3.783 resultaten.
Entropie
netgedicht
2.7 met 108 stemmen
227 ik had bijna
vergeten na de fel en
veelkleurige zomer
de bloemen en
planten te verzorgen
de stilte was
oorverdovend
in hun verongelijkt
restanten bloeien
in de herfstovergang
de zorg en schoonmaak
is noodzakelijk voor een
goed begin van een
volgend seizoen en is
al het halve werk daarvoor
want anders is het een
orgie…
PUREN EN MAKEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
218 Heidelucht waait voort,
vermengt zich met bloemengeur
van een grote tuin.
Druk gezoem kringelt
om de kleurrijke perken,
en duikt in kelken.
Duizenden werksters
vliegen vol stuifmeelkorrels
naar hun woonkasten.
Gekweekte bloemen,
wild gewas worden samen
honing van eendracht.
De was uit raten
baart nieuwe kunst bij Strijbeeks…
Avondwandeling
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
332 Het laatste jub’len van de merel
‘k kijk op en zie op ‘t dak,
hij ziet mij en zingt opnieuw
dan ‘n fatbromiel die ruw voorbij,
laat hem niet storen
weer jubelt hij
De sloot paarsblauw al,
waarin lantarenlichten liggen
zo licht zo zacht de lucht
ik ruik de sloot en gras
‘k schrik op van een geblaf
en dan weer rust
nog paarser schijnt…
ONVOLTOOIDE PRACHT
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
207 Tussen nijver Kaatsheuvel
en luchtig landduinenbos
waait een zucht steeds heen en weer
strooit
over Eftelings Sprookjesbos
zijn eigen onbekende
vertelsels die een ieder
zelf mag behouwen
vrije gestalte geven.…
Eendagsvlieg
netgedicht
2.4 met 24 stemmen
450 Geen toekomst, geen nu
zij danst alleen met het licht
ik leer van haar vlucht
Ik zit aan de oever van
het meer, de lucht beweegt nauwelijks.
Een eendagsvlieg zweeft door het licht alsof ze niets anders
kent. Haar frêle vleugels flikkeren kort, en toch lijkt elke slag vol betekenis.
Zonder verleden, zonder
toekomst, alleen dit trillen in…
Jouw soepel bewegen
netgedicht
2.8 met 51 stemmen
195 ik heb de
fragmenten
bekeken en
de film gedraaid
zonder muziek en
jouw soepel
bewegen
daar waar jij
de aarde raakt
versmelten
kracht en energie
tot hartstocht
in erkennen van
geschapen zijn
zie de leidraad
die is meegegeven
aan het leven
in de natuur
waarbij aan de
mens geen hoofdrol
is toebedeeld
als je de
puinhoop…
De adem van de regen
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
284 Op het groene blad
druppelt zacht de regen neer
stilte draagt gewicht
Eerste druppel stroomt
rustig, bijna aarzelend uit de lucht.
Hij raakt een blad en blijft daar even liggen, alsof
hij twijfelt en verdwijnt daarna weer, alsof hij er nooit is geweest.
Daarna komen er meer,
ieder met een eigen ritme en zwaarte.
De wereld ademt mee, bladeren…
In het licht van de duinen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
264 Golven vol geuren
strelen licht het duin en gras
wind brengt zomerrust
Langs de duinruggen waar
het licht langzaam glijdt, neem ik de rust
in me op die als een deken omhelst, een bries die zingt
tussen wuivend gras, en uren lijken te vertragen in deze zomerse wereld.
De horizon strekt zich uit,
grenzeloos en wijd, vogels trekken voorbij…
De laatste bui
netgedicht
3.2 met 41 stemmen
265 als jij de tuin
binnen kwam
dan bogen
voorzichtig
de langstijlige
alsof zij jou
even een
welkom knikje
wilden geven
jij zwaaide
met een
elegante
zwier nam ze in
ogenschouw zag
dat de laatste bui
slechts minieme
schade had
aangebracht
de soort
was
sterk en
veerkrachtig
ook dieprood
was een
prachtige
blikvanger
voor…
De adem van de aarde
netgedicht
2.3 met 46 stemmen
525 Vlinder zweeft omhoog
stil gedragen door de wind
één met het leven
Ik voel de pulserende hartslag van de
aarde, onder mijn voeten, de wortels van bomen
murmelen verhalen door de wind. Elke zonnestraal draagt de
warmte van verbondenheid, een stille omhelzing die mijn ziel doet trillen.
Het water kabbelt niet alleen, het zingt
een lied van…
Lied der dwaze orangs
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
294 De nacht passeert,
het maneschijnsel bleekt
Nieuw licht breekt door de regenwoudlianen
In tropenbergen kraaien reeds twee hanen
Dan maakt een geur zich los
uit woudreussappen
Door dunne twijgen en langs dikke stammen
Zijgt langzaam een bedwelmende odeur
Een keur aan Omars Rubayat kwatrijnen
In hersenpannen van verdwaasde orangs
Als reuzevlinder…
Kleurenpracht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
204 In de knop van nog niet ontloken bloem
Was de schoonheid al ontwaakt,
Maar nog aan ’t mensenoog onttrokken,
Wachtend op het bloeiseizoen.
Eenmaal uit de knop ontsproten,
Wordt de wereld een kleurenparadijs,
Een caleidoscoop van kleuren,
D’schilder van ’t palet op ’t doek neerzet.
Van Gogh, Monet, Gauguin, Matisse,
En nog vele, vele anderen…
Het licht blijft langer hangen
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
329 Licht blijft hangen nu
zachte stilte omarmt mij
hart zoekt eigen rust
Het lijkt of de avond
aarzelt net voor ze valt, en de lucht
kleurt langzaam, voorzichtig als een stille gedachte.
Alsof ik nu pas besef dat ik nog niet klaar ben, dat ik pas nu adem.
Geritsel van bladeren
raakt me zacht, een fluistering die
zegt dat niet alles luid…
Vastleggen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
246 Ja die muur bedoel ik, daar
Zij, achteruit, geleund lijkt het,
met haar brede stuur
rustig electrisch fietsend
Wij op normale fietsen voor,
zodat zij ons tempo ziet
Vijf bakjes had ik bij me
de ander emmer
maar we vonden èèn braam
Alleen ‘t uiteinde van de tak
had èèn rijperd
zoals het eerste kind,
die alles beter dan de laters
weet…
Warmte van een zonnebloem
netgedicht
1.4 met 10 stemmen
340 Een trage buiging
van blad naar zon, zonder haast
de dag tilt zich op
Tegen het ochtendlicht
kantelt de zonnebloem zich langzaam
open, als een lichaam dat weet waar het naartoe wil,
ook zonder te weten waarom — een beweging geboren uit licht, niet uit wil.
De dragende steel houdt
zijn hoogte met ingetogen kracht, geen
trots maar aanwezigheid…
Zwaluw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
246 Gehucht Hoeven-Kempen-zondag 13 juli-9.30 uur
Een zwaluw alleen
zwiert zwak* over de velden.
Zal zij overleven?
(*zwak= lenig)…
Het geluid van hoop
netgedicht
1.4 met 25 stemmen
259 Wind tussen leegte
een paardenbloem zaait de dag
stilte draagt hoop mee
Wind beweegt door lege straten
als een herinnering aan wat we verloren waanden,
maar nooit echt kwijtraakten. Tussen het kraken van takken
en het schuren van lucht klinkt iets broos dat zich nog niet laat vangen in taal.
Vogel stijgt op, terwijl de ochtend
nog nauwelijks…
De oude boom
netgedicht
2.4 met 28 stemmen
295 Eeuwen geweven
wortels diep in aarde rust
stormen fluisteren
Verbonden met stilte staat
hij daar, al zo lang als iemand zich kan
herinneren, wortels diep verankerd in eeuwenoude aarde,
terwijl zijn majestueuze stam littekens draagt, van stormen die zijn voorbijgegaan.
Dagen schuiven als wolken
over de kruin, elk voorbijgaand seizoen laat…
Kleurenpalet
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
215 De donkere kamer
biedt uitzicht op de rivier
en drie koppeltjes.
Zij hebben geen oog
voor het kleurenpalet
in en langs het water.…
Onvolmaaktheid
netgedicht
2.4 met 22 stemmen
290 Zomerzon gloeit heet
een bloem buigt zonder breken
zelfs onder het licht
Soms valt het licht schuin
door bladeren vol gaten. Juist daar lijkt
schaduw dieper, voller in betekenis. Wat buiten de lijnen
groeit, zoekt geen vorm, maar vindt zijn eigen waarheid in het onverwachte.
Een boom met een knoest
kan nog stevig staan — misschien…