89.506 resultaten.
De stad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
197 Het gras huilt zonder geluid,
alle bladeren fluisteren,
het kind speelt alleen,
grote mensen haasten heen.
De stad hult zich in geluid,
auto's, trams en bussen
snellen nergens naartoe,
straten zijn vol met leven.
Als de avond valt, keert het tij,
een hond die zijn baas uitlaat,
een overwerker onder zijn jas,
lege tram knerst naar de remise…
Waterland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
210 Vanaf Het Paard
is er flink gegraven, dwars
door het eiland, daar
waar nu de Oostervaart
loopt, tot aan de terp
van Wittewerf
Verder, op het vasteland
ging het kanaal door
het Groote Meer
onder langs het Zwet
schuin door het patroon
van het Waterland
langs Holysloot en
de Bloemendalergouw
tot aan Durgerdam, verder
reikte het vertrouwen…
Houdbaarheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
190 De sleutel ligt in zijn hand.
Hij schudt ze boven de gootsteen
alsof er één ontbreekt.
De kraan loopt.
Op tafel twee kopjes.
Eén met lippenstift.
Hij veegt de rand schoon
met zijn duim
tot het porselein weer wit is.
Hij kijkt op
naar een vrouw
met natte ogen
en een glimlach die te lang blijft hangen.
Hij zoekt haar naam
tussen zijn…
Treurvocht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
318 Opsommingen die uit het hoofd komen
maar nooit door het hart worden geloofd
plechtige taal die over een elite spreekt
beeldentaal zonder diepere wortels
allemaal verzonnen door het intellect
aanwezig op aarde als overspannen insect
het samenvloeien van genegenheid
kost de nodige moeite
en serieuze inspanning
nu de weg naar dichterbij…
De zwevende hemel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
372 Wanneer de zilveren beken in de floraloze valleien des doods
in de verdeelde staten samenvloeien
en uitsluitend in die gevallen waar de mekong in de slangendelta der gouden driehoek niet langer meandert door leguanenwouden
telkens wanneer de razendknappe, draadloze mini-pc van uw mobiele telefoon langs onzichtbare weg
met de snelheid van…
de overleden idee
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
221 met kiezen op elkaars
ontstegen sterk water
verstand op het rekest
de overleden idee dat
het vaststaand concept
eeuwig onveranderlijk
werkelijkheden schept
uit golven der fantasie
de waarheden kweekt
in kannen op kruiden
zien wat niemand ziet
hoog besluiten te slaan
dan handen allen ineen
het kopje d’r bijhouden
doordouwen…
MOGELIJKHEDEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
173 Ik dacht de winter weg.
Mijn geestesblik richtte ik vooruit,
kwam in een sfeer van behaaglijkheid.
Het oor in mijn geest nam vogelgezang waar,
gaf mij verbinding met gevleugelde vrienden.
M’n geestesgevoel ervoer een briesje,
deed mij licht huiveren in dunne kleding.
Geestesreuk in mij snoof frisheid uit de lucht,
merkte verschil met…
Niks
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
189 Van niks bewust
“Ik heb er geen actieve herinnering aan.”
Ik ben me van niks bewust!
Echt, helemáál niks..!
Weet je,
We komen uit niks en we gaan naar niks.
Ik is in N ik S
Heel al
Allah
Heilig Niks
Daar waar
Niks is
Is Alles
Soms verlang ik zo naar niks!
Naar Liefde met een grote L
Naar daar waar
Het licht het…
‘in de schatkamer van vrede en stilte’
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
227 Zijn geest mag dan geslepen zijn,
hij blijft een rauwe diamant;
zijn kern
die tot citadel verworden was,
gescherpt in historische stormen,
brandt
al naar gelang het voorgaande,
zo zondig dwalend
door lege valleien,
de verlaten bossen,
al loslatend,
trots overblijvend,
levend met het stille monster
van deze tijd.
En laat hem.…
droomgrens
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
352 dit is niet zomaar een lege vitrine
er staan namen geschreven
van schelpen en vlinders
bossen en gebergten zingen er
net als duinen en stuwwallen
in de verte een stad
je laat je gedachten gaan
ongehinderd
en voorgoed
dit is geen vrijheid
maar een eindeloze reis
gevangen in bestemming…
fuga
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
411 een fuga van de liefde
zweeft met haar eerste
prille stem door het dal
een bries draagt de
volgende warme klank in
tintelende handen naar huis
tonen voegen zich samen
als een liefdevolle belofte
een vloeiende groet
troostende vallei poëtisch tapijt
van verweven herinneringen
hoedster van meerstemmigheid
een fuga van de liefde…
Mis jou
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
165 Alleen in bed, dat is niet zo erg
maar ik mis jou, ik wil je
voelen, ik wil je kussen
Niet alleen in mijn dromen
Het helpt niet dat ik steeds
op mijn telefoon kijk
Je belt me niet
je denkt niet aan mij
En dan belt mijn moeder
Gaat het wel goed met je?
Kom je morgen weer eens?
Dat is zo gezellig
Wanneer ik tussendoor even
naar buiten…
Boomy
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
340 Zaadbelofte tussen mos,
kleine, nieuwsgierige spriet,
al een beetje een zoethoutje,
zoek je naar een taxusgeur?
Uit een puberend 'Why not?'
klim je zigzaggend op tot kerel,
breedgeschouderd, gotisch vertakt
voor wie jou straks het hof maakt.
Kijk nou: een mens beschadigt je aanzien:
jou treft een akelige torrenplaag...
Hevig strijden je…
Onomatopoetisch
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
170 Kakofonie van bos en weide
Gekwetter, getjilp, gefluit
en
gekoer van jewelste.
Een kauw klinkt kaka kaka
als Komrij’s kakafonie
hilarisch
doch geen woord gemaakt
Tie tie put
Kruuk kruuk
Srrrie, srrrie
Nog geen woord gemaakt
Onomatopee vogels
Koe-koek, oehoe-hoe
o-grut o-grut o-grut
Tjif tjaf tjif tjef
Kiejuh-wie-wie-wiet…
Au temps perdu
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
333 Waar het ik verzonk
in kroosomrande spiegelgrond
hervond het ongekende
nog niet volgroeide kind
zijn onbekende ouder ik
in zijn geschriften terug
nog niet verzonken
tot op de bodem
van wat nog niet gezien was
nog niet aan de vlakte trad
er was geen vonk voor nodig
geen licht dat klaarder scheen
dan anders, maar zijn eigen
bron sprak…
23 februari 1821
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
239 Laat in de avond
heb ik mijn ogen gesloten
in de avond toen de lente al kwam
niet ver van de Spaanse trappen
heb ik de dood in de ogen gekeken
Mijn Griekse urn laat ik achter
mijn eeuwige stralende ster
voor eeuwig staat mijn naam
geschreven in water
Ik heb mijn ogen gesloten
maar ik voel mijn bloed
door jouw aderen stromen…
KARMEL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
196 Zusters van Drachtens klooster belijden
met vreugde hun diensten en vertrouwen
in God, waar ze toegewijd op bouwen,
tot hun huis een ander leven zal leiden.
Hier mag een ieder zich aan bezinning wijden;
allerlei zienswijzen kan men stouwen.
Menig feest klinkt vrolijk bij trouwen.
Toonkunst wil volle zalen verblijden.
Het gebouw geniet sterke…
De rede
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
311 Soldaten komen traag
marcheren met duizenden
bepakt en bezakt
door mijn knagende maag
ze klimmen in een vlaag
trede bij trede
langs ribben omhoog
kruipen richting mijn kraag
waar ik de rede bevraag
zoek ik mijn evenwicht
maar zak langzaam
naar de aarde omlaag.…
Achter de horizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
182 Achter de horizon eindigt niet de aarde
achter de horizon eindigt niet het licht
daar ligt de belofte die God bewaarde
een nieuw paradijs, een vergezicht.
Daar stromen niet meer de tranen
daar heerst geen angst, daar lijdt niemand pijn
daar mag ieder zich koning wanen
en niemand zal daar nog de mindere zijn.
Een glazen zee zal daar de gouden…
Strabismus
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
237 Ik hakte een boom om
en luisterde hoe hij viel
alsof het mijn naam vergat.
Van het hout maakte ik planken
voor een huis dat alleen bestond
toen ik mijn ogen sloot.
De moordenaars kwamen zingend.
Hun boot gleed binnen
zonder water te verplaatsen.
Het Eiland van het Lied
lag achter hen
als een keel zonder tong.
Het is zwaar om een Viking…