VERSLINGERD
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
128 Een luchtige open gordel
van bosanemonen
in beuken- en eikenwouden
kronkelt vol blinkend wit
met licht roze vermengd
om het statige Breda
werpt zijn ene uiteinde
over Nederlands grens
laat het sierlijk landen
in het Mariapark
van Meersel-Dreef.…
mirakelvis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
112 de kooi is roest en goedkope jenever,
tralie snijdt in mijn tong, de vrije vogel
doopt zijn vleugel in oranje zon en pist op wormen.
maar in deze kapotte borst kolkt een oceaan —
zwart water, soms moorddadig,
mirakelvis die wild flitst in donker zout,
mijn bloedwater laat hem dansen als gods vieze grap.
toch rijs ik op, klootzakken,
stof en…
Langzaam kijken
netgedicht
2.3 met 29 stemmen
326 Kleine opening
licht wacht tot ik echt waarneem
en blijft even stil
Hoe ik kijk naar de wereld,
door een kleine opening waarin licht
zich verzamelt als een vloeibare belofte, en elke
vorm zich toont alsof ze even bij mij wil blijven stilstaan.
In mij ontstaat een ruimte
waar beelden zich laten benaderen,
lijnen die zich ontvouwen als…
In ‘t Dal der Mariën
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
461 O, Gij goedgezinde zon, geklommen
boven nog kale bomen; haagbeuken
tunnelen een verleden met blijvend
blad; durven floreren in contradictie.
Moeder van de toehoorder, spreek
met mij, zo wij nader geraken tot
elkaar; deel uw smaak, uw verlies
in familiaire kring. Tel de ringen
van omgezaagde telgen, laat u zien;
basten en schorsen, geloste…
Berouw
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
495 vergeef me mijn kille woorden
zo waren ze niet bedoeld,
ik verkeerde in koude oorden
waar warmte vanzelf was bekoeld
nu ben ik terug in de haven
terug uit die ijzige zee,
diep heb ik die woorden begraven
en mijn warmste zin breng ik mee
geloof me, het vuur zal weer branden
ik stuur je oprecht mijn pardon,
mijn warmte ligt nu in jouw handen…
dies natalis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
319 Als wij opwaarts stromen,
twintig vingers in één hand
verschuiven kiezeldromen.
Onder kruiend ijs
liggen wij wang-aan-wang
ontdekken het koren aan de bron.
Waar goden samenscholen
als oude wijzen zwijgen.
Daar ligt de dam verzonken.
Verdrinken mijn lippen
in jouw haren,
groeien wij dies natalis
uit het riet omhoog.…
KOEIENDANS
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
131 De deuren van de stal
zwaaien wijd open
telgen van het runderras
verdringen elkaar wild
na maandenlange opsluiting
rennen springen en stampen
op de ruime weide
waar elke grasspriet
feestroes en vrijheid roept
de dolle dieren
werpen al hossend
de stalgeuren van hun huid
door zuiv're lucht over bloemen
reuk kringelt en windt op
stijgt…
Welkomstcomité
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
153 Eer zij de kamer goed en wel betreden kon,
hadden de Geachte Heren,
tevens vaste leden van het welkomstcomité,
hun mening al klaar.
"Mevrouw,
bij nader inzien dit en dat,
maar wacht eens even,
hier is geen touw in rond te weven,
dit tart ons aller mannelijkst verstand.”
De kloof tussen hen en haar
lag precies daar,
in die ene…
Gnoom
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
188 Geen alledaags
maar een meerlaags
suspense verhaal
onder een verflaag
was mij ontgaan
in 't deinend voort
schrijden van de tijd
zonder dank
en weerwoord
zonder omzien
en genade
weerloos en
zonder begrip
voor haar wandaden
naar de toedracht
van de kille feiten
achter tralies
liet zij met stille
trom mij raden
naar de naakte…
onder toezicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
110 wit
de muren zijn te wit
veeg niet weg
wat niet mocht bestaan
blijf
de dokters glimlachen
ik poets hun tanden
met mijn ogen
beter
niemand zegt wanneer
gangen verschuiven
en ik
tussen deuren die me volgen
ze komen
riemen
een spuit
ik heb mijn handen
aan de muur geplakt.…
Wat ik tegenkwam 10
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
119 Een eeuwigheids gevoel
na de meditatie
Tijdens het wandelen
in steeds hetzelfde landschap
veranderend van moment tot moment:
In de vrouw op scootmobiel
met haar hondje aan de lijn,
de zwaan roerloos op haar eieren
de visser op zijn stoeltje
in het witte riet dat daar
zo lang maar staat,
het verstopt zich in groeven
en bemoste schorsen…
Het pad loopt anders
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
63 Het pad loopt anders
dan gedacht, we verdwalen --
in compromissen.…
Palmzondag 2026
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
123 Gemengde gevoelens:
geuren van palmtakjes
vermengd met herinneringen
aan kinderjaren.
Vreugde om de feestelijke processie,
gejuich van plechtige gezangen
maar reeds doortrokken
van dood en afscheid.
Een lang evangelie
waarin alles weer tot leven komt:
het verraad al weerspiegeld
in een blijde boodschap.
De kus als begin van de nacht…
Leven als Kees
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
104 Het is waar
als het werkelijke licht allang verdwenen was
en zelfs het Belgisch blondje niet meer bitter smaken wilde
bevond hij zich daar
af en toe
in een verwaarloosbare toestand van aanwezigheid
niet zo raar
als je toch eens weten zou
wat het daglicht nooit kon worden toevertrouwd.
Het is waar
dat hij soms de duisternis der duisternissen…
De filosofie van Maät
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
104 Goedheid en waarde
zijn duurzaam bedoeld,
onverstoord
vanaf hun ontstaan,
terwijl alles en iedereen
die de voorschriften schendt
wordt gestraft;
de natuurlijke wetmatigheid:
zonder essentie geen authenticiteit;
zonder authenticiteit geen echtheid;
zonder echtheid geen rechtheid;
zonder rechtheid geen juistheid;
zonder juistheid…
Spielereien I+II
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
113 __I__
Elke keer als ze mij raakte
in mijn hart
op mijn andere wang
veerde ik terug
naar haar.
Ik zei
dit stopt nooit
maar nu
is het toch echt voorbij
alleen haar hand
gloeit nog na.
__2__
Deuren sloten ramen
licht dat meebewoog
gelijk met het vertrek
maar de schaduw bleef
hangen aan haar haakjes
in die verstilde hoek…
Werkman
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
182 Zijn sterke handen
zijn ouder geworden
door daden en dingen
die tot actie dwingen
hij heeft niet
meer die lenigheid
van vroegere vingers
en vlotte vleierij
met de natuur
van voorheen
stevige schoenen
met versleten zolen
eelt op zijn taaie ziel
zijn broek, te strak toont trots
zijn billen zijn nooit moe
van het zitten
op…
oranje licht op de vloer
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
110 de gin gaat open
zoals altijd te vroeg
oranje licht op de vloer
alsof dat helpt
ik kruip nog eens door haar hoofd
knieën kapot
maar goed
we kennen dit stukje al
je maakte er een mooi verhaal van
over mij
klopt niet
maar het leest vlot
mijn hart lag ergens in een motel
ik denk dat ze het gewoon hebben laten liggen
bij het vuilnis…
Toeval bestaat niet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
139 Het universum stuurt memo’s rond.
Sluit het net rond slordigheid.
Doet deuren open die voor andere dicht blijven.
Heeft van tevoren bedacht wat wij nog niet van plan waren.
Haalt preventief het avondeten van morgen uit de vriezer.
Bedenkt alvast namen van onze ongeboren opvolgers.
Zet alvast een flesje koud.
Stuurt exen weg die het opnieuw…
Daar, ginds op Golgotha
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
135 Daar, ginds op Golgotha
hebben wijzelf de vrede vermoord
de zegen veloochend
Zijn handen en voeten doorboord
bespot en geslagen
Zijn liefde en warmte in bloed gesmoord.
Daar, ginds op Golgotha
heeft Hij Zijn Vader gebeden om vergeving
voor Zijn beulen
die Hem nagelden aan het kruis
en vroeg voor hen om gena
beloofde een zondaar hem te…