Een verre Vriend die nu nooit meer zal komen Vanaf de zijlijn maakte ik zijn slopende gevecht mee en we spraken daarover. Lieve Vriend, je verloor helaas de ongelijke strijd Ondertussen ziet een blinde kennis van weleer reikhalzend uit naar onze volgende ontmoeting: hij moet en zal mijn stem weer horen En, lieve Vriendin uit…

Deed het met voorbedachten rade, Jij Deed het weloverwogen Jij Deed alsof je neus bloedde Jij Stapte niet eens opzij. Jij Trapte nog eens stevig na Jij Was voor de laatste keer aan zet Jij Hebt mensen overlopen Jij Was nietsontziend tergend Jij Was onstuitbaar in je doen en laten Jij Liet niet over je lopen o nee Jij Gaf mensen geen…

heb mijzelf afgelopen dagen gestalkt hoeveel takken ik tel die niet te benoemen zijn de straling is niet altijd verlangen naar fysiek genot dat stapsgewijs stijgt naar hoogtepunten platonische liefde verloren dreigt te gaan kan evenzo slapeloos breken redding is de enige optie laat mij dan als de wind zijn waar mijn naam een deel…

Altijd gedacht, dat vriendschap ons zou blijven verbinden Altijd gehoopt er een balans in te vinden Altijd verwacht, dat we elkaar konden vertrouwen Altijd. Maar niks is minder waar, want je betrad mijn vriendschap met voeten, dus hield de verbintenis op, te bestaan, onze vriendschap is finito, compleet naar de maan! Voor altijd…

*Voor een vriend* bij jou mag ik weifelen, twijfelen jij kent, bent het deelbare in een woord, een gebaar de bladzij uit een boek van vele levensvragen de kromme letters op regels die we samen dragen jij bent een geschenk kleurig als de omslag de band van vele delen gespeld door een lach de titel geponst met een laagje goud…

Amsterdam Herengracht nummer 380 3 hoog achter zijn spionnetje ingeklapt huisbel onklaar boodschappen voor een hele week hij wacht voorkantig leven leeft zich na de ijspret en dooi knoppen van bomen staan op uitbarsten spreeuwen bevliegen weer hij wacht dan, langzaam, ontspruit hij voelt energie en warmte van de ander een virtuele…

Nooit alleen, altijd een goede vriend bij de hand, mobiel naast haar in het HEMA-restaurant.…

plotsklaps was jij daar een fee met een fel verhaal draaiende woorden en zinnen maakten mij duizelig en anderen buitenstebinnen jij schudde een boom op zijn grondvesten om de boete te bekleden met een driedelig pak de vruchten die vielen waren een maat te groot want jij wilde niet dood gegooid worden met woorden die er niet toe doen…

Wazige beelden dwarrelen als dromenstof door de fluisterstille kamers , waar alleen de ruisende kledij van de gastvrouw ritselt als een overspelige beek, gespreid over de woelige lakens van het ontwaken, stromen voetsporen door het duister om dichterlijk bij haar ademtocht te raken. Het domein door duizend geuren verleid, dringt…

Door de kieren van de morgen golft verlangen naar het licht; vindt in beelden en in klanken verzen voor een nieuw gedicht. Door de kieren van de morgen ademt weer een nieuwe dag; glimlacht naar de vele mensen die ik in mijn dromen zag, die de dagen gaan beleven, elk met eigen vreugd en pijn; dat we voor elkander mogen vriend en tochtgenoten…

Aan de witheid van het blad probeer ik de woorden toe te vertrouwen die ik je zeggen wil of nog liever fluisteren maar ik kom niet verder dan wat omtrekkende bewegingen alsof mijn hand niet meer kan schrijven mijn hoofd nooit meer helder wordt bij de gedachten die elkaar verwarren ik verscheur het blanco blad vandaag geen woorden alleen…

Ik zou graag weer eens Met u van gedachten wisselen Een gesprek zoals wij voorheen Vaak gehad hebben Ik draag u met heel mijn hart en ziel Een lang en gelukkig leven toe Vertel mij, hoe vergaat het u? Zal ik mijn wedervaren verhalen? Ik ben moe weet u Zeven miljard telt de teller reeds Allen wachten ze op mij Verwachten mildheid…

Een fles Chateau Margeaux staat te ademen De afdronk wordt er beter door Twee comfortabele fauteuils naast het vuur Ik getroost mij veel u te behagen Kom, laten wij praten tot het einde Vergane tijden passeren ons Wij weten samen de eindigheid van het jaar Wanneer de nieuwe maan zich wast Breken er andere tijden aan, voor u En ook…

samen rond de dis na tijden van gemis eindelijk het weerzien en tussen hen in het 'misschien' glazen worden gevuld en het geduld al zo lang op de proef gesteld maakt plaats voor ongedurig en vurig elkaar aanzien en misschien nadien opgaan in elkaar de avond nog jong…

Ik kende ze de blinde vertrekken als kind had ik angst ik kende ze niet verborgen inzichten de voorraden van mijn ziel ik ging tree na tree de balken van mijn gedachten na en ontsluierde het raadsel van mijn bestaan als kabbelend geheel ik werd blij niet meer alleen te hoeven zijn en begreep de angst van mijn verlangen de pijn om…

jij, die duizend lichten etst aan het heelal zo, dat bladeren zilver gaan glanzen in de herfstnatte takkenbomen op een aarde in rust mensen rond de volle maan laat dromen een kunstwerk creëert van witte sterrenbloemen in een opkomend mistgordijn in dichten vertelt, hoe de hemel soms meehuilt in onbegrepen pijn het universum met…

Er waren koeien in glooiende weiden, bloemenweelde en maretakken. Er was regen, wind en zon en zelfs een donderslag. Kortom, een heerlijke dag en nog een, nog een, waarin wij stapten, amper besef van tijd, wel van eeuwigheid. Geluk kon niet op. Maar stilte overheerste, vol van branieachtige energie en nabijheid zonder woorden. Alsof…

Voor Hilly Nicolay Stil en zuiver uit de zachtheid van een bloemenkraag ontloken lok jij de vlinderende dag van ver Waar het nectar op romige lippen glinstert verzadig jij als hongerende harten zich in jouw tuin op bladgoud neer vleien Engelenhart en edelsmid bewonen jouw hemelse gedachten en toveren het onoverwinnelijk…

ik mag je voeren je voorzien van bronwater kom mijn lief dan streel ik jouw veren ben niet jaloers dat je mag vliegen wees ook niet jaloers op mij dat ik kan zingen kom mijn lief laten we samen zingend vliegen om de bekendste toren van het hoge noorden.…

Van de ochtenddauw tot in de stilte van de schemering heb ik mijn denken in bruikleen ik tast langs het draad waarlangs mensen elkaar negeren de lange schaduwen beschermen mij tegen de terloopse waarheid van het licht dat mij hier vindt terug klim ik op het podium waarop elke dag een deur is jaren snaren zijn waar hoon en hosanna…