inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

De plek voor gedichten van amateurdichters

Laatst geselecteerde netgedichten:

Zomerkomst

netgedicht
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 71
Het voorjaar kondigt de zomerkomst aan, Met knoppen op de takken, Bloempjes nog wat verscholen in ’t gras, Aarzelend schijnend zonnetje. In de wei dartelen lammetjes, Nog nauwelijks onderscheid tussen De ooitjes en de rammetjes, Genietend van klaver en bloemetjes. Rivieren vullen zich met gesmolten ijs, Plannen worden gesmeed Voor vervolgonderwijs…
Joris Olivier21 februari 2026Lees meer >

Corrigerende tik

netgedicht
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 120
Nadat zij weer een aanval hadden gedaan, op ingezonden zinnen die nergens op zouden slaan, mogen zij dit snel weer vergeten. Dat is beter; zij hoeven jullie niet per se met huid & haar op te vreten. Een gedicht zou artistiek kunnen, nee, moeten (!), worden weergegeven, dat zou zeker fijn zijn, dan doet een foutje hier en daar niet zo…
Stoker21 februari 2026Lees meer >

Wervelwind

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 57
De wekker gaat. Hij ligt al wakker. Het raam in de keuken slaat open. Wind trekt door het huis, laat kastdeuren klappen, tilt stof op uit hoeken waar niemand meer kwam. Op het nachtkastje licht het scherm op. Hij kijkt tot het donker wordt. In de straat scheurt een vuilniszak open. Papier rolt over het asfalt alsof iets probeert te…
Nathan21 februari 2026Lees meer >

Mane Novum

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 127
Wij zagen het al in de verte het gebeuren dat nooit mocht gebeuren al had het wel degelijk plaats gevonden inderdaadwerkelijk nota bene Echter, daar u het nooit had gelezen nooit de kans had gehad zich de moeite betracht om teen zowel als tander in dezen tot u te nemen zal ik het, als ware ik een razende rasverslaggever u van…

Gevallen engel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 50
Ik raap de engel op en draag hem de berg af Thuis leg ik hem neer op een bed van ijs Aan tafel schrijf ik alles op: zijn doodskreet in de sneeuw de andere engel die hem tegen de bergwand zette en wegliep Daarna ga ik de trap weer af om zijn aardse verschijningsvorm van een uit de hemel gevallen eeuwige ziel te ontleden Vanaf de hals…
Zywa21 februari 2026Lees meer >

Kom terug

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 100
beschadig me, breek me, bespot me, met de wreedheid van een god die speelt bespuug me als stormregen op een dorstig veld, verneder me tot ik niets ben dan lucht maar keer terug pijnig me, splijt me, steek me met je stilte verwond me met je afwezigheid vertrap me als aarde, die smeekt om jouw voetstap maar kom terug bestuif me als asregen…
J.J.v.Verre20 februari 2026Lees meer >

Dak

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 102
Het is tijd dat we praten. De kamer is leeg, de geheimen opgebruikt. Vergeef me de vraag, maar veeg de tranen weg— ze breken het zicht op wat komt. Soms wil ik de tijd stilzetten, de val verzachten nog voor de grond bestaat. Een gedachte op een rand van zink. Zwaartekracht onderhandelt niet. Ik zat op het dak en zag de dag sterven…
Nathan20 februari 2026Lees meer >

Corrigeer gedrag

netgedicht
3.3 met 29 stemmen aantal keer bekeken 192
Voordat je weer een aanval doet op een tekst Wat volgens jou is fout is geschreven Moet je niet vergeten. Dat een gedicht ook artistiek kan worden weergegeven. Een fout hier en daar is zo gemaakt Maar een note wat precies zo staat Is een interpretatie van zijn creatie Het hoeft niet perfect te wezen of compleet ABN . Er is nog iets als…

Folie

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 150
Naar hoe hij zijn aangelegenheden runt Noemde men hem achter zijn rug "the cunt" Met de gevolgde roeping tot massage Die de gage d'amour werd van zijn blamage Sinds hij van blazoen en titels gestript Op verdenking van schending van functie Door zowel adelborst als plebs werd gewipt Liet zijn geheugen hem in de "punctie" Beschermen enkel…
Henk Jonker20 februari 2026Lees meer >

Dommeldood

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 92
Het kan zo lekker wezen sommigen doen het voor hun brood zo heerlijk tussen twee werelden hangen nog even sluimeren voor je weer in de pas loopt deze dommel kan ik waarderen maar sommige doen het tot hun dood ze zitten maar wat te rond te hangen met een scheef hangend hoofd soms slaat het hoofd naar voren gebogen in een stram en oud lijf…
Magda Haan20 februari 2026Lees meer >

Ver van mij

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 54
Zo ver van mij vandaan Geen rust om thuis te zijn Je wilt de wereld in en jouw werk is de mantel waarin je reist Overal, te weinig bij mij heb je even een thuis en steeds minder een plek waar je blijven wilt ook al is er alles wat je nodig hebt, hier bij mij, samen met mij niet ergens ver weg waar je in welvarende steden een aangename…
Zywa20 februari 2026Lees meer >

De spiegeling van de ziel

netgedicht
2.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 287
Rimpelloos water de storm in mij wordt stilte ik ben weer thuis nu De wereld buiten raast in schreeuwende kleuren, een storm van prikkels die de dag doorkruist. Ik zoek de oever waar de wind is gaan liggen, en de chaos in mijn hoofd langzaam bedaart. Het water ligt daar als een onbewogen plaat, als een zachte uitnodiging om naar binnen…
CB20 februari 2026Lees meer >

Kees XXVI; Kees was hier

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 96
In een scharlakenrode weide vol krokussen en paardenbloemen hebben ze een prettige en speelse gewoonte samen. Zie ze schitteren vol vuur en vurige verzen als de woede van een storm en figuren die uitroepen; zie uiteenlopende bedoelingen van tegenstellingen in antipoden ontstaan. Zeker buitengewoon somber van soort.…
Sjors Boesch19 februari 2026Lees meer >

Verlegen vlinder in een natte jas

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 132
Hij heeft de intense emoties om lief te hebben in stilte door pure glorie van natuurlijke heimwee op de lange duur in zijn mystieke erotische dromen waar koude nachten in verlaten steden huilen om een wreed verleden van armoede, verdriet en pijn hij houdt zichzelf niet aan het licht vast zoals de nacht soms om de dag lacht is…

Tussen Tijd en Stilte

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 79
Ik zit hier met ogen gesloten, mijmerend tussen tijd en stilte, waar de wereld slechts voor even naar de achtergrond wordt verschoven. Een stil moment van bezinning vat vlam in vurige aandacht, waar mijn gedachten vervliegen en zorgen worden losgeschoven. Ik volg aandachtig mijn adem, verzetsloos op en neer bewegend in diepe halen van…

Omslag

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 112
de stilte van de winter geeft mij rust en kracht krakende sneeuw heeft voor mij een donsdeken gelegd over kille woorden in de luwte van warme gebaren vertoont het leven waar het om gaat de stilte van de winter drukt langzaam en zacht bewogenheid in mijn hart die ik zal bewaren © Hilly Nicolay…
Hilly Nicolay19 februari 2026Lees meer >

Farawaystan

netgedicht
2.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 93
O lieve Olivia, dierbare schat mijn hemelse goedheid mijn liefste... "Ja, wat? Over wie hèb je het, zeker die ene die jij hebt aanbeden die jou om de tuin leidde met haar hof van eden die jou, verblind door haar blik op haar mouw gespeld heeft, misleid heeft dat mispunt met haar onbetrouwbare uitgekookt smoelwerk - miss piggy…
Xander19 februari 2026Lees meer >

Verleden Tijd

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 115
Soms in het heden zijn er dingen uit het verleden die zomaar boven komen drijven Zelfs zaken waarvan ik aanvankelijk dacht dat ik die wel kon verdragen blijken nu ineens de aandacht te vragen De wanhoop waarin ik zo nu en dan dreig te verzuipen laat me zien waar mijn pijnen zijn te vinden en welke kwesties me nu nog kunnen…

Schaakgod

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 130
Requiescat In Pace Jan Timman (14 dec. 1951 - 18 feb. 2026) Een schaakgod was hij in het diepst het diepst van zijn gedachten Maar jonge honden werden goden pc's die om hem lachten De Meester van het Eindspel is thans niet meer bij machte zijn schaakgrootmeesterschap te tonen want hij is niet meer dan een die met Max Euwe…

Uitbraak

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 66
Dieren zijn dieren ook in het paradijs waren ze niet veilig voor elkaar, maar toen kwam het kwaad: de meedogenloze mens voor wie zelfs de slang moest vluchten wegens een rijpe appel aan de boom waarin hij danste De tuin was al gauw te klein voor de mens, hij brak uit en trok de wereld in trok sporen van vernieling om de hoogste…
Zywa19 februari 2026Lees meer >
Meer laden...