En terwijl er een kano in de gracht beneden voorbij dobberde vertelde je over je zussen Er voer een sloep, oma, opa, jongelui eten op plateautje Nu ging het over onze ouders, wij als ouders hoe zij ons hadden zien opgroeien, wij onze kinderen ‘op een mooie Pinksterdag’ kwam bij ons naar boven Het was na de film over iemand die…

De doos ging open, de tijd stond even stil bij het zien van die bladzijden, broos en grijs het was de liefde, intens en grillig in haar wil een herinnering aan onze gezamenlijke reis ik weet nog hoe de waanzin teder regeerde in nachten waarin de wereld om ons heen verdween hoe de zoete ernst ons telkens weer bezeerde maar we zochten troost,…

Hij zag het water, rook de aarde, voelde de koelte van de wind die vanuit het woud der sparren naar hem toe kwam als een kind. Met zulke eenvoudige woorden zette hij zijn eerste schreden op de groene-zeep-baan der poëzie, vijf Venuscycli geleden. In die vergane tijd vocht hij het uit met een keur aan klassieke goden, innemende nimfen en…

Denkend aan vijf maal vijf honderd poëmen zie ik sedert niet eens vijftien maanden geleden pioniers erudiet van de tongriem gesneden onvermoeibaar olympische hoogten betreden het luchtruim verkennend al strooiend met namen van de ouden die voorgingen uit een grijs en vervlogen eeuwenoud verleden in sturm und drang het forum…

Schrik niet, heb geen angst voor vreemdsoortig aandoende zinswendingen, beste lezer, die worden hier immers dagelijks ten tonele gevoerd... Door een ingeving van hogerhand werd mij de kans geboden om de inzendingen in de eerste week van deze 'zomermaand' van deze en gene alhier dooreen te mixen in een potpourri en tot een culinair-poëtische…

Je maakt foto‘s van beelden op bruggen, in parken moeder en kind vind je de mooiste Je schildert een dikke buik op een paasei Je schildert embryo‘s, maakt een collage: geboorte gerelateerd Je gaat naar een 40 jarig huwelijksfeest in ‘t groen, zingt over hun dochter die ze groot hebben gebracht En dan ineens zie je jezelf lopen…

Ik kan hier met 1001 varianten op het multipliceren van hooguit unieke door 'n monnik gekopieerde folianten van kennis en onderzoek naar olifanten tot vondel en bredero's klucht van de koe en kostbare zeeroutekaarten en hoe een vorst van macchiavelli kon leren hoe hij zijn land en zijn volk moest regeren bestemd voor bevoorrechte getalenteerden…

Vandaag is het wereldmoederdag, niet voor Gaia, moeder aarde, maar degene die ons baarde... In de koelte van haar vaste onafscheidelijke huisvriend de wonderboy, die nooit luisterde naar de naam Toshiba omdat iedereen hem altijd wel ergens zag staan vertrouwde zij, wanneer zij niet de benen had genomen naar de binnenlanden van Brunei…

Nesten vol zwaluwkuikens bekken oranje en geel simultaan, keek ik bewonderend aan. Daar begon mijn stil verhaal zocht ik bijen in bubbels geliefden op kribben in opwaartse stromen, Ik leerde van slopen doorweekt en troostende woorden balancerend op koorden, waaide het flink – slechts een vinger stopte de tijd. Ook leerde ik gnomen…

Je hoeft niet veel te hebben om de zon te zien: alleen maar goede ogen en een bril misschien maar weet dat toch de diepste dingen gratis zijn en dat ze soms ook groeien dwars doorheen de pijn. Dus maak je zorgen maar niet al te groot en wees tevreden met het dagelijkse brood.…

In het diepe duister met de dood haast in de ogen op een haartje na de staart van de chinese olifant... elimia de pimia, ijskoningin zonder furore, in '81 djalal abad in kyrgistan geboren en achttien jaren later gesneuveld in boltini's tent ach was het maar madurodam kindparadijs bij wassenaar...…

Er drijven rode rozen in de vijver ik weet niet hoe ze daar gekomen zijn een kind misschien in klein plezier een moment van onachtzaamheid samengekomen in toeval en tijd daar drijven rozen en nu sta ik hier naast die vijver waar ik wil verpozen wat is het vreemd om hier te zijn bij het water met die drijvende rozen.…

Ik hoor in de verte Destiny's Child de keerzij van chaos en waanzinsirenen maar in twee hemisferen laat de ene de ander als Nereus' dochters in holle vaten tot op de bodem creperen zij koesteren Sympathy for the devil zij kennen geen tijd in de troggen van te diepe zeedemonen…

Nog groene sprinkhaan op open paardenbloem zacht de wind houdt zich stil Ochtend komt aan in stilte die nog ademt, licht dat zich uitspreidt over zachte grond, alles lijkt even te wachten zonder haast, alsof de wereld zichzelf weer wil voelen. Een sprinkhaan rust op een open bloem, klein aanwezig in het gewichtloze nu, zonder drang om…

Toch huist er achter het struikrovershelmgras een vreselijk oorlog-en- vredelievende mooie stad achter Indische duinen waarachter bezuiden de grote rivieren tompoucen in moppendozen met pisangtaarten zich vermommen als reuzen in monumentale kathedralen gelijk de nazaten van djenghis khan waar el kader atollah benali zich king…

Ik reed tussen gele koolzaadstroken daarachter lagen bollenvelden roze, rode, paarse, wit-gebroken, boven mij de blauwe lucht en alle auto s, welk merk dan ook, anticipeerden op elkaar, wat een weelde tussen het groeiende, bloeiende het tjilpende en zoemende…

Ochtendschemering roze licht boven velden bomen zwijgen stil Als schemer oplicht, openen mijn zintuigen zich verder dan nodig, alsof de aarde haar stem verheft, en elk detail lichter binnenkomt dan woorden kunnen dragen. Niet alleen ontwaken geluiden, ook mijn breekbare adem deint mee op het rijzen van de velden, terwijl de omarmende…

Op weg naar ochtendfilm stap ik in trein die vies, vloer kleverig, proppen Ben ook niet perse paasbest gekleed Sluit de ogen, gedachten poppen op: treinreis duurder dan gratis ticket, toch die nieuwsgierigheid, beweging, trap op trap af, lopen langs gracht zijn een soort yoga Open de ogen, zie ik groene kruinen aan bomen…

Ik weet niet hoe ik danken moet, Gij, die ons duizendvoudig groet in alles wat Gij hebt gegeven: het licht, de dag, het weer, de wind, de sterrenpracht, de lach van 't kind en ‘t water dat het al doet leven. Ik weet niet hoe ik danken moet, want Gij, o God, zijt eindloos goed Gij laat U overal uit blijken: in vrolijkheid en vriendenfeest…

Ach, mein liebe herr struik dat van die bokkenpruik was maar een joke, een schertsje van scherzo een kleine boutade die pruik is maar beeldspraak ach had ik hem maar met levensecht haar maar die is voor een pro fessionele poëet een nono als jij en ik niet te betalen het naturel donker op mijn schedeldak heeft na een kuur wederom…