ik heb de beschavingen in beeld gehouwen gevoeld en gezien griekse romeinse en etruskische lijnen neuzen ogen en monden die in schoonheid hun hemel vonden en lichaamsdelen die het oog deden strelen zij waren trots op hun fysiek verschijnen maar wel in balans niet in de huidige te veel geproportioneerde uitdagende curves naast…

De winter woekert en raast en hij kijkt toe Op zijn gesloten raam, dat door de kou beslaat, schrijft hij jouw naam Een wandelaar daarnet op straat had jouw silhouet De wereld verworden tot glazig beeld, terwijl de werkelijkheid achter hem staat Je hoopt dat hij zich omdraait en ziet dat de deur, ook midden in de winter, gewoon open gaat…

Het is volop zomer in de oude stenen stad aan de heldere rivieren maar ik geloof niet dat er veel verandert door de regenbogen en het lied van de zon ik ben wie ik ben, alleen! gebleven wie ik ben geworden En de stralende zon schijnt als de wolken niet bewegen ik kijk graag naar jouw foto kijk, je hebt een lief gezicht soms…

Zoek niet en je zult vinden. Mijd de eeuwige arena  van beter weten. Loop niet in de val van verbaal twistgeweld. Onthou je van  Babylonisch spreken. Bedwing de slang  van je eigen tong. Lach om al die branies met hun bluf. Open je oren hoor de vogels luister naar hun liefdeszang. Hoor hoe een poes spint van geluk. Ontspan…

Door parlementen en presidenten Zijn we opzettelijk voorgelogen Over lijken gaan de regenten Die ons de oorlog hebben ingezogen Dit conflict vanwege eigenbelang Is een geopolitieke wedstrijd Om toegang tot grondstoffen ben ik bang Niet om democratie en vrijheid En terwijl ik me hierdoor onmachtig voel Slaan de clusterbommen venijnig toe…

Ze kwamen en gingen, namen niets mee dan hun afdruk in stilte. Ik bleef achter en verloor mezelf in hun schaduw.…

regen slaat al dagen tegen ramen en deuren vlaggen vlaggen enthousiast met sprekende teksten beukende wind hoge golven het heerlijke avondje was met ouderwets geraas…

De emigranten dragen gympen, ze dromen -- van echte schoenen.…

het donkerde meer dan me lief was in de klamme kou met flarden mist tussen de bomen ze raakten mij met lange vingers van de grond kroop het vocht lanzaam op en vergezelde mij zo ook de anderen die mij al eerder hadden verlaten maar die altijd rond deze dagen hier waren om even aandacht te vragen ookal waren zij ons al jaren voorgegaan…

yo joshua, veertien, en groter al dan de rest opa, oma, je oom—zelfs je tante staat versteld je torent boven ons uit, in lengte en in skills een jongen met power, die als je wil alles kan rugby is jouw ding, van junior naar colts straks hard beuken, snel rennen, je maakt de acties strak modder op je schoenen, wind in je gezicht een rugby-held…

Klanken vloeien zacht golven raken de ziel diep leven ademt door Hoe wervelend een melodie wel of niet bekend klinkt in de oren terwijl haar breek- en kwetsbare toetsen gloeien onder de vingers Het zijn net die vurige strelingen die sierlijk naar beneden komen. Dat ze zich verspreidt op een manier waarop aangenaam en innemend vloeien…

De vlieg verkent mij, kriebelt op mijn handen, en -- laat zich niet vangen.…

ik heb nog niet zo lang geleden het eerste ruimtegruis in de oogopslag van mensen gezien als stukjes aandacht merkwaardig zonder enige verbondenheid met moeder aarde in buitenissige kleuren en adembenemende vorm en outfit nog waren het incidentele ontmoetingen maar hun aantal werd snel groter in modiaal constateren bijzonderheden…

'n Superslank lijf en 'n supervette bankrekening, ziedaar! Tante Trees is met haar verlanglijstje heel snel klaar, en ze zegt "Ik hoop dat die ouwe peer het toch correct zal lezen deze keer, en die twee niet door elkaar haalt, zoals vorig jaar!" ...…

De nacht verzegelt de deuren stemmen verstommen In het diepst van het donker gonzen verhalen in stenen De bomen als trouwe wachters zwijgend in de duisternis Het landschap vindt lucht waar het licht ontbreekt In zwart fluwelen jas banjert iets door slaperig gras…

Mais oui, zei ik, tu as raison maar toch, zei ik haar, weet je wat ik nodig heb is geen excursie ook geen uitje, maar een schat Ik beeld mij in een Alladin dan haal ik eerst mijn toverlamp en zet hem met de grootste zorg op 't altaar naast mijn tafel pak de staaf en sluit mijn ogen buig vol deemoed naar het oosten en als ik zeg simsalabim…

Doe zoals hij doet, staar naar zijn lichaam, en zie -- dan zijn ongemak.…

Meedogenloosheid en medelijden Kunnen arbitrair in het hart bestaan Elkaar complementair tegenstrijden Onszelf zijn we contrair toegedaan En 1 Anne Frank ontroert ons meer Dan alle gezichtslozen die net zo leden Opdat we aan al het aangedane zeer Niet teveel zorg hoeven te besteden In veinzen zijn wij eveneens bedreven Enkel heiligen…

ik waan mij met het trapje hoger weer verder in het exploreren van mijn vergezicht dat zonder te bewegen naderbij is gekomen op de ladder van mijn eys- opener dromen ik wist de aarde rond maar dichtbij gekomen doet de nieuwe verte optisch aan vervlakking het eind- resultaat van mijn waarneming die weer naar een hoger…

In de rij van damslapers de kortenacht- en langslapers de gapers bij de thuisdrogist de geeuwers bij de apotheek de wachters en burnoutgevallen bij de online assistente van de plaatselijke assistent-in-opleiding tot huisarts sla ik intussen uit de discount op black friday en koelbloe een slaatje uit de online super sales bij social…