Wat zijn de feiten? Juist onvergetelijk, zijn -- mijn reconstructies.…

Het had op zich niet echt veel om het lijf Je zwaait je lacht je knipoogt, schudt wat handjes Je steelt de show, toont goodwill voor die bandjes Met dank aan wachters van dit tijdverdrijf Onzichtbaar op de achtergrond aanwezig Een godsvermogen - maar altijd druk bezig…

het was ook nog te donker om licht te worden de laatste tijd wakker was er al helemaal niet meer bij voorzichtig voelen hoe blij kan zijn want plezier en verstrooiing is nog geen koning in deze negorij van ellende we hebben het voelen aankomen wisten dat het weer van slag was vol extremen ook bij planten en dieren met groei…

een einde is altijd een nieuw begin.    brede golven wind doorlopen de lucht. een teder omgekeerde kreet wordt in het bed met haat en liefde opgelucht. het zucht. genot, van lijven korte vlucht, heeft net de angst met lentelust vermoord.    het had te lang aanzien, te vaak aanhoord: handen, ogen, droefenis en misbaar.    het sloot met…

<<<<<--------------->>>>> mijn leven dat mijn lichaam draagt, de zoemende koelkast in mijn hoofd, regen of loeiende dagen in de zon, nooit is er beheerstheid onophoudelijk gaat de chaos als een dier tekeer de zwarte sneeuwvlokken van de willekeur gevaar in het verkeer? ik heb inzicht mevrouw tegenslag, stoplicht, willekeur, ik laat…

Naakt door slechts de naaktheid, omgeven door slechts de omgeving, verbannen door slechts de verbanning. Ogenschijnlijk de knopen geteld, keer op keer de pyromaan geweest, stilistisch te werk gegaan, maar ik ben geen inboorling. Staak de besmetting, verwek weer weerzin, uit obstructie, uit het individu, narratief van goed gezelschap…

vrijheid is geen bezit geen eigendom ook ze is of wordt ervaren in het doen of laten van mens tot mens vrijheid is kwetsbaar waar zij ten koste gaat van de een of de ander die over de grens gaat van wat eigen maakt vrijheid is de ruimte te zijn wie je bent in denken en doen In menen en vinden in geloof en liefde vrijheid is verbinding…

Een diepe vijver met groengrijs water, in zichzelf rustend, bewegingsloos, bladeren van een overhangende tak drijven op het donkere oppervlak, er is wat zwerfvuil ingewaaid. Een windvlaag, die over het water strijkt, het voorzichtig en heel zachtjes aait, doet het rimpelen, maakt kabbelende golfjes, opgelost voor ze de walkant hebben bereikt…

Het verdriet verdwijnt in steeds wijdere kringen -- van doorvertellen.…

Wie was de grote tovenaar PePijn In taal onovertroffen en in timing Met tekst vol reason en liedjes vol rhyming Paul woordenaar - aan 't end van 'zijn latijn' Een stem die je uit duizenden herkent Zei 'blijf je hele leven veelbelovend' Zo was Paul, geestig genereus wellevend Een tikje eigenzinnig, wars van ego Taalvirtuoos…

In het holst van de duistere nacht toen de verzwakte halve maan zich achter donkere wolken verschool heb ik met mijn bibberende hart tekeningen gemaakt voor vlinders en wolven In vroegte van druilerige ochtendregen begon ik aan mijn korte brief voor een vreemde verte Ik vertelde hoe trots ik was op mijn tekeningen en mijn geloof in…

Ze zit achter in een bank alleen, haar brede wat ouwelijke gezicht is strak en ziekelijk vaal, schuw kijkt ze om zich heen. Diep over een boek gebogen, de lippen samengeknepen, zit ze moeizaam spellend te lezen, met grote verbaasde ogen. Haar klasgenoten zijn druk, maken rumoer, roepen en zingen, springen wild om haar heen, het lijkt…

vrijheid ben je of je bent het niet door jouw doen of juist het laten in hoe je ruimte geeft of neemt voor jouzelf en aan de anderen ongeacht het kunnen en het zijn hoe jij respect toont en vraagt bij eigen en andermans mening de wijze waarop jij erkennen wilt dat in opvatting geloof en liefde mensen echt zichzelf mogen zijn vrijheid…

Hij ligt er raar bij, zijn lichaam slaapt niet, het is -- achtergelaten.…

Onwennig was het zeker, tien jaar terug Waar te beginnen met de rituelen Van formuleren en met woorden spelen Festina lente, langzaam, niet te vlug Je doet iets waar je voor geroepen bent Een stap in 't rederijk waar je mag falen Een taak waarvoor de Muze je komt halen Als inspiratiebron van je talent Als dichter word je immers niet…

nog klonken uit de verte de schreeuwen van woestijn- kamelen en knarsten het door lucht gedragen zand tussen kies en spaarzame tand de wind was opgestoken daarom hadden wij de opgravingen onderbroken om in rustiger tij verder te gaan aan een nieuwe opening van het gangenstelsel wij proefden al de lucht die daar eeuwen in…

Ik neem genoegen met het korter durend graf Van die nog leven en wellicht Al waait de wind Het eeuwig nieuwe kaf in hun gezicht Een laatste keer zich wenden Naar nevels op het groene land het nieuwe licht De eeuwig klare beek uit het gedicht Om mij al ziende vager uit te zenden Ik accepteer ik zak eens Als ook de bodem hen omarmt Voorgoed…

Het oude pand Toevallig in Wassenaar M'n oma liep daar Haar Bezuidenhout was plat Coördinatiefout De wereld is oud Het geeft de muren klanken We zouden eigenlijk Moeten bedanken Maar desondanks gooien we ons land weg Trots maar? Is het de weg?…

nu het dit zegt, zegt het niet hetzelfde dan als het zegt dat het hetzelfde zegt, want als het spreekt, zegt het nooit hetzelfde, hoe vaak het ook dezelfde woorden zegt: het beweegt immers steevast daarvan weg. woorden reiken ons vanuit bewegen onbestaande stilstand aan, waartegen alles helder lijkt en goed begrepen. maar de woorden hebben…

het toilet is boven, tegenover de slaapkamer, een fijn gegeven daar mijn kleine tingeling zich telkens 3 x per uur geroepen voelt om even uitgelaten te worden ik doe wat hij zegt, hij is me dierbaar en ik geef hem met graagte mijn hand doch mijn slaap neemt afstand van mijn ontoegeeflijk verlangen om mij als personage in diepe rust te…