Ongeschonden
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
541 In het grote blauwe woelen
van de wereld schitteren
okergele Zonnebloemen
in een vaas
Hun uitgesproken
zeggingskracht
in drie tinten geel
bijeengehouden
Door moederlijke
troostrijke armen
zachtjes wiegend in
ongeschonden samenzijn…
[ Jij geeft niets om mij ]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
414 Jij geeft niets om mij,
ik hoop dat je plezier hebt --
Met mij gaat het goed.…
Burgemeester Korevaer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 Burgemeester Korevaer
Riep alle mensen bij elkaar
“Bel de kranten!, schrijf je moeder,
allen zijn we in gevaar
onder ons is een leugenaar!”
Een leugenaar?
Een leugenaar!
Een vieze, vette leugenaar
Zo een die ware dingen zegt,
maar eigenlijk klopt het niet echt
De opticien wist het vrij zeker
de buschauffeur die moest het zijn
die heeft…
De enige echte robot
netgedicht
5.0 met 105 stemmen
412 de ochtend
spande had
rode tuikabels
om het blauw
van de hemel
te dragen liet
wolkjes hun wit
als schapen door
ze te laten grazen
de idylle van
een vreedzame
aarde klokt enkel
vroeg op de dag
daarna verpest
haast en stress
stilte en rust en
stroomt verkeer weer
van groen naar rood
ik schouwde
als bezoeker de stad
zag in wakker…
Dromen van ooit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 gisteren nacht had ik een droom
ik keek naar jou
nooit wende je of werd gewoon
een discussie en je zilverkrullen
ik keek naar jou
verstrengeld pratend nachten vullen
je was inmiddels op mijn lijf geschreven
ik keek naar jou
bleef je oneindig liefde geven
gedachtes die ik rijmend probeerde
ik keek naar jou
hoe je schilderde, me inspireerde…
LAIS CCLXXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Er is geen god die slechts voor ons bestaat.
Er zijn geen wetten die ons leiden kunnen.
Er is geen vijand, geen duivel die ons haat.
Er zijn geen woorden die ons redden kunnen.
Er is leed dat wij met wrok verdunnen.
Er is nijd die nijpt in onze billen.
Er is weelde die wij blind verspillen.
Er is de schoonheid in de lelijkheid.
Er is een zucht…
GAVE HUID
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 Heer Bommel toont zich
in zijn vroege bekendheid
vaak doodgemoedereerd
zonder enige kleding
op Bommelstein
zit hij genoegzaam in een stoel
rookt vol genot zijn lange pijp
die blote bruine berenvacht
mag wie dan ook zien
een sprong in het water
kent geen zwembroek
Olivier Berendinus
wordt ouder en kuiser
draagt meestal een open jas…
Lieveling
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
457 Mag ik je naakt schilderen
met die gelukkige glimlach
onder de halfduistere maan
in het holst van de nacht
Kan ik je fluisterend voorlezen
uit het boek met duizenden
bijzondere sprookjes
terwijl je luistert
Zal ik mijn adem zuiveren
met de zuurstof uit het duister
terwijl jij verder vertelt
wil je nog een keer
mijn naam fluisteren…
Max who?
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
491 Waar ik aan denk bij Max laat zich niet raden
Was hij soms keizer, soms een paus geweest
In de historie - voedsel voor de geest -
Vaak meer vereerd dan recht doend aan zijn daden?
Nog altijd is, na honderd
zestig jaar
Bij ons beroemd die ene: Havelaar!…
Zon, Wolken, Ster
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 We waren door het dolle heen
zo blij met elkaar, zo blij
elkaar gevonden te hebben
liefde gevonden te hebben
ware liefde, voor jou en mij
...Mijn liefde voor jou is er nog
...je kunt haar zien stralen
...waar je ook bent, laat de zon
...van je bezigheden ondergaan
...en blaas de wolken van je zorgen weg
...dan zie je haar, zie je mij
..…
Geen bereik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 guur tochtte
de wind om
de hoek waar
ik voor de
kou schuilde
in vlagen
vertelden de
desolate
stromen hun
herfstige dromen
uit een wereld
die het kleurtapijt
voor morgen legde
als een sneeuwse bui
haar niet bedekte
kou snerpte langs
mijn ogen die ik
toekneep tot een
deja vu uit een ver
winters ervaren
in het verschiet
van…
Onmenselijk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
436 Van gruwelijkheden over en weer
Rücksichtslos met enorme waas voor ogen
Denken zij namens Hem te kunnen bogen
Op steeds verloren vrede, keer op keer
Laatste woorden hieromtrent niet gezegd
In 't Midden-Oosten, pleit geenszins beslecht…
Zo gaat de tijd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
528 zo gaat de tijd
- zoals de klok slaat
zeggen de mensen -
maar de klok slaat
wiskundig, regelmatig
altijd van links naar rechts
en met gelijke intervallen
is een rivier dan geen
betere vergelijking? met
watervallen - naar diepe
dalen en naar turbulente
meanderende stromingen
soms als een rustig en
gezapig kabbelende beek
ik zit aan…
Verbinding
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
614 Zachtjes wuif je mee
als een veertje in de wind
de volwassene verdwenen
je bent nu weer kind
de muziek neemt je
ik weet niet
waar naartoe
ogen gesloten
je lichaam zo moe
waar ben je
wat zie je
wat voel je
op dit moment?
hoe lang
zal het duren
voordat je mij
niet meer herkent?
voorzichtig streel ik je hand
je gezicht
je haar
en…
Als het stroomt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
413 ik proef je nooit genoeg
ik voel je nooit te lang
er is iets in je armen
waar ik altijd naar verlang
je draagt me zonder moeite
de zon zegt ons gedag
duizend sterren stralen
in je ogen en je lach
je vult mijn hart met kussen
we dansen in de nacht
het gras aait onze voeten
huid op huid zo zacht
je handen strelen teder
de droom, de…
Op de fiets naar Tolstoi
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 Op de fiets van hier naar Tolstoi
blijkt alles anders te zijn
Opgetild uit alledaagsheid
uit de raderen van de tijd
De fiets wipt uit de groeven
weg van de wereld die ik ken
Peddelend op het stalen ros
van oorlog naar vrede.
Van kindertijd naar de mazurka
met eerste liefde Sonjetska.
Denkend aan Anna K.
haar liefde haar schuld…
LAIS CCLXXV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Als de dag sterft, in de klem van de nacht,
zal het als een ster verschijnen, minnaar
van haar al. Rood kleurt het haar wangen, zacht.
Het licht is jurk, glijdende zijde daar
waar haar oker zich onthult: huid, gebaar
van haar, één glimp ervan geeft het bescheid.
Het laat zich door haar leden leiden, scheidt
hemel van aarde, water van hel…
Passie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
422 goede vrijdag
de klokken zijn naar Rome
het is stil in de sacristie
het kruis is bedekt
dat van het misdienaartje niet
pasen
de klokken zijn terug uit Rome
met eieren van chocolade
de kinderen zijn jolig
het misdienaartje heeft verdriet
beloken en gebroken
de klokkenluider mocht niet mee naar Rome
er zou gebeden worden
en vergiffenis…
De kou
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
362 De kou ligt dik
over de wereld als stof
alsof er al heel lang
niemand meer is
en ik ben vergeten
of over het hoofd gezien
achtergelaten alsof ik niet
meegenomen kon worden
Niemand met wie ik kan
delen wat ik voel, de kou
sinds jij weg bent, de kou
sinds ik alleen thuis ben
Niemand
om aan te vertellen
dat ik jou, mijn liefste
liefste…
De smaak van morgen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
412 ik brandde
krabde schuurde
en plamuurde
maar kreeg
mijn liefde
nauwelijks
glanzend alsof
het patina
van jouw
lieve blauwdruk
iets van haar
subtiele
geest had
prijsgegeven
nog altijd
creëerden wij
de mystiek
van samen
hielden tedere
herinneringen
in stand
waarin wij de
meerwaarde van
liefde beleven en
mogelijkheden van…