3.856 resultaten.
Twee keer kijken
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
414 dat stukje lucht
is soms een gat
en soms een wolk
een blauwe wolk…
Zover ik kan zien
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
449 volg de schone groene akkers
met hier en daar de kromming
van het zijn
strakheid sluimert naar verschiet
het zachte blauw rust windstil
op de wimpers en de welving
van de wolken
alles schenkt mij rust
en verdring ik even
wat er in de verte gaande is…
Vertrouwd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
411 groene weg klimt omhoog
alsof hij er iets tegen in
had kunnen brengen
toch is er een duidelijke
grens tot waar het
treden mag
gestaag leunt de zijtak
vertrouwd op de zwaartekracht
kussen bladeren bijna de grond…
Bosextract
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
481 De zomer laat
met haar vuurrode longen
lijsterbessen, rozenbottels,
en wilde bessen zingen
dwaalt langs de
fluwelen binnenkant
van een beukennotendop
eikels steken een pijpje op
kastanjes tonen hun stekels
het warme brons nog verborgen
tot aan de herfst
in vruchtbaar genot
zwerft de zomer door het bos…
Ruisend riet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
587 Aan den blanke waterkant
waar kleine bloemkens bloeien
daar hoort men het ruisend ranke riet
dat daar stil van kleur verschiet
door voortdurend schroeien
van de warme zonnekant
stijlvol is zij hoog geheven
uit den koude grond
tot dat plots haar heer
met zoveel adem meer
blaast in het rond
en doet haar stengel beven
hij slaat haar heen…
Gedonder
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
416 daar zul je het gedonder hebben
regen tikt als 'n ongenode gast
op pannen en tegen ramen
rennen mensen voor hun leven
vechten ruitenwissers 'n verloren
strijd voor beter zicht
delven fietsers het onderspit
door passerende auto's die hen
laf in de flank bespuiten…
Wandeling
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
490 coniferen geuren diep donker
wat een rijke zomeravond aanduidt
rode zon omarmt de tijdgeest
tijdens de wandeling kussen
voeten het in het verschiet
liggende wat leidt tot morgen
die door de dagvorstin verwelkomd
wordt met haar mooiste glimlach
zachtjes krult het gras groen…
DAUW
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
482 Ik heb de dag gekust
er hangt nog dauw
aan mijn lippen.
Ik proef de puurheid
van haar tranend zijn
wanneer ik haar zachtjes,
voorzichtig met mijn tong
van mijn lippen wil likken.
Dauwdroppel,
uit nevelige sluier
drager en spiegeling
van het ganse heelal.
Natte stille dauwdroppel
die in haar zachtheid
op d'aardkorst breekt
en…
Met een dodelijke vaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 geen blad bewoog
de lucht was loom
en zwaar beladen als
in een hoofdpijndroom
voelbaar hing de
stilte om ons heen
in een klamme greep
van niet verroeren
de klok tikte
steeds luider
de seconden af als bij
het wachten aan een graf
een flits verscheurde
het donkere gifgroen
de donder knalde raak
onze actie kwam te laat
in brekend…
Moeder Aarde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
470 Het is moeilijk het begrip tijd
niet in de mond te nemen,
want het is er – hier, in
deze bomen, dit landschap, dit
uitzicht. Als ik er naast zit –
leg mij het uit.
Als zij oud is – geef het vleugels –
laat het koren golven in de wind –
zaaigoed voor sagen, zee voor
al wat vruchtbaar is – in goede
aarde.
Als zij jong is – laat haar…
Ergens in de wildernis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
700 Nergens stilte nergens rust
jachten zonder tijd te nemen
voortgedreven door één doel
steeds meer en meer in ’t leven
hogere status rijker aanzien
en van niets ooit genoeg
ik heb mijn eigen stek gevonden
voor mij hoeft het niet meer zo
wil leven in velden en bossen
in natuur waar echte rijkdom is
genieten van de rust en stilte
ergens in…
STILTE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
563 Heerlijk is het vaak te rusten
In een bos, zo plechtig stil.
Ver van huizen, auto’s, drukte,
Van die dingen, de mens zijn gril.
Kijk, een zonnestraal valt neder
En borduurt met schitterend goud
Een lief’lijk randje om het lover,
Daarna op het groenbruin hout.
Denkend aan voorbije dingen
Lig ik onder een forse boom.
Zachte windjes die zingen…
Luister
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
416 de schaduw luistert wel
want bomen lijken doof
het maakt niet uit hoe vaak
ze zichzelf herhalen
het is tegen dovemansoren
star willen zij van geen wijken weten
tot de zon neerstrijkt
niet tegen de haren in
ademt er gelijk 'n andere sfeer
ze wordt met liefde onthaald…
Zwaluwen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
591 In het thuisland van de heimwee
tijdens verregende
al lang vergeten zomers
bij het verdwijnen
van mijn zonderlinge gedachten
om van mijn innerlijke rust te genieten
kijk ik naar zwaluwen in de lucht
om mijn bewustzijn te verbazen
zie ik ze vliegen
ik zie ze vliegen
zo dat de zon voorgoed
voor God kan spelen
strak in blauwe onmetelijke…
Een blanco pagina
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
555 je schrijft
met vlammend licht
buien aan de hemel
zwarte letters
krullen wellustig op
een grijze achtergrond
tekent
in kleur nog wat
vage regenbogen
waarop in donderend
applaus je creatie door
de wind wordt weggevaagd
de nachtelijke stilte
maakt een blanco pagina
weer zomers klaar…
Waarvoor is het leven bestemd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 Als bij rijzen van zonnegloren
over velden parelen zijn gestrooid
toont de wereld mooier dan ooit
dat zij eens voor geluk is geboren
hoe vredig kunnen landerijen zijn
als alles in ochtendlicht is overgoten
aan iedere tak een fonkelende robijn
smaragdgroen van tere jonge loten
maar over de wegen raast verkeer
in niets ontziende haast en…
Stille morgen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
475 In de prille frisse morgen
ontwaakt de stille serene dag.
Met de stralen die voor gouden bloemen zorgen,
en die vertalen dat'r mooi weer komen mag.
En de held're klanken van vogels met vleugelen
zijn op velden en stranden te horen.
Ze laten zich door niemand beteugelen
en verlaten hun stek om elkaar te bekoren.
En op deze prille gewilde…
Rustpunt
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
459 Om je heen
geluiden
van de wind
die fluistert
het ritselen
van bladeren
een vogel
die fluit
fladderen
van een vlinder
het zoemen
van een bij
een beekje
dat ruist
Allemaal geluiden die samen
uiteindelijk tot stilte leiden
terwijl het groene mos
uitnodigt tot rusten, slapen,
dromen en vergeten
wil je hier niet meer weg…
weidebeekjuffer
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
445 (bij een foto)
de libel laat zich
in een tedere greep
bij de staart nemen
weerloos tussen vingers
geeft het zich over
aan de mens
wanneer ik hem weer los
laat vliegt hij dankbaar
verder als een helikopter
na een kort oponthoud…
Slinks
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
467 ondanks dat ik
alle vrijheid bezit
om te kiezen
welke kant ik opga
zwierig meedein
op de golven van
de wind die mijn
schoonheid streelt
is het je toch gelukt
mij te vangen…