Of ik plannen heb, appt zus vaak De laatste roosjes van mijn struik Goede vriend mailde mij een goeie dag Iemand riep naar mij op de parkeerplaats, vroeg vriend’lijk hoe het ging, zei: ‘zal wel goed want je gaat weg’ Ik zei: ‘k ga naar ‘t graf van zoon’ Nu keek hij bedrukt naar mij ‘k Reed weg en plots een tikje aan ‘t voiture,…

Men neme pagina x van de dikke wikipedia en waarachtig...daar staat de N van de stad waar niemand sterft lichtgetint langs blauwe baai onder de rook van herculaneum en de nog niet dode vulkaan in stegen dromen schooiers van een eerlijke munt in de moderne assemblage de autofabrieken van Beieren waar hard werken beter loont…

Blauw is de hemel Grijsgeel is het strand De verte lijkt te verdwijnen Zoals ikzelf en mijn pijnen En wandel waarheen? Jij in gedachten me houdt op de been Maar ook al die and’ren, de exen, de nieuwe en die me ontvielen De golven dekken ze toe De visjes de kwallen en kreeften garnaaltjes en mossels en al het gewemel van beestjes…

Zij wekt ons erfgoed andermaal tot leven en dat nog wel op Monumentendag ook al bestaat het twee millennia ik hoorde ergens wel de klepel luiden wist wel van Limes' castra en castella maar hoorde niet de kerkklok in Panoven slechts die van Pannerden tot Sevenaer…

De zwanen, hoe die stonden als familie aan de kant hun veren reinigend telkens, opnieuw en opnieuw zo wit willen blijven Terwijl sirenes om ons heen loeiden opnieuw en opnieuw De lucht donkerde maar de zon doorbrak opnieuw en opnieuw Ik langs het kanaal liep, dat alles aanschouwde opnieuw…

Wat langer geslapen vandaag maar dan wordt daardoor de dag wel korter. Het zou mooi weer worden deze dag: zonnig en droog, maar niet te heet zoals een tijd geleden. Straks wandelen rond de vijver zoals velen van mijn buren doen en even praten over kleine dingen. Zo dadelijk eerst naar de viering in de kerk, waar kinderen hun boekentassen…

Het is een adembenemend vooruitzicht om onderdeel te zijn van een groter geheel. De horizon werpt een voorzichtig licht, de geheimen zijn groot, mijn woorden nog ijl. Er is veel om over te bezinnen wanneer de tijd daar eindelijk is. Ik hou mijn adem in van binnen, verzacht de angst voor het gemis. Wanneer het zover zal zijn, ooit op een…

(Wees gegroet, voorbijganger!) Wij laten haar nog even persisteren in dubio van wankel evenwicht positioneel is zij nu uit het zicht verdwenen, doch de limes zal ons leren of en zo ja wanneer de kansen keren dat zij meer ziet op gele kleitabletten dan weer zo'n roomse keizer in portretten en dit weer transformeren tot gedicht waar…

ik beken en ik ontken ik twijfel en ik weet het zeker ik ga en blijf ik ga vreemd en stel me voor van alles ben ik geparkeerd in het eenvoudigste van het herkennen qua mens met zijn gevolg van hetzelfde soort trawanten die in mij wonen niets is vluchtiger dan het rijp dat in mijn vermogen ligt te rijpen naast de vruchten geteeld in…

er zijn eeuwen in mijn jaren overgegaan naar kleine telminuten die telkens iets van me nemen een beetje leven die in zorgen de twijfels aan mij gunnen, de stap naar het overgaan in rap tempo versnellen toch heeft het ook iets gegeven, een paradox op het voorgaande, een smiley met vele gezichten en duimpjes die zich verzetten tegen…

Aan de telefoon had ik het over nog geen vakantie gevoel Maar hier nu met jou die me ophaalde van ‘t station… een begroeten, de kleine die me verbaasd dan naar zijn mamma lachte. Rijdend vertelde je over ‘t bezoek van familie, foto s en vrienden die zo vol liefde. Op de parkeerplaats van de heide spartelde hij opgetogen naar…

Was elke melkkoe maar een heilig dier dan had die Zeus z'n goddelijke gang niet kunnen gaan met escapades voor zijn buitenechtelijk plezier en was Europa niet ontstaan als kroonprinses met eendere naam…

Ik liet me meeslepen door veel belovende titels gedrochten van gedichten en dito zinnenspelletjes ik ergerde me bijna dood aan de dubbelzinnige taalfouten in overvloed op het terras aan de zee en er waren ook dronken lettervlinders die meedronken uit de hedonistische poel van analfabete ziel-ontkenners navelstaarders en ambivalente amateurs…

Heel even weer wat dieper ademhalen nu de morgen nog jong is en de temperatuur draaglijk. Het leven gaat verder: de uren, de dagen, de seizoenen maar ook de vakantie en de vrije dagen. Misschien plannen moeten wijzigen door ziekte van dierbare mensen, die gelukkig weer wat beter zijn. Het leven hebben we niet in de hand en dat zorgt…

Oude wortel rust een stille bron van wijsheid ontwaakt in het licht Onder je voeten leeft een oud geheugen, een stille bedding waar je mag landen. Geen haast om verder te reiken dan je ziel verdraagt, de seizoenen kennen het ritme van je hart. In regen, wind en wortels herken je opnieuw wat onder de drukte stil is blijven ademen. Jouw…

Sterren zonder stem de nacht houdt haar adem in een blad beweegt zacht Wanneer sterren fluisteren, opent de nacht zich boven het landschap waar licht rust op de aarde als een gebaar dat niets vraagt. Tussen het ritselen van bladeren en de koelte die zich langzaam ontvouwt, ontstaat een stilte waarin mijn adem zich voegt in een ritme…

dolen van graf naar zerk, over het groen waar vergeten graven in oude taal met elkander praten schuiven met de voeten over schelpenpaden die het verdriet en de ellende van velen hebben gedragen ik struin en zoek een plekje uit die vandaag of na morgen mij zal hervinden in hetzelfde oude graf van al die onbekenden ik wil geen letters…

Ruimte tussen licht een adem die mij draagt zonder mij te noemen Tussen stammen die geen haast kennen, opent het bos een ruimte waarin mijn adem langzaam de maat hervindt en elke stap minder van mij verlangt dan aanwezigheid. Het licht beweegt behoedzaam door bladeren die niets willen bewijzen, alsof de ochtend mij uitnodigt te verdwijnen…

Voel ik mij, nu zij mij heeft blootgelegd van achter een krulgrijze grijnzende Javaanse makker? Het moge zijn, dat zij veel van mij gerecycled getransformeerd heeft tot nieuw leven gebracht soms evenwel is een reactie als deze de moeite waard om nog eens op zijn merites te lezen Zal ik haar vergeven voor haar kunstgrepen synthese?…

Ik vind, in alle eerlijkheid dat het maar goed is dat u weet al is 't een trivialiteit dit klein en onbeduidend leed dat ik mij stuurs van taken kwijt verricht wat hier geen mens ooit deed de ei die onder 'ai'klank lijdt daarvan heeft gen z nimmer weet die doet zijn mond steeds wagenwijd een filmster na die kauwgom beet waarmee het…