De ruil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
344 's Avonds loop ik graag
door de straten, kijkend
naar de mensen in hun huizen
en dan vraag ik me af
met wie ik zou willen ruilen
en wat voor ruil dat dan is
Wat geef ik en wat krijg ik?
Een ziel voor een ziel, misschien
niet om voor altijd te houden
maar, wie zou de mijne willen
met alle gevolgen van dien?
Natuurlijk krijg ik geen antwoord…
Herfstbezinning
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
450 Wat de herfst ons leert
alles is vergankelijk
als een paddenstoel
Wanneer herfst overvloed aan kleuren en
texturen aanbrengt in het glooiend landschap waar een
rood, oranje, geel, goud tot roest de zintuigen beroeren en ontroeren
Verder krijgen hun bijzondere creativiteit en uitzonderlijke schoonheid mij in beweging.
Terwijl men afscheid…
O nacht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
441 Hoe heimelijk mijn geweten zich
ook keert tegen het nachtelijk
heenkomen van mijn gaan, schuifel
ik in het bedreven zijn als een
ontzielde Samaan ( 1 ) doch met het weten
van een berooide Brahmaan ( 3 ) die dan
tóch edel van geest tot de hoogste kaste behoort.
Zowaar ik nu langs de zerken ga en mijn
oor terwille ben om in de duisternis het…
Alleen de verte wenkt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
351 ik word gek
van het geschuifel
en gekuch
een voortdurende
stroom mensen
glijdt over de vloer
zonder richting
en beoogd doel
van buiten
is er weinig
over binnen
op te merken
de lange vitrage
houdt mensen
weg van de ruiten
versluieren het zicht
ik probeer
ogen te vangen
maar ze blijven
niet lang hangen
te kort voor een
herkenning…
KONFEDERICJA Dat is pas leven
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
476 Wat is er aan de hand in Polen
Homo en Jood en aborteur
- Het wordt niet langer meer verholen -
Je kunt niet met ze door één deur
Een oproep doen tot poten rammen
Een Katholieke Taliban:
'Emoties dienen te ontvlammen
Wij stijgen in de peiling dan!'
Voor vluchtelingen zijn er kampen
Voor vrouwen, kinderen, mannen niet
Die dood je, om…
LAIS CCLXXXI
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 Kamer, leeg salon. Twee zetels staan er.
Aan de haak: een harnas, een nachtjapon.
De keuze die zij waren vergaat er.
Non Si Non La: het motto was een bron.
Het schilderijtje is een liaison,
hechter dan zij waren, vals voor elkaar.
Het ziet zichzelf, herhaalt een oud gebaar.
De haard smeult nog, dat is maar beter zo:
je mag de hoop niet doven…
VROEGE OPKOMST
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
398 Volle maan staat groot en laag
aan de verre nachtlucht
glanst zacht vol warm oranje
ronde Oosterse lampion
waarin diepe wijsheden van
China India en Japan
in elkaar versmolten toeven
de mensen het genot geven
altijd vragen te blijven
open willen staan
voor elk gevoel en verstand.…
verstaan
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
380 als ik je
postuum
voorlees
wil je mij dan
horen al ben ik
er niet bij
als je mij
dode dichter
niet vergeet
mag ik dan in
je verwondering
leven
als je mij
in stilte
tot je laat spreken
mag ik je soms
dan opnieuw
ontroeren
mag ik
dichterbij jou zijn
in nagelaten taal
zou je dan
de toon van je hart
verstaan?…
Maanbeleving
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
411 Kijken naar de maan
haar wakend licht spreekt me aan
verstilde schoonheid
Wanneer ik in de vroege ochtend uit
het raam kijk, zie ik bijna zwarte hemel met een
schittering die de aandacht heeft gevraagd; een genietmoment
waar ik spontaan zen van word tegelijk een kans die ik niet zomaar laat liggen.
Dat verschillende lagen helder en kleur…
misschien de zee nog
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
491 tegen
dit
uitgehuild
uitgehold
uitgeloogd
verdriet
misschien de zee nog ...
maar dan
kleurloos
zonder golfslag
zonder zon…
Andere gedachten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
330 Ik wil andere gedachten
ik wil niet alleen zijn
met die meningen
over wat ik doe
Dus zet ik de muziek hard
en werk ik hard, met een taart
op feestdagen, een hele taart
helemaal voor mij
En dan word ik misselijk
en moet ik overgeven
Weer zo'n herinnering
die ik niet kwijtraak
die rustig wacht op twijfels
en dan in de rij gaat staan…
scrip'ta manent', ver'ba volant'.
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
495 Mijn schrijven is niet deugdzaam
verheelde woorden
Anders beleefd dan een boek aanschaffen
Met vingers voelbaar gelezen door de bladeren glijden
bronwater zonder droogrest
Tafelbladen zonder kruimels
Ontlichamen
zonder ritselen
Het woord dat eerder was
dan het schrijven
In stopakkoorden
beschrijven
Stille krachten
zwijgen
Gesproken woorden…
Heb omgekeken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
402 ik deed
de stap
heb omgekeken
dat moment
van nog niet
echt weten zal
ik nooit vergeten
jeugd en
onschuld
zijn voorbij
daarvoor in
de plaats het
grote vraagteken
ook wij of
willen wij
het wel weten
of kunnen
wij er nog
niet mee leven
dat zoiets ook
ons overkomt
het is even
opmerkelijk
stil geweest zelfs
het trillen van de…
beelden aan zee
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
395 langs mijn wimpers
glijden boze wolken
eindeloos gekrijs
in vogelkledij
zoutige winden
beroeren vlaggen
die verkrommen
in nederigheid
weggespoelde liefde
alleen de sporen
van de schrijver
zijn nog zichtbaar…
Kamer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
482 Ik knapte - onlangs
mijn kamer op
Veegde het stof
van de plinten
Witte de vale muren
grijs van vele winters
Boende de oude
planken vloer
Deed alles in de was
Tooide mijn bed met
nieuw bloemig beddengoed
dat ik zag in een brochure
Hing een reproductie op
van Gauguin, om het sfeer
te geven - iets met kleuren
iets met vrolijke dames…
HERBEGIN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
339 Na een fikse regenbui ademt en blinkt
de wereld herboren, gans opgewekt.
Bevoorrecht is een ieder, die ontdekt
hoe hier het wezen der vernieuwing zingt.
Wijde regenboog, door Gods belofte omringd,
straalde na de Zondvloed, met zegen bedekt.
Vergane Aarde werd tot leven gewekt,
wat heden, ja, in eeuwigheid door klinkt:
"Elke morgen is een…
De bizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
333 Laat muggen mijn bloed maar drinken
Ik blijf hier om zelf te genieten
van het bloed van de maan
de vuurvliegjes door de tuin
en de joelende kinderen
om een kampvuur ergens
...Achter dendert er een vrachttrein langs
...waar ooit de hoeven van bizons roffelden
Mijn dromen zijn blind en naamloos
Ze schijten ter plekke
en eten als ik weg…
Massa zonder gezicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
346 ik heb
een andere
wereld gebouwd
met letters woorden
vorm en kleur
waarin ik mijn
gevoel met jullie
wil delen
in samen genieten
van ongekende
uitleg over smaak
mode en media
en zo te komen tot
maatschappijverdieping
om een goede basis
te geven aan de mens
we kijken maar
kunnen elkaar in
gevoel niet bereiken
woorden klinken
maar…
Mijn Thuis
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
467 het je omsluiten met
meningen
overtuigingen
gedachten
inzichten
gedragingen
veronderstellingen
eigenaardigheden
geheimen
is de inrichting
van de binnenkant
van je huis
en na dit alles
na veel overwegingen
op een rijtje te hebben gezet
ben je veilig zeker en behaaglijk
en weet je je pas echt thuis
maar vergeet nooit
de deur op…
zinvol zinloos
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
458 Als volle zinnen zinvol zijn,
De lege antwoorden zinloos lijken,
Dan slaat de twijfel wel eens toe
In mijn kleine leven
Heb ik meestal geen antwoorden gekregen
Zinloze woorden
De stilte die dan zal komen,
Ongevulde bladen
Afgevallen bladeren,
Onherkende paden
Netwerken die stil vallen,
De zender die begint te sputteren,
De ontvanger…