923 resultaten.
Zo groot je maar wil zijn
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.848 Dansen met een vlinder
op de middelmaat van vragen
waar jij groter wilde lijken
dan wat paste in je hand
kleine emmertjes met zand
zo licht gedragen naar het water
zomaar tranen zou verslikken
in weerschittering van jaren
Zoveel dingen die jij anders zag
maar niet meer terug kon draaien
niet voor hem - die kleine man
met wie jij vlinderde…
Loslaten?
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.332 Ze glijden van mijn schoot
het ruime water op in boten
waarvan de kiel al vroeg
werd neergelegd, gebreeuwd,
door nieuwe tijden, het geluk
gekozen waarop de scheephoorn
door mijn leven weg zal vloeien,
hun lichamen schieten weg als
mijn vermaledijde schaduw
te dichtbij komt, verstomd
de stemmen als ware het
bevriende mensen, sinds zij…
VERDWAALDE ROTSEN
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
879 De reuze Drentse keien liggen verspreid
in nette tuinen of woeste heidevelden,
moeten telkens het kinderspel ontgelden,
kennen vrolijk geklauter bij felle strijd.
Kloeke rovers hebben zich juist bevrijd
van sterke wachters, gaan als trotse helden
naar hun woonhol, waar ze reeds rijke buit telden.
Worden oergraven door de jeugd ontwijd?
Eens…
Voetstappen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
748 Voetstappen in het grint,
de vijver rimpelt in de wind,
een late koekoek vindt royaal,
aan de waterkant zijn avondmaal.
En in de koele voorjaarslucht,
klinkt zacht een gerucht,
van kinderstemmen vrolijk, vrij,
’t geluk, ’t is zo dichtbij.…
Voetjes
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
895 Voor Papa nog niet te zien maar wel te voelen.
Kleine voetjes die in Mama haar buik woelen,
Ze trappelen eerst in de lucht in het rond,
Dan zullen ze gaan staan op grond.
Vervolgens zetten ze de eerste stapjes,
Ze gaan nog wankelend en slapjes.
Ze rennen naar je toe wanneer ze je zien,
Twee voetjes met teentjes; in totaal tien.
Lekker…
Morellen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
767 Kan nog steeds niet wennen,
getijden gaan vluchtig, ik vermijd
dat ik hang aan een onvoltooide tijd,
waar meisjes onbetaalbare kransen halen
uit de lentezon, getooid met gekleurde
linten, geschetste aquarellen van hun
vragen, waarin schuld en schande is
ontlast,toch zullen dragen, de kleine
danseressen op de spitzen, stelen
dansend…
ouder worden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
721 je hebt er niet om gevraagd
maar je wordt het wel
je bevrucht een eitje,
geen probleem
maar je bent zelf nog kind
je voedt en je voedt op
de jeugd zit nog in je kop
en toch ben je nu ouder
ik was het antwoord schuldig
toen mijn dochter vroeg 'waarom'…
Licht en donker
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
687 In het keukenlicht
dwaalt een losgeweekte herinnering
binnen
twee lachende gezichtjes boven het tafelblad
twee kleintjes op schoot
ruziënd
mama, die knie was van mij
In het slapend donker
sneeuwt een onverhoeds verlangen
onder
Eén man, kindertjes: twee
een dag met schuimend rijm
van wee
naar heim…
De Kust
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
694 Op vakantie naar de kust
voor de kinderen is het prachtig
in de zee wandelen hand in hand
en de ouders wandelen over het strand
meeuwen vliegen om je oren
en als je naar schelpen luistert
kun je de zee al horen
schelpen zoeken vinden kinderen leuk
dus hebben ze het daar vast naar hun zin
eenmaal aangekomen weer terug in het huisje
gaan…
Deeltijdkind
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
1.131 Mijn verwekkers zijn gescheiden
er is niets dat mij nog bindt
geen hond kan mij verblijden
ik leef al jaren onbemind
op bezoek uit medelijden
is het laatste wat ik wil
ik hou van geen van beiden
mijn kinderhart is koud en kil
dat ik geboren ben uit lust
is iets dat je niet verzint
ouders heb ik nooit gekust
ik ben een droevig deeltijdkind…
De wereld om je heen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
749 Ze keek met grote ogen
Kijk naar mij, zie mij nou
Zei ze met haar blik
Hier -dat is- ben ik
De wereld om ons heen
Kijk maar vaak en goed
Ik weet zeker dat je stapsgewijs
Steeds meer zult zien en doet…
zwanger
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
894 de oude brug
ging je spelend over
en voegde hem
voor altijd toe
aan je route
je zocht
en vond een brug
naar je eigen samen
een nieuwe oerbrug
is geslagen
en mijmerend onderneem je
de tocht naar begin…
Bij opa op schoot
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.056 zij zit
bij opa op schoot
haar hoofd tegen mijn kin
ik voel even het begin
met dichte ogen
wat geluk mag heten
met haar duim in de mond
slaapt ze een wijle
in volle overgave
ik draag haar als het ware
ben teder licht
over haar heen gebogen
te samen
in een hemelse stoel gezeten
zou dit de eeuwigheid zijn;
zich zo aan zoete…
Wolkenwandelaars
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
710 als het weer lente is
kinderen
ga ik samen met jullie
over de wolken wandelen
over de witte wattenwolkjes
zie je ver beneden ons
koeien in de wei
vol gele boterbloemen
en daar ons huis
kabouterhuis
zie je moeder
wuivend met een zakdoek
dag moeder
wie staat er
midden op de weg
de hand beschermend
voor de ogen
turend naar onze wolk…
Optelraam
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
763 Hoe de dagen aan mij
ontkomen, telkens loopt
een ander tegen het
openstaande raam. Het
kind in de keuken eet
niet uit mijn hand, zelfs
de blikken pannen heeft
ze roerloos laten staan,
zeldzaam telt ze haar
uren op een houten raam,
daarop is het echte leven
pas begonnen, zij kan het
niet helpen want ik ben
het enige dagboek wat ze…
Moeder zonder kinderen..
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.666 Moederdag..
juist dan..geen moeder mogen zijn,
natuurlijk doet dit pijn.
Moederdag..
juist dan alleen
juist dan zonder mijn kinderen om mij heen,
juist dan geen kinderarmen om mij heen.
Juist dan, die speciale dag in het jaar,
ruk je ons telkens zover mogelijk uit elkaar.
Over de grens zal je met hen gaan.
Juist dan,
zo ver mogelijk bij…
prinses zijn.
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
728 Prinses zijn is een kinderdroom
lekker rondhuppelen met een kroon
Maar dat is het niet alleen
misschien heb je wel een prins met 1 teen
Er komen allemaal regels en eisen bij
dus luister nou maar goed naar mij
Prinses zijn is niet zo leuk
misschien lig je nu wel in een deuk
Dus vergeet het rondhuppelen met die kroon
want prinses zijn is alleen…
Trotse vader
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.620 Ik zie soms een traan, in de ooghoeken van mijn man
Mijn man, een vader, die zijn kinderen zo ontzettend missen kan.
Hij houdt zich groot, want hij is stoer en sterk!
Niemand beseft het, maar ik ben het, die het aan hem merkt
Zijn kinderen, ze worden toch al zo snel groot,
Hij kan ze tussendoor niet even halen want de reisafstand tussen hen…
In spin de bocht gaat in
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
872 Als alle neuzen dezelfde kant
op zouden staan
ja is dat wat we willen
het zou dan ook wel weer saai zijn
zo nu en dan eventjes
een klein opstandje
lekker dwars tegendraads
ik hoor mijn kleindochter verzuchten
“oma, mijn moeder kan me zo voor schut zetten”
en zie je me gniffelen
en denken aan een hinkelende dochter
vlakbij het schoolplein…
Opa is het haasje
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
854 Stoer ging ze voor me staan
opa ik wil nu de waarheid weten
ik zag al aan haar grote ogen
dat het nooit kon kloppen
een paashaas die in het bos
chocolade eieren gaat verstoppen
ik dacht nu ben ik echt de klos
onder het eten vertelde ik pas
hoe het werkelijk was gegaan
dat ik het deed om haar te foppen
maar ze liet me wel even weten
dat…