Ik verlangde te vertoeven bij oude en verweerde muren aan geduld geworden water Daar in de prilte van de lente plantte ik een winterharde hazelaar Voor later …..…

Met alle macht ben ik niks om ze te verzetten de lichtloze dagen, voor de tijd vooruit valt ‘t te bezien hoe ‘t daglicht kan bijdragen met uitgestoken hand de juiste weg terug te vinden naar het moment dat we heerlijk dwaalden elkaar voor het eerst in ‘t echt zagen hoe mijn ogen ook blijven knipperen jouw lach schemert daar doorheen bij…

op mijn rug draag ik een gedicht het maakt mijn tred monter en licht het verlicht mijn aangezicht maakt mijn leven helder en licht…

Al draaiend het fonkelend rode glas gedachtenloos starend in de haard mijmerend hoe het toen was tijd voor ik oud was en bejaard. Voor mij licht mijn oude jachthond op mijn voeten ook voor hem gaat de tijd steeds door tijd van alles mogen, niets meer moeten, en zo nu en dan een uurtje spelen tussendoor. Langzaam zak ik weg in dromen op…

De grijze golf, verdubbeld met de jaren, Stemt ons tot nadenken en overwegen De geest mag helder zijn - is het een zegen Om dagelijkse mantelzorg te plegen Aan wie een zwak gestel heeft meegekregen Een boomer speelt voor god en zal gaan wegen 't Gewicht dat het bestaan hem liet vergaren Ondragelijk de lichtheid, zijn bezwaren Het…

Wanneer iets neerdrukt zijn er klanken van vogels Donkere gedachten de nachtegaal de dag in haal Wanneer iets blij maakt zonlicht in het aangezicht de nacht haal huismussen tsjilpen…

Laat de wereld even voorbij waaien het ziek zijn is al zwaar genoeg maak je hoofd leeg en denk aan niets het is niet te verklaren waarom de een meer moet lijden dan de ander je bent een man zonder land een toekomst zonder horizon een verleden vol vergetelheid vergankelijk op weg naar het einde ik heb je lief gehad in barre tijden de…

Als alles in mij is verstard tot steen, tot muur, tot een spelonk mijn zelf verworden is, waarvoor een rotsblok ligt, wees jij dan vonk in mij, wees vuur, verlicht mijn hart. Ontgrendel jij dan mijn bestaan dat mank aan wonder nergens daagt. Maak stromend mij weer, warm en zacht, jij die mijn oorsprong heilig acht. Dan hoor ik op…

Het lichtspel in het bos Dwarrelende gedachten Kom ik tot mijzelf…

In de schaduw van het leven, mysterieus en diep, Waar het duister fluistert en de stilte spreekt, Dwaal ik, verloren, zoekend naar de zin, In een wereld vol chaos, van buiten maar ook binnenin. De nacht is mijn vriend, mijn trouwe bondgenoot, In haar armen vind ik troost, hoe bitter de nood. Sterren als gidsen in mijn donkere reis, Fluisteren…

zo klein en in het wit gekleed liggen ze met z’n dertigen in het doosje fijntjes gerangschikt nieuw en nog preuts houden ze zich gedienstig ter gunste van mij het zijn mijn priemgetallen, mijn voorhoede voor elk verhaal, de prominentjes dewelke mijn vrienden zijn geworden in de afgelopen drieëndertig jaar ze zijn mij en ik ben hen,…

Ik ben geen imitator van Vasalis Haar Tijd is immers een dichtmonument Geen lezer die haar schoon poëem niet kent Ik boots niets na, ik weet dat dat brutaal is De tijd schrijdt onverminderd malend voort Zoals de ouden zeiden 'tempus fluit' Gevolgd door het gevleugeld 'hora ruit' De tijd kent geen genade, ongehoord 't Is ook…

Als bomen hun takken versieren zangvogels zich laten horen de eerste slakken aansporen raak ik in gedachten verzonken als bermen bedekt met klaprozen verstilde harten doen opbloeien samen met elkaar verzoenen raak ik in gedachten verzonken als weelderig uitgestoken halmen hun warmte de dag laat gloren dringt hun betekenis door…

In ‘t centrum de nagelstudio ‘s in elke straat -’k lees in krant van allergie op acrylaat - een kapperszaak op ied’re hoek sportscholen met veel apparaat Donners rukken op de vlugge Febo’s de verleiders her en der mobieltjes dokters en providers vaak dichtgeplakt een winkelraam Eenzaam hoog Lely op ‘t lege plein met een verloren oliebollen…

de ochtend ademt zacht en ik kijk naar september meimaand van de herfst ik zie de lindebomen met hun brede kronen en de witte berken als verfijnde dames ze kennen de waarheid van de jaargetijden ik geniet van mijn land waar de hemel het halve landschap is misschien droomt de zon van een vijfde seizoen het stemt me gelukkig in deze…

Stel, u heeft een loods gemaakt. En iemand de weg gewezen. Zonder hout uit Brazilië en kennis uit uw atlas had u dat niet voor elkaar gekregen. Wat is een mens zonder voorzieningen? Een aap zonder oerwoud. Een zanger zonder muziek. Een vraag zonder antwoord. Maar of-ie het zelf ook zíét? Taxeer de ons omringende dingen: een giga inventaris…

Ben jij nog wakker nu ik mijn zielgezicht spiegel aan de horizon of een diepe vijver in het midden van het nachtwoud adem jij die stille nacht vol begeerte in mijn dromen blijf je bij mijn nakend lijf? Maar ik hang aan de maan bedrijf vitaal moderne kunst en val op een dag omlaag om je te troosten in breedte van alles wat verlangen…

Een vriend was hij ooit voor bekende gezichten in de vertrouwde intimiteit van huiselijke kringen een vreemdeling is hij geworden voor mensen die hem niet kennen zijn vriendschap zoekt hij voortaan in drank en drugs onder maanlicht soms schrijft hij een fraai gedicht over onherkenbare gezichten mensen die hem ooit zagen geen antwoorden…

Bijzetten moet hij alle zeilen Om in het doodgewone leven - - Dat is na tegenslag het streven - Een lange tijd nog te verwijlen Bij theetje drinken, schuitje varen Geen cruises meer naar tropenoorden Enkel wat dobberen op woorden. Naar eigen binnenzeeën staren Waar witte meeuwen weg van zilte zichzelf vermakend in de stilte Zich achter…

Tegenlicht met regen een regelmatige hartslag en langzaam ontwakende waterlelies hebben vanuit een rolstoel veel meer om het lijf gekregen dan eerder rasse schreden, want ‘t geluk groeit verder bewust op momenten van genieten in het leven.…