De confrontatie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 we zijn
opgeroepen
om te komen
kijken op
alle wegen
van oost
tot west naar
de restanten
van het vergane
aardse leven
dat door ons
zo vreselijk
is verpest in
afwijkingen
en allerlei ziektes
de confrontatie
voor het laatste
oordeel er zijn
geen wegen terug
want in de schepping
was synchronisatie
de hartenklop
en zon…
Zie de grens
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
419 Hoe vaak stonden er tussen droom en daad
Niet praktische bezwaren -
zie de mens
Doorbreekt hij in zijn leven ooit
de grens
Waarmee hij als taboe zichzelf verslaat?
Wilbur en Orville vlogen met
hun kite
Eerst heel gewaagd, maar achteraf best (w)right…
Whizkid Wopke
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
373 Zou onze brave burger meester Buma
Voor God en vaderland hebben gediend
Had hij JP als bondgenoot
en vriend
En doet die whizkid Wopke hen nu na?
Ik geloof het niet, waar komt hun preek vandaan
Ontspoorde jeugd die ouders niet verstaan
Hen slechts met grote nitwitmond pareren
Door juf of meester niet te corrigeren
Volwassenheid is moeilijk…
Sterrenstof
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
415 Hier volgt een inhoudloze mededeling
U denkt wellicht hij schrijft dat uit verveling
Een lofzang die het grote niets bezingt
Het onaanwijsbare dat ons omringt
Het woordeloze Zijn van heel
het al
Waar e gelijk is aan mc kwadraat
Dat over een miljoen jaar weer vergaat
En wederkeert tot stof in berg
en dal
En dat als mengsel, voor het…
lege handen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
425 dromen om te overleven
in een wereld van gemis en van verdriet
compensatie van beloften
die niet werden ingelost
van verlangen dat niet werd gestild
toen een kind nog
vol verwachting van wat komen zou
nu volwassen lege handen
vol met zoveel wat niet is
op zoek naar troost voor wat niet kwam
wie ik ben die blijf ik wat er ook gebeurt
droom…
Verre vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
517 Wanneer ik afstand
met stilte kan overbruggen
is mijn zwijgen tijdloos
en de hunkering
naar jouw aanwezigheid
zonder woorden
in de nacht verzonden
blijft zonder lethargie
omdat ik leef met jouw ratio
bestaan er geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
er is een verder weg dan hier
in de heuvels achter de oceaan
waar ik mijn brieven…
De aarde schudt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
460 Een vermoeide god dooft het licht
in het zwart blaffen honden
Poseidon aardschudder van het eerste uur
jaagt ons naar de ijskoude nacht
Nu de ene steen tot de laatste
van de andere valt
gloeit onze huid van angst
de mensen van de dag verdwijnen
Waar komen we vandaan?
Is er wel een vroeger geweest?
Büyük deprem
We dansen op het…
afgestemd op….demonstreren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
418 praten tegen lange rijen
stenen, aaneen gemetseld
tot een starre muur, geen venster
om het licht van vrijheid
te omhelzen en geen deur
om alle waarheden buiten te sluiten
kille dwazen nokkelen met
hun knokkels tegen de grijze voegen,
de zwakste schakel in deze donkerrode
doorgelegen vesting - niets is minder
waar, de hechting is sterker…
[ Het meisje kijkt toe ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 Het meisje kijkt toe,
haar ouders bouwen torens --
tot ze omvallen.…
In buitensporigheden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
367 jij stond
als sisyphus
de komende
en gaande man
te regelen
met een door
drukte verhit
en getekend
gekleurd gezicht
jouw autoriteit in
deze was zoals
altijd onbetwist
als iemand toch
de moed had
stoute schoenen
aan te trekken
kwam hij van een
koude kermis thuis
zij riep gewoon
cerberus de
hellehond als
die zich liet zien…
Onbetrouwbaar
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
524 de grond die tot nu toe
altijd daar was, waar jij jouw
eerste stapjes zette blijkt van elastiek
gebouwen storten als kaartenhuizen in
rookwolken achtervolgen hen
die het vege lijf proberen te redden
ogen verstopt in kinderhanden
zittend op de puinhopen
van waar eens huizen stonden,
in de straat waar hij opgroeide
niet wetend waar zijn…
EENVOUD VAN GELOOF
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
457 In lang vervlogen tijden
zwierf een kloeke marskramer
langs akker en boerenwei
door grote bossen
van stil dorp naar drukke stad
liet zijn mondharmonica
vol vrije kunst horen
ongeacht of de koopwaar
snel misschien moeizaam
het kistje verliet
ofschoon hij nooit las
sprak de man al lopend
tot zijn Hemelse Vader
dankte Hem elke avond
waar…
Gouden Maan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
397 Heldre gouden maan
Avontuur hangt in de lucht
Wachteres der min…
Maan
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
385 Zilvergrijze maan
kust het glinsterend water
liefde in de lucht…
Mysterie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 We vergeten telkens weer waarom gedicht moet worden
Waarom de ogen lazuli niet blauw
Ontsloten worden als de put
Waaruit de ziel het zelf opwelt
Omhoog gedacht moet worden
Voor het begrip volstaat niets minder dan een uitgezegd mysterie
Voor het mysterie zelf volstaat uitzeggen: niet
zeggen zegt
Voor het mysterie
Dat het volstaat dat…
Anatolia
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
461 Hephaístos, god van vuur met wilde baard
Die edelsmeedkunst aan explosies paart
Wat voert gij in uw schild der Tartarus
Onder de Hellespont en
Bosporus
Van Istanbul tot Anatolia
Is uw domein één groot Tectonia
U kent geen grenzen in Tectonia
Uw smidse schudt heel Anatolia
Maakt korte metten met het land van Koerden
Waar mensen '…
Emolent
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
425 Om dit woord exact te duiden,
ben ik de polder ingegaan.
´Ranke turbines, welke berichten
passeren jullie rotorbladen?´
Komt Poetin om door tankgeweld?
Loopt het asielbeleid ten einde?
Verbeelden jullie iets weergaloos,
gaat het oude Rusland te gronde?
We snakken naar een werelddaad
die ons hopelijk gauw ontoorlogt.
´k Zal eens zoeken…
[ Hij is begraven ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
388 Hij is begraven,
is er nu meer licht, de lucht --
is zoveel ruimer.…
Zomer van een zevenjarige
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
441 Kind in katoenen badpak met een
Rokje, zonovergoten ben je
Bruinverbrand
Donker je huid, maar weet van hoe je Vader voor De Gordel van Smaragd Vocht
Heb je niet
Zorgeloos stoei je met omslaande Golven, gulzig drink je Limonadegazeuse, eet je wit brood
Met boterhamworst
Zand knerst tussen je tanden, rots in De branding je vader, maae weet…
Wat vlassig haar
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
376 jij kwam
binnen als
engeltje
van de
ooievaar
was niets
te zien
maar je
ogen keken
en soms
liet een
schreeuw
een lekker
bekkie zien
geen veren
maar wat
vlassig haar
de kijkers
prikten
na een
lange staar
het engelachtig
is verdwenen
jij wilt alleen
jezelf zijn
liefst een
stukje beter dan
anderen uit de rij
onderscheid…