde,
dat ik als ridder, goed
voor een spoor zorgen moet.
Of waren jullie het juist
die me ridderlijk op 't goeie spoor brengen, met deze plant,
die…