s Nachts op de kale berg met de ongelijke treden van smalle sectorpaden zie ik heksen dansen tussen de namen op de deksels van de kniehoge graven Met een fles in de hand gaan ze voor wat geld op de tombes liggen Ik woon hier met mijn man en vier kinderen, maar rein blijven de zielen achter de draad Vanmiddag las een Koreaan in zijn…

Voor kenners van kennels vol hondstrouwe viervoeters en laag kuitenbijtend klein wild is 't een grof schandaal en een schande dat ik na een kwartiertje blaffend geweld naast de mechelse herder die cave canem over de casa waakt de takshond pardoes was vergeten je ziet hem zo over het hoofd - arme teckel - maar hij bijt je de…

Er slaapt een wieg op het gazon, waar een zonnebloem is overleden. In haar krakende buik lagen kleden van het kind dat de honger overwon. De avond is steeds meer te beminnen, nu de gordijnen haar frêle rug strelen, en met haar de vele zorgen delen, die zich verzamelden bij het linnen. Soms vallen er druppels op de tere huid van het kind…

Het kluizenaarsleven is mij gegeven, ik zie een mier een ander berijden; hoor staal op hout na een overlijden, naar perfectie moet je blijven streven. U denkt dat ik lawaai heb uitgetrokken, als een zwerende plek heb weggeveegd; mijn pijn in de maatschappij heb geleegd, wat je al hebt moet je niet vergokken. Weglopen van mijn schaduw doe…

Illusies van vrije geesten huizen hier tussen betonnen muren als onzichtbare lichtgevende beesten het plaatselijke mystieke spook eet alle voedzame woorden op uit de lettersoep van wanhoop er is voldoende duisternis voor vier eenzame winters maar achter regenwolken is de zomerzon het mooiste beest die over het seizoen heerst er zijn…

ik rouw niet omdat ik je mis maar omdat ik zag wat waar was. zoiets komt vanzelf als ik me vergis en niet in andermans spiegel pas jij hebt enkel weer jezelf verloren doch de redding wacht al om de hoek in het sterven werd jij opnieuw geboren voorspelde die bekende bladzijde in het zo vaak uitgelezen boek ik denk wel aan de wederzijdse…

Ik kauw de wind als noradrenaline ploppen bakpoederkussentjes omgekeerd in rijzend deeg bellen gas dalen in het stijgende glas trillen baniers in de bries bij het gloren van de daken waai ik uit mijn stappen knappen badparels in mijn boterhamzakje spatten bij het vijfde station de waterballonnen pas…

Ooit was hier welvaart bloeiende handel, een lint van havens vol schepen: het land van de Filistijnen Nu verstikt, omsloten door het getto Er vallen Zomerregens die ons breken, botten wegen en bruggen kades en kantoren, daken liggen op de grond naast open riolen, ruik waar we wonen, blijf niet daar staan, veilig ver weg op de wallen…

Ieder mens komt op de wereld zonder enig bezit zo ga je uiteindelijk heen aan ’t einde van de rit zomaar zonder land zonder geld en zonder kleren gelukkig wel met talenten om heel veel te leren helaas zijn die talenten al is het ongewild voor de meesten slechts latent of vooral verspild we zijn om niet geboren en zullen om niet gaan dat…

ik kus mijn zusje, klein en teer, zij lacht en weet nog niets van “meer”, geen tijd, geen dood, geen zwaar gewicht, alleen het spelen met het licht maar in dat licht sluipt stil een vraag: wie ben ik straks, wie ben ik dan vandaag? zal ik nog voelen, zien, bestaan, of glijd ik naamloos ergens aan? poëzie brandt, een zachte wond, zij maakt…

De lente ontwaakt met bedwelmende bloesems, die pijn verzachten…

Ochtendschemering roze licht boven velden bomen zwijgen stil Als schemer oplicht, openen mijn zintuigen zich verder dan nodig, alsof de aarde haar stem verheft, en elk detail lichter binnenkomt dan woorden kunnen dragen. Niet alleen ontwaken geluiden, ook mijn breekbare adem deint mee op het rijzen van de velden, terwijl de omarmende…

Oliesjeiks en westerse producenten Stilzwijgend over de Straat en hun zwart goud Met doek van hun hoofd, want krijgen het benauwd Djellaba uit, want ook die kost centen Ultimatum is aan het verstrijken Laat op tijd Donald Trump niets bereiken Brandstof op rantsoen zou zo maar kunnen 150 miljard dollar aan schade is geen Kattenpis Bedrag…

Een donderdag, Getsemane Na avondmaal en voeten wassen Vroeg hij hen even op te passen Hij zweette bloed, offer in spe Een vrijdag, op een berg een kruis Hij had er lang halfnaakt gehangen In hevig naar het eind verlangen De Bron van Herkomst, 't Vaderhuis Een zaterdag in stil april Hij rustte met gezalfde wonden Verzacht, verdoofd en…

Men neme voor de lijn een rottweiler en aan de lijn een zwarte deense dog men neme nooit - maar geeft, laat dat gezegd wel duizend penningen aan de gemeente per jaar, wel te verstaan, en dat alleen omdat een doberman of sennenhond nu eenmaal meer plezier verschaft dan spencers een leonberg mastiff of pyreneese berghond die zich meet met een…

De dichter leeft ergens buiten bereik, zijn werk klein als een handvol stof, maar in hem draagt een wereld die niemand zoekt. Hij spreekt niet luid. Hij wordt gelezen wanneer het te laat is. En toch — op een dag brak iets open in hem, iets lichts, iets dat geen naam verdroeg. Een kind, haast zonder gewicht, woonde eerst in een bloem,…

Het is niet alleen de wrede oorlog in het hart van de gebroken spiegel die haar stemming wisselvallig maakt het zijn ook sombere gedachten die ze heeft over het naderen van de dood hetgeen ze liever niet wil weten nu stilte haar metgezel is om het zwijgen te verdragen is het de ochtend die de dag aanvaardt de avond die ze doorbrengt…

Traagzaam trekt de witte wagen door een straat die niemand noemt, stap voor stap de hoeven klagen wat geen mens nog hardop roemt. Onder ’t zeil — een adem minder, onder ’t hout — een naam te klein, en de paarden, stille kinderen, kijken of het anders kan zijn. Navond ligt al in hun ogen, hoewel ’t morgenlicht nog brandt, alsof dag en nacht…

Ergens in het woud van Brabants Langstraat straalt vol jonge levenskracht een ruim rijk van heideveldjes tussen den, beuk en eik, dat door bloesem verblijd de Lente in gaat. Om een kleine wei beschermt een groene dijk van gekapte takken opkomend zaad tegen elke aansluipende veelvraat: haas en ree dubben even, nemen de wijk. Voorjaarszucht…

Stille hond naast mij ademt zacht mijn wereld ruim milde ziel ontwaakt Zijn ogen volgen stil mijn beweging; elk moment voelt als een uitnodiging om aanwezig te zijn. Zijn wollige vacht tegen mijn hand maakt de wereld even eenvoudiger, minder zwaar. Hij ligt loom naast me op het tapijt, traag ademend, warm en veilig, en de kalmte die van…