Meet niet de dagen in uren, minuten of seconden maar in zegeningen van levensjaren. Van tijden met regen of warmte van zonneschijn. Het zijn tijden die wij gratis kregen om dankbaar voor te zijn. De tijd zijn niet de dagen die wij achter ons lieten, maar de uren, minuten of seconden die wij nog voor ons hebben.…

plant maar een struik een haag of heg en graaf dat weg wat er niet toe doet tegen staal en beton heb ik mij verzet en kubussen op de metershoge palen haal mij maar uit de weelderige grond waar ik straks van genot zal kraaien volop in jong blad en stam gehuld die ik daarna nog jaren zal dragen knip mij maar niet korter of scheer me weg…

Hoor de wind waait om het huis, Regen slaat met kracht op de daken, Mensen schuilen voor het weer, Alle werkzaamheden buiten staken. Het oude huis wankelt op z’n vesten, Fietsers vliegen uit hun baan, Vogels schuilen in hun nesten, Lijkt wel dat de wereld zal vergaan. Peter houdt zijn vingertje al bij ’t gat, Vreest het land zal onderlopen…

Ik ben een letterbek met 26 letters die woorden vormen lief of minder lief gebekt ze rollen en tollen tot ze mijn mond uit hollen ik ben een letterbek de mond niet gesnoerd misschien als ik pijnpunten beroer letters spugen kan iedereen met woorden van baksteen maar letters van warme klei doen veel meer Magda Haan…

De bessen zijn rijp ik pluk emmers vol onder het blauwe net mijn hart klopt voor de kleur van het leven maar jouw lippen hebben de mijne nooit bezocht jouw handen zich nooit om mij bekommerd de lucht is vol van gulzige vogels ik werp ze kushandjes toe nu ik een sluier draag is alles mogelijk…

Hij snuift, grazend komt hij dichterbij Alleen de vogels kijken toe Warme adem verkent de huid van mijn verlangen Ik ruik wat het met hem doet Voorzichtig likt hij mij ik laat de wereld los Mijn lichaam trilt in mijn bewustzijn, naamloos in zijn ogen, dit is echt Geen romantiek…

Klein als het maar is een druppel, een blik, een woord en ik voel het groots De geur van vers gezette thee op een grijze, stille ochtend doet iets met mij — niet uit te leggen, alleen te voelen, alsof het leven even buigt en zegt: je hoeft niets, je mag er gewoon zijn. Een onverwachte blik van een onbekende, oprecht, zonder haast of verwachting…

"Je bent op deze Vaderdag weer ladderzat, je kop lijkt een kassei ! je bent lazarus, straalbezopen, betoeterd, zo teut als een batterij, je bent een lijpe laveloze pier !" Vader gniffelt gelukzalig en fier, want niemand van z'n vrienden heeft zo'n eloquente vrouw zoals hij ! ...…

je liet de zon nog beter schijnen de laatste dagen bleek achteraf je stem klonk nog als altijd lieve woorden leeg als straf je lichaam glom nog net zo zacht en welwillend veeg en toch ook laf je hand klom nog even fijn vol verlangen streek de liefde af…

Alleen, zittend op een terras. De menigte bezig met zichzelf. Af en toe vang je een blik—niet bewust, maar je voelt het. Alsof ogen je raken nog voor je weet dat ze er zijn. Je bent blind voor wat ze denken, maar niet voor het feit dat ze denken. Je zit daar maar, kijkt rond, maar niemand kijkt terug. Is het de timing? Of zijn ze bang…

het hele plan om niks te doen. verscholen onder dat ene blaadje. ik kroop eruit — hopend dat niemand me zag, of hoorde. en ik keek naar de wereld. een heel leven lag daar nog. maar de weg? geen idee. je begint eraan, zonder twijfel, zonder schrik. als een held. stop. wie ben jij? wie ik? ja — ik. een partner, die blijft. iemand…

I Kleur mij in voor het te laat is niet morgen maar gisteren in voltooide tijd als een wolk alleen in ogenclaim ongezien gelanceerd in het ochtendlicht dan spoelen golven de panacee door mij heen op het bijna aanraakbaar terras bij de bron van de liefdesfontein waar kletsmeiers en binnenvetters in opschortende werking soms best weer…

Het strijdperk van Christus' volgelingen waar engelen leiding geven wordt voortdurend belaagd door demonenlegers die zich roofzuchtig of suikerzoet kunnen voordoen vanuit de hel waaien geuren beloven allerlei pracht waarachter kwade toekomst wacht de Hemelse geesten willen dat lokkende duister tegemoet gaan met vechtlustige…

Is het woord liefde door de ogen geaccepteerd? Of liegen je ogen tegen je? Is het het hart dat je ogen laat twijfelen aan wat ze willen zien? Of zijn het juist je ogen die hunkeren naar perfectie— perfectie die het hart probeert te vangen in beeld, maar zonder gevoel? Of is het de dans, de combinatie, waar ogen het hart doen smelten…

de dag waarop alles kan veranderen de dag die je leven kan redden maar door wie? door jezelf — of door een ander? wil je het eigenlijk wel veranderen, of ben je akkoord met hoe het nu gaat? of… ben je bang — bang dat er iets verandert wat je niet wilt dat verandert? kan je die verandering wel aan of breekt ze je, laat ze je langzaam…

Je was nooit ver weg, maar ook nooit hier. Een schaduw strekt zich lang uit, maar raakt nooit wat hij belooft. Je was er altijd, net genoeg om niet te verdwijnen. Zoals het zachte geruis van een radio, waar je nooit het gesprek van verstaat. Je stond in de kamer, maar je oogde leeg. Een raam waar niemand doorheen kijkt, een man die toevallig…

En je kwam het park in en hele drommen eenden overzwommen zich als geile meiden, en kerels, die zich fris als vers gewassen hoentjes aan jouw voeten zouden werpen. Zo'n lokeend was jouw donzig gevulde winterjas, maar vooral jouw waggelende broodzak. En je gooide oude kruimels, of neen, verse korsten die je niet meer bijten kan, en…

Behalve dat de dag met zonlicht begint met zon en licht Lig jij in mijn bed in mijn gedachten in mijn hoofd in mijn bed Niet bij me maar hier in dat donkere hoofd van mij En behalve dat je er niet écht bent weet ik je hier wandel je glimlach en praat je hier, bij mij, in mijn hoofd in dat grote lege bed vol bloemen Behalve…

Witte vlinder aan mijn zij waar ik wandel daar ben jij vrolijk fladderend in het rond hoog in de lucht of laag bij de grond onbezorgd speels en vrij elke keer weer volg jij mij een met de natuur teer, lieflijk mooi, zo puur zonder haast en alle tijd vlieg jij tot in de eeuwigheid…

Hoe schoon de paarden. Een graast, het ander bekijkt me. Weemoed in zijn oog? Beide oren bewegen even. Een siddering loopt langs zijn flank.…