Voor op het dek was er nog wel plek om de sprong naar een nieuw leven (voor een stuiver op z’n kant riskant) te wagen zonder enige vaarervaring. Ja, het was ook zijn te woeste binnenste waarvoor anderen wegrenden van hem, om niet overspoeld te worden, zoals hij zei: ‘als golven die over de boeg kwamen’. (alle avonturen volgen een vast stramien…

het hele plan om niks te doen. verscholen onder dat ene blaadje. ik kroop eruit — hopend dat niemand me zag, of hoorde. en ik keek naar de wereld. een heel leven lag daar nog. maar de weg? geen idee. je begint eraan, zonder twijfel, zonder schrik. als een held. stop. wie ben jij? wie ik? ja — ik. een partner, die blijft. iemand…

Het is echt wel lekker, op de golfslag van een ander, genieten van de zeeën. Ik voel me een westerwind, ik voel me heer van de piraten, ik voel me een daad vol verlangen. Ik kan niet wachten, laat dit avontuur beginnen, verwachtingen over ginder uitkomen. Door minder dan het maximale, als marges nog oprekbaar zijn, bereik ik nooit dat…

Ik neem de wereld voor mezelf, in grote gulzige happen, ik slik de hele bimbam door als de Bambix 's ochtends komt. Gevoed door een gezichtsloze moeder, geen benen om door het leven te komen, omdat de vader ze had meegenomen, alleen gericht op de wereld. De wereld die hem een gezicht gegeven had, die wereld die ik nu voor mezelf nemen…

Die brute kracht die een lichaam naar De aarde trekt Deze kracht niet te bestrijden In tegendeel, niet te benijden De aantrekkingskracht van de aarde Is echt enorm Slimme breinen hebben ervoor Gezorgd dat w'als mensheid kunnen vlie- gen van het ene naar het andere Continent, vele landen Over oce- anen. Vliegtuigen zijn de Mijlenvreters…

Weet je nog hoe we stonden aan de rand van het perron jij met je jas strak dichtgeknoopt ik met mijn handen diep in mijn zakken met de wind die langs ons heen sneed wachtend op de trein die ons naar huis zou brengen Weet je nog dat moment van stilte toen de rails begonnen te zingen een trilling onder onze voeten hoe we elkaar aankeken…

een kloppend schrijvershart dwaalt met bitterzoet verlangen door het vergezicht van weidse polders heimwee en hoop het kan even duren tot lichtvoetige bladgroene takjes uitgroeien tot een reikhalzende boom in de loop van onvervulde woorden boven mits-maar-en-bezwaar voorbij de lange smalle sloten denkt de dichter poëzie hij…

Aan de overkant op kusafstand sta jij. De veerman is een oude man. Hij hoeft geen geld. `Het is liefdewerk,' zegt hij. En de brug is nog maanden lopen.…

Ik zet een stip uit het niets. Stap op de fiets; teken een lijn — mijn horizon is waar ik wil zijn…

Ben je geboren op een klein eiland in de stille zuidzee of opgegroeid in een verlaten uithoek van een vergeten rijk achteroverleunend in een oksel van de machtige chinese tors waar angst taboe is in de ongenaakbaarheid der himalayahoogten dan is zoeven over zes maal duizend mijlen land in een zwevende zeppelin of schip van…

We racen omlaag, zo te horen verliezen -- we nu de uitlaat.…

naar huis over de eindeloze wegen van angels en verdriet met ezelsbenen en koperen huid een rit van droom naar hel van hier naar daar van moord en onschuld van schikken of stikken in lawines van rozenblaadjes van beschaving en barbarij van toen en nu over eindeloze wegen van goed en kwaad hoe kom je thuis?…

Her poolschip Aurora vervoert zes professoren op zoek naar een wondereiland brok van een gevallen ster de uiterst geleerde heren laten hun ingewikkeld wellicht overladen denken tijdens de koude reis wegzweven over de IJszee bij deinen op golven ontzag voor ijsbergen doen nieuwe kennis op als kapitein Haddock beschonken vrijuit…

Het meisje groeit op in een nomadengezin toeft enige maanden op weiden in een dal waar geit en schaap rustig grazen hun genoegens beleven mensen en dieren vertrekken gaan langs lange wegen over heuvels en vlaktes naar een ander verblijf voor korte tijd tijdens de zwerftochten raapt het kind soms wat mooie stenen of bevallige…

De wijze voerder van de kleine boemeltrein rijdt elke dag hetzelfde eind tussen twee steden langs enige dorpen een boszoom en wat weiden maar maakt steeds and're reizen kijkt naar het spel des levens dat zich dagelijks vertoont in stille of drukke straten op wijde groene vlaktes bij mensen en dieren altijd zorgt voor verrassende…

ik voel me een toerist die reist door dit leven en altijd is er het heimwee het heimwee naar huis want in dit leven voel ik me vaak niet thuis…

In slapeloze nachten het dichterschap geoefend dichterbij gedroomd misschien. Kleine zus grote broer gewonde engelen met verre ogen op een bed van veren. Tussen droom en daad laveren heldere dan weer bleke beelden. Wilde ganzen gakken het afscheid de vlucht van kraaien voor het licht. Het wenden van de zonnebloem haar bloei door lucht…

willekeurige mensen zitten vrijwillig gedwongen in de voortrazende trein een groet een glimlach een vluchtig contact voor even zijn ze samen op weg…

Terwijl de wereld op z'n laatste benen loopt De mensheid niet meer weet wat te doen Daar wereldproblemen te groot worden Daar de motoren binnenkort kappen Daar de longen almaar verder krimpen Oorlog de enige optie lijkt Terwijl het regenwoud almaar kleiner wordt Oceanen langzaam, maar sterven Vliegt de wereld, maar zeker achteruit In een…

Zo hoog verheven ben ik niet. Liefst blijf ik heerlijk rondcirkelen - hier De ideale baan. Altijd zicht op vergezichten, onbegrijp'lijk dat ik ze versta... Enthousiast noteer ik ze! Maar wie zou ze willen lezen? Verruimende kost voor rijmelaars? Dat ik Hier aan hen moet denken... Kom Voyager, buig om, buig om naar mijn publieke vrienden…