God zwaait altijd vriendelijk gedag naar de Duivel, zijn allerbeste vriend ze zijn beter bevriend dan iedere vriendschap vele malen beter dan welke je ooit zag Want de één kan niet zonder de ander bestaan ze zouden allang verpietert en begraven zijn ergens in de woestijn in graf zonder naam beiden in onbelang gegaan Goed en kwaad is als…

Voel jij ook de extase in de taal van fladderende voorjaarsvlinders herinneringen naast het gammele liefdesbed voeden vieze schimmen op het vale behang rebelse ratten onder het beschimmelde bed behoorlijk onvoorzichtig, het is wrang witte lakens een beetje smoezelig kreukels in een gezond verstand in een hotelkamer vol eenzaamheid aan…

Het achtergrondgebruik van satellieten in ondergrondse bunkers in de bergen zal volgens bronnen meer dan de limieten aan opgewekt uranium verbergen nauwkeurig brengt moshad alles in kaart daar is de fbi bij vergeleken een kleuter die met vliegdekschepen vaart wiens moeder enkel wacht op bibi's teken op het uur u, na jaren voorbereiding…

Ik slaap in de hut, op een matras van zeegras -- en droom jou bij mij.…

Rooi oë Verminder In die donker Hulle sterf in die nag Barmhartige tellings Word deur die ewigheid gehuur Verlaat my harteloos Die vloed van skuimende putte Hoe dikwels het ek Die getye verag Wanneer die kleure van jou stem Weereens my afwagting pynig…

de wind waait niet over ook word ik niet dover door de afstand in tijd ook als ik de weg afrijd niets komt dichterbij het zijn niet enkel flitsen het is een stroom van vermisten die wij over en weer delen ze hebben onderscheidende namen van afstoten en helen ik teken een aureool om je beeld je stuurde het me terug het was je ziel die…

Vroeger was mijn naam een zegel, een klemtoon onder wat ik maakte. Zodat de wereld wist: dit is van mij. Ik hield woorden vast als iets wat kon worden afgepakt. Nu is mijn naam een baken. Ik zet hem onder de pijn, onder lentedagen en modder, niet om te bezitten maar om zichtbaar te blijven. Mijn hand rust op het papier. Inkt volgt…

Na die zwarte winterdagen waardoor ik slapen zou moet ik nu echt bekennen dat heb ik ook gedaan niemand die naar me vroeg niemand die mij belde geen mens heeft mij gezien hier in mijn theater van gekte de waanzin waarin ik leef op een verborgen domein daar word ik voorbereid voor dat wat komen gaat ik ben bekend met de mens in…

Op de foto in de krant staan Daihatsu's en Toyota's op een landje. Alles staat nog op het sportveld. Kastuinbouw ook. Alles is normaal. Daarachter rijst de watermuur,de muur,de muur van water. Huizen en schuurtjes worden opgetild, kantelend.…

Alles is één en alles is anders. We komen en gaan en moeten alles leren, eer we verstaan dat ieders wijze van zijn uniek en toch hetzelfde is als bij elk ander. Wat is het doel van onze lange zoektocht want we vinden niet maar worden gevonden. De rivier vertrekt hier maar komt nooit nog terug en wordt weer elders water maar later…

as ek leegte voel dan is dit nie niks wat ek bedoel nie die ruimte is dan vol met jou gevul dit is die herinnering, dat ek van jou hou as ek niks meer voel nie is dit nie niks nie dit is meer as lug of daardie leë glas water daar is altyd daai gevoel, dit iets dit bly in my gedagtes vir later sê dus nooit, jy is nie meer daar nie ja, nie…

toen ik vloog terwijl ik half sliep op het randje van stilstand zag ik de schitterende blauw- paarse bloemen van de Jacaranda waar was het kind dat zich hoog boven in de boom verstopte toen een zoemende vogel des doods boven haar vloog? in deze onwereldse verstilling had de Jacaranda een transcendente glans over het weerloze gelegd…

Ik wil niet meer treuren om voors of tegens om kleuren die in kiem zijn gesmoord, om alles wat nooit zal zijn als schaduw van verlangen, patroon doorweekt met pijn Nee, ik wil niet meer verloren zijn, in dit labyrint vol tranen elke weg een doodlopend pad, waar ik ook ga, ik voel spijt die als zwarte inkt mijn aderen slijt Treuren is een…

de kamer is niet meer zoals die was toch is dit de plek, geografisch gezien hier staat nog wel een lege fles het glas is verdwenen met de adem die glinsterend naijlt op de muren het raam is gevuld met lucht en vogels al het andere is hoorbaar in gedachte er is maar één doorgang met deur de schakelaar maakt het verschil aan of uit, gebroken…

In het beukenbos staan kale bomen stram, geduldig en neerslachtig te wachten. Wie zal hun kil waaiende gedachten met zorg en wijsheid tegemoet komen? Uit zware wolken dalen ademstromen, beuren grauwheid op, dankzij weefkrachten: groene luchtige tapijten verzachten harde grond met hun groeiende zomen. Alle pluizen van de kleden zwellen;…

Als alle woorden zijn gezegd kruist de koning het groene land staat voor een gloeiend frasenvuur striemen de snaren, wit verbrand Aan haar voeten stort hij neer Lucille, ik smeek je, hoor mijn bede maar als het hart moe is gestreden geeft ook zij geen weerklank meer.
 Wanneer de vonken zijn verdwenen ‘Rest mij jou de beste wensen’ en…

Mij rest slechts hakken met een botte bijl. Het voelt alsof er mij iets wordt misgund. Klein restje vechtlust van een bloedend rund. Net iets te veel slagen met een natte dweil. Toch incasseer ik dapper, geheel in stijl. Niet in positie voor gelijke munt. Maakt dat ik puur vergif spui onverdund. In nijd verbergen schuilt voor mij geen heil.…

Fietsen is mijzelf naar een andere werkelijkheid begeven. Zweven wordt vliegen. Tijd heeft hier een andere duur. Geen seconde, minuut of uur. Ik voel mijn benen, traag en krachtig. Om mij heen veranderen de huizen, bomen en `t gewas, als een schilderij dat zich uitstrekt, maar nooit af. Zich niet laat vastleggen. Zoals het leven dat…

Het ooglicht zo donker. De dood kleurt zwart. De smaak is te bitter om nog van te genieten. De zon schijnt donker in mijn geloken ogen. Mijn tong proeft niet d'zoete smaak van toen. Herinneringen verlichten, Brandend in mijn hart. Vervagen dag na dag, In de mist van het heden&.…

Ze krijgen niets meer Ze gaven ons stank voor dank! Die tijd is voorbij! Europa: te oud Azië: te vol. Tijd om -- daar iets aan te doen! De bom kan het doen: ruimte en vrede scheppen -- en wat meer respect Australië mag blijven, voor de kangoeroes -- en de vakanties…