Zomerkomst
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
71 Het voorjaar kondigt de zomerkomst aan,
Met knoppen op de takken,
Bloempjes nog wat verscholen in ’t gras,
Aarzelend schijnend zonnetje.
In de wei dartelen lammetjes,
Nog nauwelijks onderscheid tussen
De ooitjes en de rammetjes,
Genietend van klaver en bloemetjes.
Rivieren vullen zich met gesmolten ijs,
Plannen worden gesmeed
Voor vervolgonderwijs…
Corrigerende tik
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
120 Nadat zij weer een aanval hadden gedaan,
op ingezonden zinnen die nergens op zouden slaan,
mogen zij dit snel weer vergeten.
Dat is beter;
zij hoeven jullie niet per se
met huid & haar op te vreten.
Een gedicht zou artistiek kunnen,
nee, moeten (!),
worden weergegeven,
dat zou zeker fijn zijn,
dan doet een foutje hier en daar
niet zo…
Wervelwind
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
57 De wekker gaat.
Hij ligt al wakker.
Het raam in de keuken slaat open.
Wind trekt door het huis,
laat kastdeuren klappen,
tilt stof op uit hoeken
waar niemand meer kwam.
Op het nachtkastje licht het scherm op.
Hij kijkt tot het donker wordt.
In de straat scheurt een vuilniszak open.
Papier rolt over het asfalt
alsof iets probeert te…
Mane Novum
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
127 Wij zagen het al in de verte
het gebeuren dat nooit
mocht gebeuren
al had het wel degelijk plaats gevonden
inderdaadwerkelijk nota bene
Echter, daar u het
nooit had gelezen
nooit de kans had gehad
zich de moeite betracht
om teen zowel als tander
in dezen tot u te nemen
zal ik het, als ware ik
een razende rasverslaggever
u van…
Gevallen engel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
50 Ik raap de engel op
en draag hem de berg af
Thuis leg ik hem neer
op een bed van ijs
Aan tafel schrijf ik alles op:
zijn doodskreet in de sneeuw
de andere engel die hem tegen
de bergwand zette en wegliep
Daarna ga ik de trap weer af
om zijn aardse verschijningsvorm
van een uit de hemel gevallen
eeuwige ziel te ontleden
Vanaf de hals…
Kom terug
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
100 beschadig me, breek me, bespot me,
met de wreedheid van een god die speelt
bespuug me als stormregen op een dorstig veld,
verneder me tot ik niets ben dan lucht
maar keer terug
pijnig me, splijt me, steek me met je stilte
verwond me met je afwezigheid
vertrap me als aarde,
die smeekt om jouw voetstap
maar kom terug
bestuif me als asregen…
Dak
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
102 Het is tijd dat we praten.
De kamer is leeg,
de geheimen opgebruikt.
Vergeef me de vraag,
maar veeg de tranen weg—
ze breken het zicht
op wat komt.
Soms wil ik de tijd stilzetten,
de val verzachten
nog voor de grond bestaat.
Een gedachte
op een rand van zink.
Zwaartekracht
onderhandelt niet.
Ik zat op het dak
en zag de dag sterven…
Corrigeer gedrag
netgedicht
3.3 met 29 stemmen
192 Voordat je weer een aanval doet op een tekst
Wat volgens jou is fout is geschreven
Moet je niet vergeten.
Dat een gedicht ook artistiek kan worden weergegeven.
Een fout hier en daar is zo gemaakt
Maar een note wat precies zo staat
Is een interpretatie van zijn creatie
Het hoeft niet perfect te wezen of compleet ABN .
Er is nog iets als…
Folie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
150 Naar hoe hij zijn aangelegenheden runt
Noemde men hem achter zijn rug "the cunt"
Met de gevolgde roeping tot massage
Die de gage d'amour werd van zijn blamage
Sinds hij van blazoen en titels gestript
Op verdenking van schending van functie
Door zowel adelborst als plebs werd gewipt
Liet zijn geheugen hem in de "punctie"
Beschermen enkel…
Dommeldood
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
92 Het kan zo lekker wezen
sommigen doen het voor hun brood
zo heerlijk tussen twee werelden hangen
nog even sluimeren voor je weer in de pas loopt
deze dommel kan ik waarderen
maar sommige doen het tot hun dood
ze zitten maar wat te rond te hangen
met een scheef hangend hoofd
soms slaat het hoofd naar voren
gebogen in een stram en oud lijf…
Ver van mij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
54 Zo ver van mij vandaan
Geen rust om thuis te zijn
Je wilt de wereld in
en jouw werk is de mantel
waarin je reist
Overal, te weinig bij mij
heb je even een thuis
en steeds minder een plek
waar je blijven wilt
ook al is er alles
wat je nodig hebt, hier
bij mij, samen met mij
niet ergens ver weg
waar je in welvarende steden
een aangename…
De spiegeling van de ziel
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
287 Rimpelloos water
de storm in mij wordt stilte
ik ben weer thuis nu
De wereld buiten raast
in schreeuwende kleuren, een storm van
prikkels die de dag doorkruist. Ik zoek de oever waar
de wind is gaan liggen, en de chaos in mijn hoofd langzaam bedaart.
Het water ligt daar als
een onbewogen plaat, als een zachte
uitnodiging om naar binnen…
Kees XXVI; Kees was hier
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
96 In een scharlakenrode weide
vol krokussen en paardenbloemen
hebben ze een prettige
en speelse gewoonte samen.
Zie ze schitteren
vol vuur
en vurige verzen
als de woede van een storm
en figuren die uitroepen;
zie uiteenlopende bedoelingen
van tegenstellingen
in antipoden ontstaan.
Zeker buitengewoon
somber van soort.…
Verlegen vlinder in een natte jas
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
132 Hij heeft de intense emoties
om lief te hebben in stilte
door pure glorie
van natuurlijke heimwee
op de lange duur
in zijn mystieke erotische dromen
waar koude nachten
in verlaten steden
huilen om een wreed verleden
van armoede, verdriet en pijn
hij houdt zichzelf niet aan het licht vast
zoals de nacht soms om de dag lacht
is…
Tussen Tijd en Stilte
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
79 Ik zit hier met ogen gesloten,
mijmerend tussen tijd en stilte,
waar de wereld slechts voor even
naar de achtergrond wordt verschoven.
Een stil moment van bezinning
vat vlam in vurige aandacht,
waar mijn gedachten vervliegen
en zorgen worden losgeschoven.
Ik volg aandachtig mijn adem,
verzetsloos op en neer bewegend
in diepe halen van…
Omslag
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
112 de stilte van de winter
geeft mij rust en kracht
krakende sneeuw
heeft voor mij
een donsdeken gelegd
over kille woorden
in de luwte
van warme gebaren
vertoont het leven
waar het om gaat
de stilte van de winter
drukt langzaam en zacht
bewogenheid in mijn hart
die ik zal bewaren
© Hilly Nicolay…
Farawaystan
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
93 O lieve Olivia, dierbare schat
mijn hemelse goedheid
mijn liefste...
"Ja, wat?
Over wie hèb je het,
zeker die ene
die jij hebt aanbeden
die jou om de tuin leidde
met haar hof van eden
die jou, verblind door haar
blik op haar mouw
gespeld heeft, misleid heeft
dat mispunt met haar
onbetrouwbare uitgekookt
smoelwerk - miss piggy…
Verleden Tijd
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
115 Soms in het heden
zijn er dingen
uit het verleden
die zomaar
boven komen
drijven
Zelfs zaken
waarvan ik
aanvankelijk dacht
dat ik die wel
kon verdragen
blijken nu ineens
de aandacht te vragen
De wanhoop
waarin ik zo nu en dan
dreig te verzuipen
laat me zien
waar mijn pijnen
zijn te vinden
en welke kwesties
me nu nog
kunnen…
Schaakgod
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
130 Requiescat In Pace
Jan Timman
(14 dec. 1951 - 18 feb. 2026)
Een schaakgod was hij in het diepst
het diepst van zijn gedachten
Maar jonge honden werden
goden
pc's die om hem lachten
De Meester van het Eindspel
is thans niet meer bij machte
zijn schaakgrootmeesterschap
te tonen want hij is niet meer
dan een die met Max Euwe…
Uitbraak
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
66 Dieren zijn dieren
ook in het paradijs
waren ze niet veilig
voor elkaar, maar
toen kwam het kwaad:
de meedogenloze mens
voor wie zelfs de slang
moest vluchten
wegens een rijpe appel
aan de boom waarin
hij danste
De tuin was al gauw te klein
voor de mens, hij brak uit
en trok de wereld in
trok sporen
van vernieling
om de hoogste…