De zegen van onvolwassenheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
134 Wat met God te maken heeft
is ingewikkeld, het verstand
wil logica en geeft zich
niet gauw gewonnen
zoekend naar elk begin
redenerend
vanaf een volmaakte schepping
naar de bekende wereld
de mensen, hun neigingen
genotzucht, nieuwsgierigheid
ongeduld en domheid -
hun onvolwassenheid
die hun de kans gaf
om verstandig te worden
volwassen…
Voorbij
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
528 Ik loop voor bij het korenveld
Met iedere stap doorbreek ik de stilte
In de schemering van een oneindig niemandsland
Heb ik je gebracht voor bij de laatste rij populieren
Ik loop aan mijn eigen schaduw vooruit
Terug naar de wereld
De bomen kijken mij na
Zoveel er hier verloren gaat…
Stap voor stap
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
233 Waarom ontbreekt mij steeds weer het talent
tot ontdekking van een nieuwe eigen stijl
met zwierige woorden en nieuwe trend
al schrijf ik mijn gedicht met botte bijl.
Ach wat maakt het uit welke keuze ik doe
mijn inspiratie komt alleen uit jou
najagen naar nieuwe methodiek maakt moe
noodzaak van geeigend schrift maakt mij trouw.
In mijn…
Zuiver geweten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
284 ik denk het vandaag
ik dacht het gisteren
ik heb het altijd al gedacht
ik zeg het vandaag
ik zei het gisteren
ik heb het altijd al gezegd
ik weet het vandaag
ik wist het gisteren
ik heb het altijd al geweten
mijn geweten is zuiver
want mijn god leidt mij
ik hoef daarom niet na te denken
daarom doe ik vandaag
wat ik…
In het stille licht van herinnering
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
205 Soms vertraagt de tijd,
wanneer stilte zich vleit
over de wereld en de tijd
de dag dat moeders handen rust vonden
en haar ogen sloten –
de ogen die jou ooit voor het eerst zagen.
Wat blijft is helder,
het stille licht van herinnering:
een glimlach, onuitwisbaar
woorden die zich nestelen
in de kamers van je hart,
de geur van thuis,
de warmte…
WAARNEMING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
248 Almachtige God
Heerser over het heelal
liefdevolle Vader
Uw wijde blik
ziet achter de verste sterren
kijkt even aandachtig
naar de allerkleinste wezens
van ons Aardrijk
die slechte met
het sterkste vergrootglas
zich laten tonen
welk een onvoorstelbaar
grote ruime Geest
verzorgt het nietigste
als het Mateloze.…
METAMORFOSE
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
491 In mij gaat iets ontpoppen
Mijn bakermat gaat scheuren
En als dat gaat gebeuren
Dan is dat niet te stoppen
Ik krijg nieuwe organen
Dat komt door de hormonen
Straks mag ik mij bewonen
Een ander wezen wanen
Ergens in mijn geheugen
Liggen dan wat restanten
Van, nare, oude kanten
Van zelfbedrog en leugen
Dan, na mijn transformeren
Ga…
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
230 …
Genot houdt nooit op
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
587 Zou dat wel waar wezen?
Zelfs bij strenge ascese?
In uitgesproken malheur?
Men zoekt altijd naar welbevinden.
Uw conditie acht u gezond:
constant voelt u zich prettig.
Alles functioneert zoals het hoort.
Echt wat men noemt, een zegen.
Pijn noch klachten vragen uw aandacht.
Vrolijk stapt u de wereld rond.
Zeg maar gerust een voorrecht.…
‘a theory of mind’ (geen spijt)
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
395 Soms moeten stemmen schreeuwen
om over eeuwen van ongehoord zijn
aan te komen in de vervreemde oren.
Soms druipen de zinnen van bewezen
formules en wordt zonder scrupules
niet verwezen naar het origineel.
O wee!
Soms gaat ’t om de flow,
de metriek,
als een diashow
op de villawand
(lees mijn biblio
nog een keer,
if you please…
Nuttig Nadelig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
149 Kinderen eten van de levensboom
Eerst kennen ze nog geen andere
daarna durven ze niet meteen
maar op een keer proeven ze
van nieuwe vruchten, voorzichtig
Als het moet zijn ze flink
en bijten ze door
met een vies gezicht
Zo leren ze te kiezen
tussen nuttig en nadelig
passen ze met kennis en uitvindingen
hun wereld een beetje aan
naar…
In stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
172 De vergeten wereld,
Vergeet ik niet,
Nochtans blijft het stille,
Hoor noch zie ik iets,
Van vlinders die fladderden,
Van bijen die zoemden zacht
Rond verdwenen bloemenpracht,
Door boeren en fabrieken,
Geruisloos, in stilte,
Om zeep gebracht.…
Fatum
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
273 Lees! Er staat nooit precies
wat er staat! Maar begrijp!
En vat dit alles samen
in de coherentie van jouw ratio-emotieve brein,
de schulp waar het huis
van de dichter schuilt,
pal naast de smidse waar jij jouw dagelijks verse versvoeten slijpt:
gevleugelde woorden
uit je eigen Cogito,
eeuwige bergbeklimmer
onder de doem van het…
ANTWERPEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
210 De stad aan de Schelde vol gebouwen
van kunst, zakelijke bloei en daadkracht
bezit drank, die een ieder blij toelacht;
hier wordt het edelste bier gebrouwen.
Verspreid, binnen de wereld van stouwen,
tonen parken vrijmoedig, toch stil en zacht
hun ruige, verkleinde wildernispracht,
waar Vlaamse beschaving mee wil trouwen.
Takkenwirwar haalt…
Ergens geen greep op hebben
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
197 De muren van vijandschap
ze willen niet vallen
brokkelen
ook niet
langzaam af
maar blijven staan
zonder dat hun
Initialen erin gegrift staan…
Gestrikt en brandschoon
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
396 Verlaat de schijn en wees niet conventioneel,
of benijdt u werkelijk een stoffig leven?
voor vreugd hebt u zo vaak uw ziel gegeven
zij hoort, zoals ik zie, in uw geheel.
Een masker hoeft u niet meer te dragen.
Bij uw kleren zwijgen stil de gordijnen.
Voor mij hoeft u niet meer te verschijnen,
of verschuilt u zich achter hoge kragen.…
Parabool
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
494 de nacht is licht
de schaduwen van
alles in de kamer
hard
het hemd aan de
wand,
iemand die
ooit op een feest
is geweest
de spijlen van het
ledikant,
tralies
alles buiten
de bomen, alles
maakt nog deel uit
van de lucht…
Even buurten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
462 het is genieten buiten de deur
deze ochtend wel te verstaan
ik word omarmd door een frisse bries
en kan ik als bejaarde weer even naar buiten gaan
zonder dat ik amechtig geraak en de weg verlies
op deze dagen is het donker als de hitte regeert
en de mens op minder dan halve kracht functioneert
maar de vensters zijn zo goed mogelijk gesloten…
Dezelfde vaas
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
302 Dezelfde vaas
met verse wilde bloemen,
geplukt op mijn verzoek,
staat al dagen tussen
ongebroken fotolijstjes
met mijn dierbaarste
herinneringen.
Die gaan nooit meer stuk -
noch mijn dromen,
uitgesproken,
noch mijn diepste verlangens,
woorden die ik
met heimelijke angst
voor lijf, en af en toe leven,
bijna vergeten was.
Het…
Noa, achttien lentes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
397 Achttien keer heb je de zon omzeild,
van klein bijzonder wonder
met blauwe-bruin gesluierde oogjes
tot leeuwenkind met vlindervleugels,
dat soms zacht landt op een klaproos
en soms vol vaart tegen de wind in danst.
Je bouwde ooit forten van dekens,
nu bouw je aan jezelf –
met meningen die durven,
twijfels die leren,
een hart dat groter is…