Stolpersteen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
427 Ternauwernood
aan de bijna dood
ijzerenheinig
ontkomen
struikelt de witte
met het zwarte hart
als het hijgend hert
over de stolpersteen
op het Pieterplein
of over z'n eigen
Damocleszwaard?
Vesuvius' as
stijgt ten hemel
uit een bijna
dode vulkaan
de laatste adem
vaart in Paradisum
uit de krochten
van het Vaticaan…
[ Liefde is een maan ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
352 Liefde is een maan,
ze verandert per dag, wordt --
groter, wordt kleiner.…
Wat tussen ons leeft
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
583 Je blik zegt genoeg
stilte groeit tussen ons heen
woorden hoeven niet
Ik hoor je nog voor je spreekt,
voel de rimpeling in je stilte. Elke blik een
fluistering die mij moeiteloos bereikt. Je adem trilt door
mijn huid, een taal zonder woorden. Je aanwezigheid golft door mij heen.
Je vreugde gloeit als ochtendlicht
dat zachtjes door mij…
Andere tijden
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
582 Heden kijk ik uit naar andere
tijden
nee, niet naar ajax voetbal johan cruijff
die tak van sport wil 'k nu het liefste mijden
die deel ik liever met mijn liefste meiden
de een rust op een tak als troetelduif
de ander is naar bed, slaapt als
een roos
ze had geen zin vandaag, en keek
heel boos
ik deed of ik iets las van
marjan luif
die…
Primavera
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
413 paarse hyacint
met tonen van jasmijn én roos ~
primavera…
Uit stille hoop verzonnen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 Je brengt mijn schaduwkant naar de oevers
van de rivier, waar de hoofdstad
uit een spiegel drinkt
vol intieme handelingen
met een dronken volkszanger
op hoop van zegeningen
de beide longen in de wind
ogen naar de horizon
uit stille hoop verzonnen
dit is de nacht, hier is mijn dromenland.…
Esohe
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
489 Na tweeëntwintig jaren in dit leven
mocht kleine pompelmoesje Esohe
op jazzy soundmixgrooves van Ekathe
de vleugels uitslaan van haar curly hair
haar face fotogeniek als van een ster
die tiktokt in het facebookunivers
ze schrijft nadat ze Recht heeft gestudeerd
en valt omhoog op dichtersfestivals
en wordt een kijkbuishit...
ze presenteert…
[ Ik sta hulpeloos ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
324 Ik sta hulpeloos
in het meer, waar is de gier --
die mij komt redden?…
Conclaaf
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
599 Citta Roma, ruim drie eeuwen her
ligt Innocentius XII op sterven
amper bekomen van het Weens beleg
waar legers Christenen de Turk verjoegen
Terwijl politici en kardinalen
in 't Vaticaan sub rosa in conclaaf
geheime onderhandelingen voeren
over de toekomst van de christenheid
vindt, als zijn laatste uur geslagen is,
de meest belangrijke…
Zo graag schreef ik een lentedicht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
474 Zo graag zou ik vandaag een lentedicht
vol blije vogels voor je willen schrijven
maar ach, ik kan toch niet zo lang hier blijven
want er is ook op zondag nog een plicht.
Maar weet: de zon zal morgen ook wel stralen
en schrijf ik dan wel mooie droomverhalen.…
Nova Vindobona
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
403 Nog maar drie-en-een-halve
eeuw geleden
belegerden Osmanen, Transsylvanen
Moldaven, Turken van het
Krim-kanaat
ten tweede maal de keizerhoofdstad Wenen
Het waren Polen, Litouwers
die streden
met Franken Saksen Zwaben Oostenrijk
als Christenen van 't Heilig
Roomse Rijk
de kathedralen werden geen moskeeën
Nu, op het zwaardpunt…
ijdelheid der ijdelheden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
464 als zand dat door vingers glijdt
een schaduw in de ochtendtijd
zo is de jacht naar groots en meer
een echo in een lege sfeer
we bouwen torens hoog en breed
vergeten wat er echt toe deed
vergaren goud, vergaren macht
maar zien niet wie op ons wacht
de spiegel fluistert leugenzoet
kent niet wat de ziel ontmoet
wat blinkt, vergaat, wat schittert…
Spek en bonen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
556 Er is niets te eten in de keuken
van Karel Frank Wachter
geboren hier in de stad
en vorige winter overleden
We boenen het aanrecht
gemaakt van zijn grafplaat
Er zit nog geen krasje op
De kist waarin hij lag
hebben we geruild
voor spek en bonen
De tijden veranderen
maar ongelijkheid niet
hoeveel marsen we ook lopen
naar het Grote…
jij bent mijn lente
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
480 je ging met de zon
en een stralend gezicht - je
kwam nooit meer weerom
ik nip aan jouw kom
nu en ik schrijf met je pen
nu ik je fluister
ik … niet slapen
ik … niet eten en al-
le licht is duister
het park wacht
op het ochtendlicht
en jou…
Weekimpressie
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
598 Verstikkende walm van kleurrijke voetzoekers
beneemt mij de adem en slaat op de keel
onttrekt het esthetisch gevoel aan mijn brein
van harmonietinten in diversiteit
Het maakt mij dood- en doodziek. Allicht!
het belemmert het zicht van mijn ogen
Hoe zonderling toch
dat een spierwit konijn
het scheppingsverhaal opgetogen
van zijn zwarte…
Ongeschreven boek
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
436 Bezielde hersenen nemen
de hand van de kunstenaar
in zijn eenzame universum
en tekenen een eenvoudig huis
je bent in een andere wereld
woeste rivieren kronkelen
rond jouw verstilde adem
dood onder de gestorvenen
ligt het vlees van jouw leven
te rotten in het kille graf
De kunstenaar is
in dit geval een man
kaal zoals de kale boom…
diversiteit zie je niet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
673 niet in de kleur van iemands huid
niet in een naam die anders luidt
niet in de taal die iemand spreekt
niet hoe een stem door stilte breekt
diversiteit zit in de geest en ziel
in hoe je voelt, hoe jij beweegt
in dromen die je laten vliegen
in wat je liefhebt, wat je ziet
inclusie is de hand die reikt
die ieder welkom heet en wijkt
voor…
[ Ga niet staan turen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
303 Ga niet staan turen
naar de horizon, maar kijk --
waar je staat en loopt.…
White rabbit
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
534 Aan boord van Fragile
op weg naar haar tweelingzus gaia, het moederschip der blauwe planeet
ontwaart het eye in the sky
een wit konijn, moederziel alleen
en van zijn god verlaten
die de hele bliksemse heksenketel met een welgemikte worp smeet
in het zwarte gat in de rok
van het almaar slinkende terugplooiende heelal
het multicolor…
Creatio
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
457 Licht, lichtheid noch ledigheid,
geen geluid.
Niets...niets dan volkomen ledige, volledige, alles absorberende alles doordringende penetrante
impermeabele nonkleurige betekenisloze in zichzelf besloten
coherente uv-loze nietsheid:
leegte.
Bewegingloze uitgebreidheid..
Geen licht of andersoortige uv-stralen in de stratosfeer,…