1.515 resultaten.
Hufterigheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
504 Wilde het niet weten
hield je veilig als een
vreemde voor mij
kwam ook niet voor je op
wilde ook snel vergeten
wanneer men zei
daar gaat weer een
hoofddoekje voorbij
alles in mij zei stop
het werd hoog tijd ik
wilde niet meer meedoen
aan die opkomende
hufterigheid om onze
samenleving te vergriepen in
plaats van me te verdiepen
in het…
Hemelse kleuren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
546 Kleuren
in het oneindige,
een trilling
door je lichaam
in de diepte
van je wezen.
Kracht en
genezing,
energievol en koel,
warmte en licht.
Het groen,
van de natuur.
Het blauw
van de lucht en de zee.
het geel
van de zon en maan.
Het bruin
van de aarde.
Het rood
van de bloemen.
De kleuren
van de regenboog,
omgeven in stilte.
Gods…
Brood in de hemel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 In de hemel is altijd brood
zei de Afrikaan
hij sprak woorden van hoop
waar zal na mijn dood
het verlangen dan naar uitgaan
want hier is al geen nee te koop…
Scherpe driehoek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
566 Rechtlijnig kwetst zij teveel mensen
met haar scherpe heilige driehoek
waarin liefde soms verdwenen lijkt
de wereld vernauwd tot een boek
je komt er wel achter
het leven is toch niets
de heer is mijn herder
besluit zij dan zachter
je kunt wel een goed mens zijn
maar toch nooit voldoende
als het belangrijkste ontbreekt
mis je de hemel…
Liefdesengel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
552 Voor Theresia van Lisieux ( 1873 - 1897 )
In jou zie ik de genade van de hemel,
die zich uitstort als een waterval van bruisende Liefde,
via jouw open hand van heiligheid en voorspraak.
Dankbaar herinner ik mij jouw geschriften,
als een troost in mijn eenzaamste nachten,
in een groot klooster nabij de Noordzee,
toen ik wenste te sterven om…
De Here zegene u
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
729 Met nieuwe oren hoorde ze de zegen,
’t was al zo lang geleden,
stil onderging ze deze mooie bede.
Er trok een rilling door haar heen,
of ze voor ’t eerst de woorden hoorde,
hoe troostend was dit, hoe sereen.
O Heer, verzuchtte ze, dat U mij stoorde
in mijn verlatenheid, ik ben niet meer alleen.
----------------------------------------…
Herfstwandeling met broeder Lucas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
428 Diepte gesprek waarin stilte en
kleur ons een weldaad doet
zo verlaten we de kloostertuin
herfsttinten strelen onze ogen
je kunt goed zwijgen zegt hij
dat is een kunst, van God gegeven
als we stil zijn
is er een wacht voor de mond
want soms in ons spreken
praten we onze mond voorbij
hoor en kijk toch eens zegt hij
alles spreekt voor…
Prediker
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
660 Oh prediker
tot wie de vissen spraken
om wie de broden liepen
u bent de heerser over zon en zee.
Voor u,
slechts voor u,
gaat de zon op.
Zo bent u niets,
gelijk u alles bent.
Lucht én leegte.
Was uw aangelijnd,
en uw halsband vol nare spijkers,
dan nog droeg u het lijden
vol trots en gratie.
Ongetwijfeld ook
de vlag van uw land…
Bijna vrij
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
547 Stil zit ze naast me,
haar oogjes spelen
met de contouren
van het glas in lood.
Ze wordt geconfronteerd
met eeuwig leven,
dat, wat beloofd is
na de dood.
Zilver omrande wolken
drijven schaapsgewijs voorbij.
“Ik zie de Goede Herder”
fluistert ze naar mij.
“Zou oma het al weten?
Dan is ze bijna vrij”.
Veelbelovend zwijgen we,
voelen Hem…
Het tikgeluid van stok en staf
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
489 Zoals de schapen
door de rotsspleet gaan,
verblind door 't felle licht
tegen het donker,
vertrouwend op het tikgeluid
van stok en staf,
zo leidt de Goede Herder jou
door 't diepste donker
en kom je blindelings
voorbij het graf.…
Nieuwe goden?
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
479 Loop over enkeldiepe mossen
langs door wortels gebonden
en onder door klimop bestegen
bossen, waar de zon elke morgen
zichzelf en de kim bestijgt om
’s avonds in een onverlaat uur
het heilig vuur vermorst, geregen
in het duister en het licht tot
heilzame korst van natte zoden, een
nachtelijk deksel van een nog te
ontdekken loden kist…
Als een boom
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
617 Mijn wortels
zijn door een rivier
omgeven,
met water van
het zuiverst soort,
hoewel
ik lig geveld
voor dood
is er één hoop,
mijn wortels leven.
Vrij naar Psalm 1.…
Mijn ziel zonder heil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
443 Hoog riekend op Zijn Troon
Bespuugde ik Zijn Gewaad
Sloeg ik Hem en rukte
Zijn Kroon woedend af
Ik sloeg buiten zinnen
In op zijn Geest en Zoon
Ik ben een moordenaar
De beul van de Drievuldigheid
Ik heb G-d vermoord…
verbijt je verwijten
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
550 Vaak verbijt
je verwijten aan
… ja aan wie?
maar toch uit je
dankbaarheid
binnen jezelf of
stel je een vraag
of probeer je iets
af te smeken
- bij wie?-
of bid je,
soms hardop,
ondanks alles.…
Kleialtaar
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
492 mensen verzamelen zich
om moeder aarde te danken
winden wervelen rond
van zuid, west, noord, naar oost
een buizerd vliegt zijn kringen
ziet met zijn scherpe ogen
hoe bloemen, bessen en vruchten
een kleialtaar versieren
in een licht briesje
vleugt adem van de grote geest…
Hoogmoed
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
745 Imam Fawaz Jneid houdt fier de hoofddoek
Als bescherming tegen verkrachting op
Hij zet de wetenschap hier op zijn kop
Verkrachters verkrachten uit ziek gemoed
Het is zelfs de verwachting, inshalla
Dat ze het doen met een burkaka…
Mijn zoon
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
492 Hier ben ik thuis, dit is mijn leven.
Hier werk ik in geur van vers hout.
En wat ik maak, is mij om het even.
Hier is mij alles bekend en vertrouwd.
Daar stond hij meestal en hielp mij gedreven,
Ik meester, hij leerling, gezel.
Hier heb ik hem vaak het voorbeeld gegeven;
Aandachtig, hij leerde zo snel.
Hij keek met een timmermansoog.
Zag…
Vol van genade
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.204 onder een levensboog met goudblinkende trompetten
staat met wijd gespreide armen gekleed in een laken vol witte rozetten
de Beminnelijke Maagd, eeuwig verlicht door een fakkel in elke hand
het is haar gelukt een verzonken hek te openen aan de hemelrand
zij strijkt met warme honing over een zwartgeblakerde ziel
en bevrucht opnieuw de zin die…
engelbewaarder
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
692 engelbewaarder
heuse oppasser
hebben we allemaal
zit op je schouder
geloven!…
Ik zag het ook
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
475 Kom dichter bij Mij,
laat Mij je tranen drogen.
Waar jij vernederd wordt
daar zal Ik jou verhogen.…