Zo graag zou ik je laten weten hoe dankbaar-blij mijn ziel nu is maar ‘k vind niet gauw de juiste woorden en vraag ook best vergiffenis want ‘k twijfel soms nog aan je vriendschap want zelden stuur jij een bericht als ik niet eerst een mailtje stuurde of woorden van een nieuw gedicht. Je hebt het druk, dat weet ik echt wel en dagen gaan…

Schrijf ze of lees ze Mooie woorden helpen wanneer je ze nodig hebt al zijn het maar woorden geen eenzame eenzaamheid geen verdrietig verdriet en geen wanhopige wanhoop wel suggestieve beelden van herkenbare feiten of persoonlijke fantasieën en die kunnen je troosten kunnen je uit de greep halen van de echte situatie en de echte gevoelens…

Wie zit er 's nachts in de toren mens sana de kroontjeskruisspin? op de kale berg rust a godinne In het veld dat mij draagt zijn demonen de kinderen der rekening als bloemen verwelkt in de goot voor de echokamer waar ieders lot doorweegt als reality soap in het derde persoonsperspectief zijn dwaze moeders in een niemandsland bloesemdrift…

Temidden van de verliezen Vervagen de dromen van een vlucht Na de val blijft alleen een gebed van zwijgen over In het gonzen van de tijd Ik zoek je glimlach op de verre oever van het mededogen…

Getrimde zeilen een zachte golf raakt het hout stilte draagt de boot De wereld trekt aan me, voorbij in een stroom van golvende indrukken die me meeslepen. Ik blijf staan waar drukte oplost en alles zich uitvouwt tot een zachte ruimte. De breekbare stilte legt zich neer als een lichte sluier over wat nog trilt - een uitnodiging om dieper…

Hoe was het weer daar, vroeg de spiegel met een kruk in zijn stem. Wat doet daar deze woede? Ik stond erbij als een jas zonder eigenaar. Ik vocht met ramen, met lepels, met een natte stropdas, en mijn gezicht deed mee alsof het een geheime bondgenoot was. De cadenza klom op tafel, tors rotsen, sleep touwen, en we schepen…

In het zoete duister van frisse lentenachten ligt eenzaam een zin soms loos te wachten: Dan ben je bij me onder woorden slechts schaars gekleed in woordenbroek maagdelijk in vers en zielsverlangen. Hoe zou het zijn wanneer we in elkaars onderbewustzijn konden dromen met elkaar en voor elkaar in een eindeloos hemels vrijen.…

Ik weet het Laurens M, dat jij het bent die mij zag sprinten in mijn rood gewaad knalroze zeg je? ook goed, inderdaad ik zag je, maar 'k was eigenlijk te laat verschrikkelijk, als iets is dat ik haat dan is het wel de klok die mij verraadt ik sprong last minute in de trein naar Gstaad al zwaaiend kuste ik jouw lief gelaat en hoop dat…

De aarde herinnert zich wat ze was voor wij namen wat we nodig hadden. Een worm draait zich om in het donker. Niemand ziet het. Het telt toch. De kers bloeit drie dagen. Daarna fruit of niets — ook dat is een antwoord. Ik sta in de tuin zonder conclusie. De grond is zacht. Dat is genoeg.…

bij een armer wordend licht is de stoel weer onbezet blijft de tafel gedekt voor een warm welkom bij duisternis en dageraad de dagen maken geen verschil de oevers, de rietlanden het broekbos alles blijft zacht bestaan op de plek waar wij waren op dagen die komen gaan…

Een glimlach dwars doorheen de grijze wolken die regen zeggen, straks of al heel gauw; Vanmorgen was nochtans de lucht nog blauw en zouden lichte liederen mijn ziel bevolken. Maar och, je treurt toch niet om wat nog komen kan, maar evengoed verdwijnen als de sneeuw bij zon; je kijkt toch verder, waar het al begon en weet toch ook dat droefheid…

Baken in de branding breker van de rusteloze zee, een vruchteloze volharding, vrouw uit één stuk, uit oer gebeeldhouwd vuur dat de wind beweegt die het water blaast naar de aarde en de gewassen voedt die ons voeden oer dat het vuur voedt het loevende lichtoog dat soms weerkaatst en versnipperd, verborgen en gemist in mist vol tranen…

Stop mij te onderzoeken terwijl rottende geuren uit een Haast’s arend kadaver dat bloot is komen te liggen op de zuidelijke insula mijn bulbus prikkelt. Klem ik me op je rug, lift mee, beklim ik de 380 KV met bungelende verrekijker, tuur naar het wassen van zoete aardappelen op het andere eiland, terwijl de honderdste aap al bezig is…

Het verschil tussen religie en een sekte zit vooral in de omvang van die gekte ook voor elke terreurgroep geldt dat ’t aantal aanhangers is geteld een maf idee begint op kleine schaal dan gaat de massa ermee aan de haal zo ontwikkelt een individuutje zich tenslotte tot een instituutje dat handelt in kleinzielige taal wees daarom alert…

Doe hem ook zo’n roze bril zodat hij dat zomerjurkje ziet fladderend over het perron achter de laatste coupé aan waarin de eigenaresse waarschijnlijk geen weet heeft van het flagrante beeld dat zij achterlaat Geef hem anders wat zin niet zozeer de zin van alles maar gewoon waardoor hij weer een keer zonnestralen voelen wil de wind…

Uit de nacht die mij omhult, zwart als een bodemloze afgrond, dank ik de goden, zo zij bestaan, voor mijn ziel, die standhoudt. In de meedogenloze greep van het lot ben ik niet geweken, niet gebroken. Onder mokerslagen van blind toeval bloedt mijn hoofd, maar buigt het niet. Voorbij dit veld van woede en tranen rijst slechts de schaduw…

In de snijdende winternacht als je wangen schrijnen en je de weg naar huis zoekt waai ik door je heen reik ik je paars voor dageraad. Tijdens de onwillige maartse buien gepaard met hagel en striemende wind waai ik door je heen laat ik je groen stromen voor aarzelende lenteknoppen. Als de zomerstorm vat krijgt op je angst voor onweer…

Een mooie dag, een blije lach al doet mijn schouder pijn. Het is wat 't is en zeer gewis zal 't ooit wel beter zijn. Er is zo vaak pijn en gekraak maar ook veel moois te zien Dus laat ons maar ondanks gevaar toch dankbaar zijn misschien.…

rode mieren marcheren ongecoördineerd door de zenuwbanen onderhuids kietelen duizend-en-één atoomfantoompjes het vel versteend spieren en verwante aanhechtingen trekken pijnigen en treiteren gewrichten weigeren het licht nog te dragen botten worden uitgehold en razend volgeblazen met helse heksenketelstoom zonder schroom…

Het recht is blind en voor elk gelijk de een is arm de ander rijk de een slaapt warm de ander in wind die hem zo verkilt want dat is wat hij wil wie vaardig is in recht slaapt niet langer slecht De dader die in liefde geeft waarvan hij zelf nodig heeft zijn nat zijn droog zijn hele leven hij heeft nochtans zoveel te geven…