Sirene sirene ben ik, zeemeermin Ik zing als een vogel, maar ben ik te min? Ik zing aan de Rijn en ik zing aan de Maas Maar daar zie ik enkel een wit wolkenwaas Ik zing als een tierelier, word bijkans gek Aan de Rijn en de IJssel zing ik en de Lek Sirene sirene klinkt mijn lorelei Mijn zang sterft nu weg, pas dan voel ik me vrij...…

Een strandjutter op Ameland Liep vele dagen op het strand Hij vond een vette zeemeermin -met een gezette onderkin- En bovendien een haaientand…

Prachtige witte wolken weerspiegeld in gerimpeld water waarin de kalmerende en verzachtende geluiden van golven in een vooruit schuivende of trekkende beweging me meevoeren tot wanneer ik de ultieme bestemming heb bereikt. Begeleid en ondersteund door onbekende liederen die mij naar hogere sferen brengen, zintuigen geprikkeld Hun klanken vol…

Op de toespraak volgt een stil applaus, de handen -- heffen de glazen.…

ik ben naar de rotonde en weer terug ik leg altijd een briefje neer als ik wegga ik ben bramen plukken ik ben aardappels lezen ik leg altijd een briefje neer dan weten ze waar ik ben…

En weer is het het toeval dat mij op het juist moment Onverwacht en zomaar aan een wandelaar verbindt Een vrouw die ongevraagd en uit zichzelf haar lot vertelt Ontwapenende medereizigster in mijn coupé Een geval van Magic Time - voor mij echt ongekend…

Tussen de wolken Een ster in diep donkerblauw Het licht weerkaatst jou…

De haan tolt rondom vekelmanen 't Zijn krissen van é climanès De mèlcoeur van de ha em es Is mo barak der hectoranen Toch is er maar één met een messie Da's visserman ofwel piscator Zee bee komt van ulanbaator Reizend in haar lege flessie Een vrouw zich noemende een schrijver M/v croquant als een man Daar snap ik echt geen splinter…

Een onbekende dimensie daar kom je vandaan, negen lange maanden lig je te groeien en te wachten rustig verborgen in je moeders warme buik. Dan komt de grote dag, het wonderlijke moment dat je zin krijgt in het leren kennen van de buitenwereld, en met hulp van de geweldige liefde die ook het begin van je zijn was kruip je richting licht…

Een kleine waarheid ontvouwt zich vrijwel onzichtbaar voor de mensen om ons heen in deze vreemde wereld we vinden elkaar lief en sturen liefdevolle berichtjes over hoe het gaat met de ontheemde vlinders in het weidse wolvenland Zou het liefste de havenboezem willen volgen met mijn lucide dromen mijn harde hoofd tegen jouw torso jouw…

even wrijf ik over mijn gulzige toetsen wijl het slijm zich opdrijft naar boven wachtend op de aandrang tot kotsen mijn ruimte telt hoge zomerse graden waarin ik aangedreven word om ook in de winterdag in mijn eigen luiheid te baden in zekere zin kom ik tot niets al wat langer bekend bij mijn batterij ik bedoel hier die van de geruisloze fiets…

Het werk boeit me tot het klaar is, dan weet ik weer -- dat het niets voorstelt.…

ik was op weg stopte en ging naar binnen omdat er geen buiten meer was door een deur die ik niet meer hoefde te sluiten voor mij strekte zich talloze uitheemse disformaties uit waarvan sommige nog iets vertrouwds hadden in kort geleden gebouwd maar met focus op een andere wereld waar niet alle dimensies bezet waren die asychroon…

bij de schroeiklank van schalmeien, in het blauwe suizen van de lucht, in dit één en al omkransend stralen, in de speeltuin onzer gruwelvlucht: schep de lagen haat en liefde en de woordenetter van mij af. leg mijn falen bij het falen, vloek en schrijf jouw naam bij op het graf.…

Als het tijd is dat mijn klok, mijn pendule (nog van de schoorsteen van mijn oma), opgewonden moet worden, als het daarvoor tijd is geworden, raak ik gespannen. Vrees kruipt in mij omhoog. Het mag niet gebeuren, dat – voordat mijn hand de sleutel heeft benut- de veren slap zijn geraakt, er stilte valt, er zonder zacht getik levenloosheid is…

Kijk daar is Mats, de handy modderman Hij doet in meten maken en monteren Uurtje factuurtje, en maar declareren Een kraakje hoef je hem echt niet te leren Het geld brengt hem bij louche hoge heren Laat hem maar schuiven, Mats de modderman Hij heeft geen job, maar was zich gaan bekéren Nu trekt hij nieuwe modestukken an Zegt modejournaliste…

Kijk naar het oosten rijzende zon schildert lucht de morgen breekt aan Hoe heel bewonderenswaardig het is om het glooiend landschap te zien ontwaken in het vroege ochtendlicht waar stilte van afgelopen nacht nog even blijft hangen Langzamerhand word ik wakker zodat ik niets kan missen van dit bijzonder fenomeen. Nieuwsgierig zoals ik ben…

elk wezen verandert in de duisternis van de nacht eenzaamheid is het donkerst in alle tinten zwart de aarde ruw wakker geschud in een zee van brokken steen de onzichtbare aanwezigen de schreeuwen van pijn verwarde raven cirkelen tussen hemel en aarde de vergeefsheid van alles staat vast nergens thuis in een onherkenbare stad…

Ik liep eens in de grote stad Parijs Nabij het Centre Pompidou Een vieux clochard kwam naar me toe En hield zijn hand op, vuil en grijs ‘Liever pinnen,’ zei ik, ‘als het kan’ Maar, daar snapte hij geen donder van…

Het leven op de aardbol wordt onzichtbaar onderhouden opgebouwd of vernietigd door een regering die leger mag heten geheel onzichtbaar is alom tegenwoordig de strijders daarvan verspreiden zich ongehinderd verdringen elkaar in de nauwste schuilhoekjes zijn makkelijk te verslaan winnen dan toch weer ze kunnen zowel rotsen pletten als…