Meer dan vijftig zomers verder wil ik weer samen met jouw intens witte lichaam komen in Best Western Ennis. Jij op weg met je broer naar Amerika, ik een tussenstop naar Clifden, alleen. Je junkbleke broer trok mijn aandacht, op Ierse folk danste ik met jou. Je zag aan wie ik dacht, wie weet voor de hele nacht, naar wie ik keek, steeds weer…

het hoog opspattende water van de woedende zee zoekt een opening naar de zachtgroene aarde onbeschermd door afbrokkelende muren staan standbeelden hun monden wijd opengesperd een angstaanjagend aanzwellend geluid is de voorbode een lugubere bijna zwarte lucht komt dreigend naderbij de totale vernietiging barst los de aarde…

De golven zijn wild, de kust omsluit mij steeds meer -- Dan, kalm, de zeestraat.…

't Was druk die dag, ik liep weer over straat maar werd opeens van links naar rechts geduwd gehos met bier en wein weib und gesang ik ging haast koppie onder in 't gedrang geen blik of groet, geen woord kwam uit m'n strot ik had m'n witte shirt aan, o mijn god ik kreeg een stoot, mijn neus lag half kapot het was geen mens, een beest…

Gedachten drijven als de regenwolken en brengen alles even voor de geest: het twijfelen, het zoeken naar de zin, maar ook de kronkelingen van het denken. De vreugden en de zorgen, zelfs het licht dat diep verborgen was in alle pogen, de regen en de wind, de vrede die zich schuilhield in de grauwe kieren. Maar alles is toch goed nu, ook het…

Een passant vraagt: Waar- vandaan? Waarheen? Ik loop mee -- met hem, stilzwijgend.…

ik heb al vroeg als kleine jongen de lichaamstaal leren verstaan wij praten niet zoveel maar onze vuisten raakten daarvoor keken we eerst naar ogen en gezicht en wisten zwakke plekken snel te vinden en geen schijnbeweging vooraf te maken in de lijnen van het gezicht staat al gauw het komend gedrag te lezen omdat de snel aangeleerde…

Dit was het afscheid, anders dan verwacht of maar gehoopt, maar toch… De avond valt nu, buiten onweer maar straks komt weer een nieuwe dag. Mensen komen, mensen gaan, alleen de liefde blijft bestaan.…

zou je hier met me willen liggen in de schaduw van de gesloten luiken zonder dichte deuren met een mond vol zoete bramen zou je hier met me willen liggen in ongeschonden samenzijn zonder klok die de uren telt en alleen maar de wereld vergeten in het zachte aanbreken van de dag zou je hier met me willen liggen?…

Ik hoor jou niet meer, alleen de golven, wind soms -- maar nergens jouw stem.…

Er komt een naakte energie waardoor bloemen anders geuren de zon helder blijft schijnen in liefhebben een zomer lang meer dan in passie en romantiek zorgzaam in zorgvuldigheid geruchten over liefde mijn hart kiest nu van wie ik hou.…

Op vuursteenrotsen boven open water Zit op een handdoek, nauw aan 't zicht onttrokken Een badnimf, klein en slank, met donk're lokken Zij lijkt alleen te zijn, maar even later Neemt de verwekker van hun eersteling Haar in zijn armen, prenatale mater Terzijde op een afstand kijkt een sater Hoe zij hem mint, degeen die hem verving Hij…

het glazen leven spiegelt en brengt mij terug zonder beweging niet geautoriseerd het kan zomaar een ander zijn ik moet de barst voelen die iedereen heeft op een bekende plaats me desnoods daar snijden waar bloed zichtbaar in beschadiging raakt eigenlijk ben ik zelf nog gewond toen ik de sporen bloed buiten stollend vond…

Drie zomers lang was je een blonde zwaan geduldig om wat komen ging gelukkig om wat voorbij was gegaan mag ik je mijn zielschilderijen geven als onderpand, voor mijn behaagzieke dromen vroeg je in het kalme water van jouw spiegelbeeld en ik bleef telkens in de waan dat ik moest dromen over een blonde zwaan het was een komen…

Je houdt je gebruinde gezicht schuin omhoog Je kijkt Nee, je kijkt niet Je hebt je ogen bijna helemaal gesloten Je kijkt naar de verre binnenlanden van je ziel Waar regio’s elkaar…….. Te vuur en te zwaard Je slaakt ‘n diepe, diepe…….. Met geloken mond roep je zacht, zonder woorden de goden aan Wat gaat dit worden? Wat zal ik…

Nu schijnt de zon en straks valt weer de regen. We kwamen op de tocht zoveel momenten tegen die vreugde brachten, ook verdriet, en zo gaat 't leven voort. Je bent er niet meer bij waar wij nu verder moeten; toch willen we je groeten en danken voor zoveel. Nu schijnt de zon en straks valt weer de regen en ‘t leven gaat voorbij - straks…

Adams keuze in het snelsonnet van Wim Meyles heeft mij tot deze atheïstische overwegingen geleid, puttend uit de Galleria degli Uffizi in Firenze, het rijke archief van 20th Century Fox, e.v.a. _____________________________________ Ik zou heel graag zien waar hij uit kon kiezen Een dancing queen, een rubens of een stoot Een gypsy met een voorhang…

De helden rusten in de vervallen herberg -- die de wereld is.…

Naar vier kanten kijk ik op ‘t uitzicht in mijn kamer: richting keuken drie boeketten, naar de muur toe schilderingen familiefoto's bank, richting tuin op groen gekleurd de kaktusjes in vensterbank En zicht nog op verjaardag gisteren, in een fluisterboot die langzaam onder wolken waaiend wilgenblad bewoog en kreupelhout, glijend…

Ik zie, omringd door stenen, door jouw ogen Een grafkamer van wel tweeduizend jaar Ik ken ze wel, toch kon ik 't niet geloven Hoe is het mogelijk, wat deed hij daar Was er geen Barinees die 't licht kon doven Te veel respect voor doden meegewogen? Ik ben een Baarnaar en geen Barinees Als Tukker ben ik niet in Baarn geboren Ik woon en…