Wie het ook geschreven heeft, een dichter onzer site wellicht dank desalniettemin voor dat geweldig coherent gedicht dat niets aan helderheid en fantasie te wensen overlaat het is beperking die de meester maakt, want overdaad dat schaadt Met mij is zij geenszins voor Kafka's beren op de weg gezwicht zo voelt voor haar de vlucht naar…

De volgende morgen na die mooie zeilbootdag met jullie, uitje om onze verjaardag te vieren -’k had heerlijk geslapen en droomde dat ik de bel hoor ‘k van boven de trap roep dat ik kom, snel naar beneden, iemand achter me, jij bent dat, me liefdevol aan mijn kaken optilt naar boven, ik blij, alsof nieuw geboren, kwam wakker naar beneden…

De juchtleerkever (osmoderma eremita) is een keversoort uit de familie van de bladsprietkevers. De wetenschappelijke genus-naam is voor het eerst geldig gepubliceerd door Giovanni Antonio Scopoli in 1763. Hij vond de kever in de holle stam van een perenboom. __________________________________ De osmoderma is een kluizenaar die het moderne leven…

Miss Muze was, voor zij het daglicht zag een rupsje nooitgenoeg dat in de nacht een lelijk eendje was dat had gewacht tot zij niet meer in Morpheus' armen lag wierp plots haar masker af in een pop up in het gezelschap van een buttercup…

Geef wat je hebt Het geeft niet als het niet perfect Niet helemaal af, geslepen, gepolijst, ingelijst Aangehaald, bejubeld Bekroond Grijsgedraaid Stoffig geworden in een laatje Door de muizen aangevreten Lang vergeten Dus geef het nou maar…

Ik ben geboren Op Greenwich tijd, Ver van Engeland, Gelovend dat de mens, Na elke val, weer kan opstaan. Ik ben geboren in een land Waar mensen dik worden van diefstal. De bruggen over onze rivieren Verscheuren lichamen Tot nieren, lever en darmen. Mijn bruggen verdelen mensen In degenen die wonen Aan de linkeroever van…

Hoe het komt dat zomers in heldere zonnewarmte de ouder wordende mens zich plots weer jeugdig voelt weet misschien alleen de zon, in zonnig denken zonnewarmte koestert zacht de levenshuid een verkoelende wolk komt als een bruid om de schaduw stilletjes te wenken want rimpels liegen niet, veroorzaakt door een lach geluksgevoel verovert dagelijks…

Onze gesprekken zijn zo vertrouwd als praten -- in elkaars dromen.…

zijn ogen waren dood al overleden toen hij besloot de eerste trein te nemen die denderde zo lekker door vol massa voor de grote flits in je gezicht in nog donker ochtendlicht kon ik hem niet zo laten gaan riep hee zonder naam en pakte de mouw van zijn spijkerjack voelde weerstand in beweging door moeten gaan nog had hij mij…

Je wacht op iets dat je steeds denkt te zien maar altijd mist De beelden lijken een houvast als je in ‘t donker grist Die glimp en dan toch weer die angst dat je je hebt vergist…

Jantje zag eens pruimen aan voor ganzeneieren in de schoot zijn vader had niks met the facts of life, schoon hij ze hem verbood mijn neefje Jan is niet adhd gediagnostiseerd maar zijn adénohypofyse scheidt peptiden af in rood hormonen die bij toeval via 'n omweg in de bloedbaan van z'n brein terecht gekomen zijn een kortsluiting…

men zal ons over bossen verstrooien wie we ook waren al het hartzeer in menselijk tekort verpakt geraakt in lucht en water we nemen de kleuren van de aarde aan wie ons ook beweent wie ook in de spiegel kijkt naar diep verdriet men zal ons over bossen verstrooien wie we ook waren…

net uit de cocon vleugels in de zon vanaf het eerste licht volmaakt voor een gedicht…

Helwit tegen blauw. Waarschijnlijk een afrekening. Na al dat gewauwel en getwijfel of uw reis wel was betaald. De staat wil weten wat voor nagellak of schoenmaat en welk kwaad u in hun land achterlaat - Kafka kreeg het weer benauwd: 'U hoort te voldoen aan een westers klimaat!' Typisch dat de controle boog voor een extra geeltje: u…

waar overdag het najaar de wereld kleurt met bont palet verrassen in herfst vakantie-uren op avonden het Kralingse Bos met een magisch schouwspel de hemel feeëriek verlichtend toveren mens en techniek met wonderlijk licht en geluid een mysterieus landschap waarin bomen geheimen delen onzichtbare handen weven een sprookjesachtige tocht…

Geestelijk leven is leeg, je zult niets vinden -- Alles is er al!…

ik zag de stenen liggen in zacht kabbelend water en kende hun afkomst uit mijn gesprek met de rivier die in rustige klanken zijn verhaal aan de oever murmelde en verder stroomde met een opgedane ervaring rijker in de bedding had de kracht van de stroom zijn sporen van duizenden jaren nagelaten van groot naar klein rots…

Het is misschien vijf dromen verderop dat land waar jij verdwijnt in jouw dans en veel tijd om te schrijven heb ik niet maar ik vertel je over muziek over het voedsel van mijn volk er is geen tijd om na te denken jij staat daar waar mijn wereld eindigt en zwaait er naar de wolken met niets anders om over te peinzen dan de afscheidsbrief…

toen ik laatst op een avond de wind voelde om mijn slaperig hoofd kwelde een jeugdbende eksters me met krassende boodschappen ik wist niets zinnigers te doen dan staren naar het gedoe de metallic-kleuren de drijfveer naar glinsteringen in die hoge boom tot een van hen plots wegvloog naar het raam van een huis om daar roerloos…

Onhandig houdt hij mijn hand vast, net een foto -- van lang geleden.…