[ Echo's van golfjes ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
205 Echo's van golfjes
en plonsjes zingen de grot --
rond: salamanders.…
Waar de stad ademt, zingt hij
netgedicht
2.5 met 27 stemmen
238 Klein in de tuin, fris
vliegt snel tussen takken door
zingt zijn lied voor jou
Tussen dakranden en scheefgezakte
schuttingen vliegt hij, een stipje bruin in het alledaagse
grijs dat niemand mist. Zijn vleugels slaan verhalen op van kruimels
en kieren, van ochtendlicht dat breekt op roestige goten en verweerde baksteen.
Hij zingt niet om…
fluweel en nikkelstaal (3)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
367 vervolgens vouw ik vlijtig
duizend geduldige kraanvogels
groet de groene ende rode
beuk en de boerenlandvogels
zoek ik zwartje de poes die
zo graag zingt op haar tokkel
blaas een zachte houten
bastoon in de sluierwolken
rondom de afgelegen
kleine koperen sokkel
leg ik waterlelies in
de wielen en de kolken
maak een lange avond-…
tussenstand
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
317 uitgestippeld met tijdelijk geluid
loopt iemand langs zijn evenbeeld
door voorlopige straten
beschreven van plaatselijke aard
het regent lengte en breedte
zonder de blik omhoog te werpen
beweging ligt niet vast
zelfs de verte is onaanvaardbaar
althans, als absoluut begrip
-deze toestand is overkomelijk
mits er ruimte is
tussen…
In de schaduw van de stilte
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
227 Verwaaide namen
de wind draagt hun stemmen mee
stilte luistert toe
Tussen de grafstenen ligt de tijd, verweven met de grond,
waar namen langzaam vervagen onder de schaduw van het gras.
De geschiedenis huivert in de winden die door de bomen trekken,
terwijl de aarde de verhalen van hen die gingen, zachtjes bewaart.
De wind fluistert over…
Ik heb je lief
netgedicht
3.2 met 35 stemmen
669 Door diepe beeken stroomt verlangen
vervuld is mijn hart dat haar bron verkoos
te monden in de glooiing van het Limburgse..
zacht en verfrissend kersenrood dat druppelt
door de kerven, maken een warme gloed
dubbele voldoening schenkt ze boven
tussen bron en monding gebogen
kom mijn schoone..
dan strengelen wij samen
naar smachtende…
Maar nu nog even niet
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.333 Haar handen openen zich naar het hemeldak
zij groeien naar de lucht.
Haar onbevangen mond proeft
zinnenstrelende smaken van oneindigheid.
Het zonlicht koestert de hongerige huid
haar ogen volgen een vogelvlucht.
De onverstoorbare tijd verlaat de zomer
het tanige lijf kromt zich nu de winter komt.
Zo bedachtzaam stromen de woorden
uit…
Polka
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
538 Een illustere nazaat
van Sheherezade
sprak met eerbied van waardige kleurrijk toonaardige
oud-Russische Ivanskaya's
die bol staan van zeldzame
dragers van namen
fameus en feeëriek
als Hobbits in de Ring
Neem Elimia Eximia,
en haar broer Ralaszputinschky
and the spy who came in from the cold
- from Russia with love, I've been…
de stille kracht van machteloosheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
246 wat blijft er over als woorden niets meer tellen
wanneer stemmen verdampen in de kille lucht
als leiders spelen met breekbaar vertrouwen
zoals kleuters achteloos hun speelgoed mollen
het is de stilte die het hardst schreeuwt
zich voegend tussen de regels van beloftes
een stilte vol met vragen zonder antwoord
broze toezeggingen die als glas…
[ We zeggen niet veel ]
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
203 We zeggen niet veel,
zo praten wij met elkaar --
Nog vol verlangen.…
laten we nog - ter herinnering aan Ryan Al Najjar
netgedicht
3.8 met 31 stemmen
1.069 laten we nog
iets langer blijven
op het koude bankje
als het even niet lukt
om naar huis te gaan
waar de dreiging zo
hard binnenkomt
dat mijn adem stokt
tussen vier muren
ik snak naar lucht
naar wind en licht
ik zoek de ruimte
als een konikpaardje
op ruige grasvlaktes van
de Oostvaardersplassen
veel heb ik niet nodig…
Naam
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
331 ‘k Ging naar een lezing over een Rusland reis
De lezinggeefster, reisleidster haalde vaak de naam Ivan aan,
haar overleden man
Er lag zo'n passie, liefde in haar rede
dat ik om haar die reis wel maken wou.
Bij mij ook veel passie om de naam,
die beter paste bij mijn zoon,
die hij zijn laatste jaar nog kreeg
en wel dragen wou.
‘k Kwam…
Onverwacht weerzien
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
310 Mijn zonen kwamen zomaar naar beneden
Ik had ze al in weken niet gezien
De griep wellicht? Of uitdroging misschien?
Het bleek een nog veel ernstigere reden
Voor mij als vader is het een bekoring
Zo'n wereldwijde gamersnetwerkstoring…
Potlood in grijs landschap
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
668 Er groeit een dorp
bij een kerk dicht
bij jouw hart
staan koeien
in de weide
je staart verlegen
naar een veranderd landschap
op het natte tekenveld
iets goed observeren
naar onbevangen waarheid
is belangrijk, zeg je
en niemand spreekt
jouw oude potlood tegen
in de groene boezem
van de vergeten stad
het grijze potlood heeft…
Pick pocket poem
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
593 - Gen. Z -
Gen Z is zich nog
veel te weinig bewust
van pickpocketers
in crowded places
stations of subways
in buses and trains
Altijd op je borst
in een tasje, dat ding,
hoe vaak ik dat niet
heb gezegd, lieveling
Ik weet het, toen had je
geen shorts nog op tiktok
alleen maar een achterzak
los om je billen
laat staan…
[ Kinderen roeren ]
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
377 Kinderen roeren
in de ketel, ze brouwen --
borrelend geluk.…
sleetje varen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
265 langs het fjord, door het woud
waar stilte de adem beneemt
staan gespannen krachten klaar
met ogen die energie fonkelen
Husky’s blaffen springend blij
als geduld hen wordt beproefd
ik leer sturen, remmen en staan
klaar om met hen mee te gaan
de eerste sporen glijdend licht
met zicht groeten ons de bergen
droog en stil is de wereld wijd…
Elim en kazimir
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
528 Also sprach kazimir tot zijn elim,
schrijflustig en woorddadig
boven de gordel
van zijn zwartwit getinte streepjespyama
zoekend naar zijn geliefde
somtijds snoodaardige
prinses
zij zelve staande
op de uitkijck
smachtend naar haar
one and only
savior euroknight
vergeefs - althans voorlopig! -
wachtend op zijn overtocht…
Sulveren lint
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
723 Ik tankje God foar noch in hjerst
Foar it sulveren lint yn myn hier
Foar de fersliten skuon, de ôfdroegen jurken
Foar in hânfol jiske fan it fjoer fan de leafde
Foar de maitiid dy't no sa ûnberikber fier fuort is
Foar de simmer dy't de earrebarre nei fiere lannen brocht
Foar de siel dy't noch hieltyd net leauwe kin
Dat de gloede fan joustermerken…
Oost-Indisch
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
349 Opvallend hoe ze vlak voor het verscheiden
Van 't kansloos 'kabinet' met pvv
Nog even optreden voor de tv
Hoe scheef is toch hun schaats waarop ze rijden!
Verlos ons toch van al dit kwaad, heer Schoof
Speelt u, of bent u ècht Oost-Indisch doof?…